Puch Maxi S με 5 κινητήρες: Το πιο τρελό παπί της Ευρώπης

127,5 decibel και εκκίνηση σαν τελετουργία πολέμου.
Από σχολικό μοτοποδήλατο των 70s σε δίχρονο Frankenstein.
Αναρτήσεις από Aprilia GP και προβολέας εμπνευσμένος από BMW Z8.
Δεν οδηγείται, δεν σταματά εύκολα, αλλά όλοι θέλουν να το δουν.

mototriti Team

127,5 decibel και εκκίνηση σαν τελετουργία πολέμου

Υπάρχουν custom μοτοσυκλέτες που τραβούν βλέμματα και υπάρχουν και δημιουργίες που μοιάζουν να ξέφυγαν από κάποιο παράλληλο σύμπαν. Το Puch Maxi S του Γερμανού Uwe Oltmanns ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Γιατί εδώ δεν μιλάμε απλώς για ένα βελτιωμένο μοτοποδήλατο, αλλά για μια μηχανική παράνοια με πέντε δίχρονους κινητήρες που ουρλιάζουν ταυτόχρονα.



Η διαδικασία εκκίνησης μοιάζει περισσότερο με προετοιμασία αεροπορικού κινητήρα παρά με μίζα μοτοσυκλέτας. Ο πρώτος κύλινδρος παίρνει μπροστά γυρίζοντας τον πίσω τροχό, όμως οι υπόλοιποι τέσσερις ενεργοποιούνται ένας-ένας με τη βοήθεια ενός… γερμανικού κλειδιού. Ο Oltmanns απελευθερώνει διαδοχικά τους φυγοκεντρικούς συμπλέκτες μέχρι να ξυπνήσουν και οι πέντε κινητήρες μαζί.
Και τότε ξεκινά το χάος. Ο ήχος φτάνει τα 127,5 decibel, επίπεδο που θυμίζει αεροσκάφος στην απογείωση. Το πιο ακραίο όμως; Δεν υπάρχει συμβατικός τρόπος να το σβήσεις. Για να σταματήσει αυτό το μεταλλικό τέρας πρέπει να αφαιρεθούν και τα πέντε μπουζί.
 

Από σχολικό μοτοποδήλατο των 70s σε δίχρονο Frankenstein

Η βάση του project είναι ένα Puch Maxi S του 1976, ένα ταπεινό μοτοποδήλατο 48,8 κυβικών που χρησιμοποιούσαν οι μαθητές στη Γερμανία τις δεκαετίες του 70 και 80. Ένας αερόψυκτος δίχρονος κινητήρας, μία σχέση στο κιβώτιο και απόλυτη απλότητα. Μέχρι που ο Uwe Oltmanns αποφάσισε ότι ένας κινητήρας… δεν ήταν αρκετός.



Ο ίδιος εργάζεται κατασκευάζοντας χειροποίητα εξαρτήματα για προπολεμικούς κινητήρες της BMW 328 και μετέφερε όλη αυτή την τεχνογνωσία πάνω στο μικρό Puch. Πρόσθεσε άλλους τέσσερις κινητήρες, ανεβάζοντας τη συνολική χωρητικότητα περίπου στα 350 κυβικά. Σχεδόν όσο μια κανονική μοτοσυκλέτα, αλλά θεωρητικά ακόμη… μοτοποδήλατο.
Κάθε μοτέρ αυξήθηκε στα 70 κυβικά, απέκτησε δικό του καρμπιρατέρ, ελεύθερη εξάτμιση και ανεξάρτητο σύστημα μετάδοσης. Οι τρεις κάτω κύλινδροι συνεργάζονται μέσω κεντρικού άξονα, ενώ οι δύο επάνω λειτουργούν με ξεχωριστές ιμαντοκινήσεις.

Αναρτήσεις από Aprilia GP και προβολέας εμπνευσμένος από BMW Z8

Το σοκ δεν σταματά στους κινητήρες. Το πίσω μέρος κόπηκε και ξαναχτίστηκε στο χέρι, δημιουργώντας ένα μοναδικό υποπλαίσιο με αιχμηρές γραμμές και αγωνιστική αισθητική. Εκεί όμως που η κατάσταση ξεφεύγει πραγματικά είναι στις αναρτήσεις.



Το μονόμπρατσο ψαλίδι είναι πρωτότυπο εξάρτημα που είχε εξελιχθεί για αγωνιστική Aprilia του Ralf Waldmann τη δεκαετία του 90. Συνδυάζεται με αμορτισέρ mountain bike κρυμμένο κάτω από τη σέλα μέσω CNC εξαρτημάτων. Μπροστά υπάρχει σπάνιο πιρούνι WP, επίσης προερχόμενο από Aprilia, από τα ελάχιστα που κατασκευάστηκαν ποτέ.
Οι λεπτομέρειες συνεχίζουν στο ίδιο επίπεδο υπερβολής. Πίσω συναντάμε τριμπράτση ζάντα μαγνησίου PVM, ενώ μπροστά χρησιμοποιήθηκε χειροποίητη ζάντα που δημιουργήθηκε ενώνοντας στεφάνι μοτοποδηλάτου με CNC επεξεργασμένο κομμάτι αλουμινίου. Οι δαγκάνες είναι Braking και οι δίσκοι κομμένοι με laser από ανοξείδωτο ατσάλι.
Ακόμη και το φανάρι είναι μοναδικό. Ο Oltmanns σχεδίασε CNC προβολέα εμπνευσμένο από την τεχνολογία πρίσματος του BMW Z8, όπως λέγεται, στις πέντε το πρωί μετά από βραδινή έξοδο.
 

Δεν οδηγείται, δεν σταματά εύκολα, αλλά όλοι θέλουν να το δουν

Ο φωτογράφος Sven Wedemeyer, φίλος του δημιουργού και άνθρωπος που κατέγραψε το project, το λέει ξεκάθαρα: Το πεντακύλινδρο Puch ουσιαστικά δεν οδηγείται κανονικά. Η θερμότητα που παράγεται και ο εκκωφαντικός θόρυβος κάνουν την εμπειρία σχεδόν αδύνατη για πραγματική χρήση.



Αλλά ίσως αυτό να μην είχε ποτέ σημασία. Το συγκεκριμένο Puch Maxi S δεν κατασκευάστηκε για μετακινήσεις. Δεν δημιουργήθηκε για χρόνους, κατανάλωση ή πρακτικότητα. Είναι μια μηχανική δήλωση τρέλας, ένα δίχρονο γλυπτό που αποδεικνύει μέχρι πού μπορεί να φτάσει το custom culture της βόρειας Γερμανίας.
Και κάπου εκεί βρίσκεται όλη η μαγεία του. Σε έναν κόσμο όπου οι περισσότερες μοτοσυκλέτες σχεδιάζονται από υπολογιστές, κανονισμούς και εμπορικά τμήματα, αυτό το πράγμα υπάρχει μόνο επειδή κάποιος σκέφτηκε: «Κι αν έβαζα πέντε κινητήρες πάνω σε ένα Puch;».