Η ηγέτιδα δύναμη στο χώρο των scooter, Piaggio, εκπροσωπήθηκε στο συγκριτικό με το δυνατό της "χαρτί", που δεν είναι άλλο από το Beverly 250, το οποίο αποτελεί την επιτομή του όρου sport scooter, καθώς θέτει σε πρώτο πλάνο τους τομείς των επιδόσεων και της οδικής συμπεριφοράς. Η εμφάνισή του θα μπορούσε να χαρακτηριστεί καλαίσθητη, αλλά συμβατική, καθώς δεν παρουσιάζει κάποια ιδιαίτερα extreme σχεδιαστική γραμμή, οπότε θα πρέπει να αναζητηθεί αλλού ο λόγος που έχει σημειώσει τόσο μεγάλη εμπορική επιτυχία. Η απάντηση έρχεται άμεσα από την πρώτη κιόλας βόλτα πάνω στη σέλα του. Μεγάλα του ατού αποτελούν το σωστό στήσιμο πλαισίου-αναρτήσεων, οι 16άρηδες τροχοί και ο κινητήρας των 244 κ.εκ., ο οποίος παράγει μέγιστη ισχύ 22 ίππων στις 8.250 σ.α.λ., χαρίζοντας στο ελαφρύ σύνολο εξαιρετικές επιδόσεις. Οι εκκινήσεις του είναι ταχύτατες, ενώ όταν βρει ανοιχτό δρόμο (και αρκετό χρόνο, βέβαια), μην απορήσετε αν δείτε τη βελόνα του αναλογικού ταχύμετρου να αγγίζει σε ελαφρά κατωφέρεια τα 155 χλμ./ώρα. Μαζί με τα δύο Aprilia, ήταν σίγουρα τα πιο γρήγορα του συγκριτικού, με το Beverly ελαφρώς ταχύτερο λόγω χαμηλότερου βάρους και καλύτερης αεροδυναμικής. Η συμπεριφορά του σε ευθείες και στροφές είναι υποδειγματική για τα δεδομένα των scooter και μόνο σε ταχύτητες κοντά στην τελική του θα εμφανιστούν έντονα κουνήματα που ίσως τρομάξουν έναν άπειρο αναβάτη. Η τοποθέτηση ισχυρού κινητήρα ανεβάζει όπως είναι φυσικό και τις απαιτήσεις από το σύστημα πέδησης, προκειμένου να μην μειωθούν τα επίπεδα ασφάλειας. Γι' αυτό το λόγο, το Beverly είναι εξοπλισμένο με ένα δισκόφρενο σε κάθε τροχό, διαμέτρου 260 χιλ., με σύστημα συνδυασμένης λειτουργίας. Απόλυτος έλεγχος λοιπόν και κατά την ακινητοποίηση του συνόλου, αν και το πίσω φρένο θα μπλοκάρει τον τροχό λίγο πιο εύκολα απ' όσο θα έπρεπε. Ο προσανατολισμός του Beverly είναι σαφώς sport, οι προσπάθειες ωστόσο που κατέβαλλε η Piaggio προκειμένου να είναι ταυτόχρονα άνετο και χρηστικό, όπως απαιτείται για ένα scooter, απέδωσαν ως ένα βαθμό καρπούς. Συγκεκριμένα, η σέλα έχει σωστή σχεδίαση, είναι αναπαυτική και δεν θα κουράσει, αν και είναι λίγο σκληρή, ενώ και ο χώρος για τα πόδια του οδηγού κρίνεται ικανοποιητικός για το χαρακτήρα του μοντέλου.
Το Beverly σίγουρα δεν διεκδικεί τα πρωτεία στην άνεση, αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι άβολο. Το μόνο εμφανές μειονέκτημα σε σχέση με τον ανταγωνισμό, δεν είναι άλλο από το χώρο φόρτωσης κάτω από τη σέλα. Αν και είναι προσεγμένος και φωτιζόμενος, full face κράνος δεν πρόκειται να χωρέσει, παρά μόνο ένα τύπου jet (κι αυτό με δυσκολία) και ορισμένα μικροαντικείμενα, ενώ διαθέτει παροχή ρεύματος.
Το θετικό είναι ότι ανοίγει με το πάτημα ενός κουμπιού, χωρίς να χρειάζεται να σβήνετε το μοτέρ κάθε φορά που χρειάζεστε κάτι.
Την κατάσταση βελτιώνει σε κάποιο βαθμό το ευρύχωρο ντουλαπάκι στην ποδιά (στο οποίο φιλοξενούνται τα κουμπιά που ανοίγουν τη σέλα και την τάπα της βενζίνης) και ο γάντζος. Συμπερασματικά, το Beverly κινείται στο sport άκρο του φάσματος, προσπαθώντας παράλληλα να μην υστερεί φανερά έναντι των ανταγωνιστών σε τομείς μείζονος σημασίας για τα scooter (χώροι, άνεση), με το αποτέλεσμα να δικαιώνει την Piaggio και το αγοραστικό κοινό να την ανταμείβει.