Στο δρόμο

Εκ του προοιμίου όλα μοιάζουν ιδανικά για την Παγκόσμια Παρουσίαση του νέου Monster στη Μάλαγα. Όλα αυτά μέχρι οι ντόπιοι Ισπανοί να μου αναλύσουν γιατί έχω περισσότερες πιθανότητες να πιάσω τους αριθμούς του Τζόκερ από το να πετύχω συνεχόμενες μέρες βροχόπτωσης σε ένα από τα νοτιότερα σημεία της Ευρώπης. Πριν καν στρίψω το κλειδί και φωτιστεί η νέα 5αρα TFT οθόνη με το σχεδιάγραμμα του Monster και τα έγχρωμα γραφικά, η βροχή που έπεφτε ήδη ζωηρά από την προηγούμενη ημέρα, σκέπαζε κάθε σπιθαμή του δρόμου με νερό και αύξανε τη στάθμη στους ήδη τροφαντούς νερόλακκους. Σε τέτοιες συνθήκες όμως δημιουργείται ένα φανταστικό παράθυρό ευκαιρίας να τσεκάρεις την συμπεριφορά και την αποτελεσματικότητα των αναβαθμισμένων ηλεκτρονικών βοηθημάτων. Το πρώτο που βιώνεις έντονα είναι η φιλοσοφία πίσω από την εναλλαγή απόδοσης σε κάθε riding mode και η χρησιμότητα των ήπιων χαρτογραφήσεων. Το rain έχει πάντα λόγο ύπαρξης παρόλο που βρίσκεται ως επί το πλείστον παραγκωνισμένο σε σχέση με τα πιο «ελεύθερα» προγράμματα. Η ροπή δέχεται τα συγχαρητήρια του δεξιού καρπού σε κάθε άνοιγμα του γκαζιού. Μεταξύ 4.000 και 10.000 έχεις συνεχώς διαθέσιμο το 80% αυτής, αποδεικνύοντας την ιδανική διαστρωμάτωση της. Στην πράξη αυτό μεταφράζεται σε καλύτερη απόκριση στις χαμηλομεσαίες, λιγότερη ανάγκη για κατεβάσματα και μεγαλύτερη άνεση σε χαμηλές ταχύτητες ή σε συνθήκες όπως αυτή, βλέπε βροχή. Φυσικά ο Ducati χαρακτήρας του κινητήρα παραμένει ξεκάθαρος και αναλλοίωτος. Ζωηρός, μηχανικός, με ένα έντονο κροτάλισμα του V2 να «ξεβράζεται» στο στήθος σου. Η φαινομενική υποβάθμιση στην χωρητικότητα δεν συνοδεύεται από μείωση της απόδοσης, αφού έχουμε ακριβώς την ίδια ιπποδύναμη. Αυτό όμως που σηματοδοτεί το εξελικτικό σκαλοπάτι στην  5^η γενιά, είναι η πιο ώριμη συμπεριφορά του συνόλου. Το προηγούμενο Monster 937 ήταν μια πολύ καλή μοτοσυκλέτα, όμως είχε ένα πιο έντονο, πιο απαιτητικό ταπεραμέντο που θυσίαζε κομμάτια πρακτικότητας. Σε αντιδιαστολή, το νέο Monster επενδύει στην ευκολία και τη φιλικότητα χωρίς να έχει απολέσει ούτε δράμι από τον σπιρτόζικο και διασκεδαστικό χαρακτήρα του. Ο νέος V2 με το μεταβλητό χρονισμό IVT γεμίζει το κενό στις μεσαίες στροφές, κάνει το γκάζι πιο προβλέψιμο και σου επιτρέπει να κινηθείς γρήγορα με λιγότερη προσπάθεια. Η απόκριση είναι άμεση και η επιτάχυνση γεμάτη και ουσιαστική χωρίς ξεσπάσματα. Το πλαίσιο προσφέρει στιβαρότητα αλλά και ζωντανή, άμεση αίσθηση στο τιμόνι. Βλέπεις, τα 175 κιλά είναι νούμερο μαγικό... που μεταφράζεται σε καντάρια ευελιξίας και κινήσεις χειρουργικής ακρίβειας όπου και όποτε ζητηθεί από το Monster. Η σωστή θέση οδήγησης σου επιτρέπει να τοποθετείς τον κορμό σου φυσικά πάνω στη μοτοσυκλέτα, όσο ανεβαίνει ο ρυθμός. Και από την άλλη να το γυρίζεις σε daily ρουτίνα, χωρίς να νιώθεις ότι καταπίνεις σπορ εργονομία. It is what it is για τις αναρτήσεις της Showa, που θα κάνουν αποτελεσματικά τη δουλειά, αλλά δεν δέχονται ρυθμίσεις -με εξαίρεση την προφόρτιση ελατηρίου στο πίσω αμορτισέρ- αν θελήσεις το κάτι παραπάνω. Όταν ρώτησα την product manager Chiara Lovato τον λόγο πίσω από αυτή την κίνηση, μου αποκάλυψε ότι ένα πλήρως ρυθμιζόμενο πακέτο αναρτήσεων θα ανέβαζε το κόστος του Monster και θέλουν να είναι σαφής ο τιμολογιακός διαχωρισμός από το Streetfighter. Εξού και γιατί δεν υπάρχει έκδοση S. Βέβαια το Monster είναι σωστά ζυγισμένο και το εργοστασιακό set-up υπερκαλύπτει τις ανάγκες ενός naked υψηλών επιδόσεων που θέλει να οδηγείται κάθε μέρα και όχι μόνο σε γρήγορες διαδρομές. Στις επάλξεις και οι ακτινικές Brembo που προσφέρουν ισχυρό και προοδευτικό φρενάρισμα, με εξαιρετική αίσθηση στη μανέτα την ώρα που το cornering ABS λειτουργεί διακριτικά στο παρασκήνιο. Εν αναμονή λοιπόν της πλήρους δοκιμής του στην Ελλάδα εκεί όπου θα το ξεζουμίσουμε ώστε να βγάλουμε στην επιφάνεια όλα τα προτερήματα αλλά και τα –ελάχιστα- μειονεκτήματα του.

Το rain έχει πάντα λόγο ύπαρξης παρόλο που βρίσκεται ως επί το πλείστον παραγκωνισμένο σε σχέση με τα πιο «ελεύθερα» προγράμματα. Η ροπή δέχεται τα συγχαρητήρια του δεξιού καρπού σε κάθε άνοιγμα του γκαζιού.