Η Ιταλία τοποθετεί νέα στηθαία ειδικά για μοτοσυκλέτες

Τα συνηθισμένα στηθαία δεν είναι σχεδιασμένα ειδικά για μοτοσυκλέτες
Τι αλλάζει στα guardrails με τον νέο ιταλικό κανονισμό;
Σε ποιους δρόμους θα τοποθετούνται τα νέα προστατευτικά;
Γιατί να μην υπάρχουν τέτοια στηθαία και στους ελληνικούς δρόμους;

mototriti Team

Τα συνηθισμένα στηθαία δεν είναι σχεδιασμένα ειδικά για μοτοσυκλέτες

Όποιος έχει ταξιδέψει με μοτοσυκλέτα σε επαρχιακό δρόμο έχει δει τα μεταλλικά guardrails που βρίσκονται στην εξωτερική πλευρά των στροφών. Είναι εκεί για να συγκρατούν τα οχήματα και να μην τα αφήνουν να βγουν από τον δρόμο. Υπάρχει όμως μια σημαντική διαφορά ανάμεσα σε ένα αυτοκίνητο και μια μοτοσυκλέτα. Το αυτοκίνητο διαθέτει αμάξωμα, το οποίο έρχεται σε επαφή με το προστατευτικό στηθαίο. Αντίθετα, όταν ένας αναβάτης γλιστρήσει στην άσφαλτο, μπορεί να φτάσει στο guardrail χωρίς την προστασία του οχήματός του. Οι μεταλλικοί ορθοστάτες που στηρίζουν τα συμβατικά guardrails, αλλά και τα κενά ανάμεσα στο έδαφος και τη μεταλλική μπάρα, δημιουργούν διαφορετικές απαιτήσεις προστασίας για τους μοτοσυκλετιστές. Η Ιταλία προχωρά τώρα σε αναθεώρηση του πλαισίου εγκατάστασης ειδικών συστημάτων που λαμβάνουν υπόψη αυτές τις ιδιαιτερότητες.

Τι αλλάζει στα guardrails με τον νέο ιταλικό κανονισμό;

Το ιταλικό Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών εξέδωσε νέο διάταγμα, το οποίο δημοσιεύτηκε στις 19 Οκτωβρίου 2026 και αντικαθιστά το αντίστοιχο πλαίσιο του 2019. Στο επίκεντρο βρίσκονται τα Dispositividi Sicurezzaper Motociclisti (DSM), δηλαδή ειδικά συστήματα προστασίας μοτοσυκλετιστών που τοποθετούνται σε οδικά στηθαία ασφαλείας. Η βασική τους λειτουργία είναι να δημιουργούν μια περισσότερο συνεχόμενη επιφάνεια επαφής, καλύπτοντας επικίνδυνα στοιχεία όπως οι μεταλλικοί ορθοστάτες, οι συνδέσεις και τα στηρίγματα. Σε πολλές περιπτώσεις αυτό επιτυγχάνεται με την προσθήκη δεύτερου προστατευτικού στοιχείου χαμηλότερα από την κύρια μεταλλική μπάρα. Ο νέος κανονισμός προβλέπει τεχνικές απαιτήσεις και δοκιμές σύμφωνα με την προδιαγραφή UNICEN/TS 17342. Δεν αρκεί, επομένως, να προστεθεί οποιαδήποτε μεταλλική ή πλαστική επιφάνεια κάτω από ένα υπάρχον guardrail. Το σύστημα πρέπει να έχει αξιολογηθεί ως προς τη συμπεριφορά του σε πρόσκρουση και τη συμβατότητά του με τη συνολική μπάρα ασφαλείας.

Σε ποιους δρόμους θα τοποθετούνται τα νέα προστατευτικά;

Οι νέες διατάξεις αφορούν οδικά τμήματα με ταχύτητα μελέτης τουλάχιστον 70 χλμ./ώρα. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στις εξωτερικές πλευρές στροφών με ακτίνα μικρότερη από 250 μέτρα, όπου προβλέπονται συγκεκριμένες απαιτήσεις προστασίας. Ο κανονισμός περιλαμβάνει επίσης κριτήρια σχεδιασμού, εγκατάστασης και αξιολόγησης των προστατευτικών συστημάτων. Αυτό δεν σημαίνει ότι από τον Απρίλιο του 2027 όλα τα guardrails της Ιταλίας θα αντικατασταθούν αυτομάτως. Η εφαρμογή εξαρτάται από τις κατηγορίες δρόμων, τις τεχνικές προϋποθέσεις, τα έργα που πραγματοποιούνται και τα κριτήρια που ορίζει το διάταγμα. Το σημαντικό είναι ότι η προστασία των μοτοσυκλετιστών αντιμετωπίζεται ως ξεχωριστή τεχνική απαίτηση κατά τον σχεδιασμό και την αναβάθμιση των οδικών στηθαίων.

Γιατί να μην υπάρχουν τέτοια στηθαία και στους ελληνικούς δρόμους;

Η Ελλάδα διαθέτει ένα εκτεταμένο επαρχιακό οδικό δίκτυο, με συνεχόμενες στροφές, υψομετρικές διαφορές και πολλά τμήματα όπου τα μεταλλικά στηθαία βρίσκονται πολύ κοντά στην άσφαλτο. Για έναν μοτοσυκλετιστή που ταξιδεύει συχνά, η διαμόρφωση αυτών των σημείων έχει ιδιαίτερη σημασία. Τα ειδικά συστήματα προστασίας δεν αποτελούν άγνωστη τεχνολογία. Υπάρχουν ήδη ευρωπαϊκές τεχνικές προδιαγραφές και εφαρμογές σε διαφορετικές χώρες. Το ερώτημα είναι κατά πόσο η προστασία των αναβατών λαμβάνεται συστηματικά υπόψη όταν κατασκευάζεται ένας νέος δρόμος ή αντικαθίστανται τα υπάρχοντα στηθαία. Η νέα ιταλική νομοθεσία δίνει μια καλή αφορμή για να ανοίξει αυτή η συζήτηση και στην Ελλάδα. Δεν χρειάζεται κάθε δρόμος να αποκτήσει διαφορετικά guardrails. Χρειάζεται όμως τα σημεία όπου προβλέπεται αυξημένος κίνδυνος για τους αναβάτες να σχεδιάζονται και με βάση τις ανάγκες των μοτοσυκλετών. Γιατί η οδική ασφάλεια δεν εξαρτάται μόνο από τον εξοπλισμό και την προσοχή του αναβάτη. Εξαρτάται και από το πώς είναι κατασκευασμένος ο δρόμος στον οποίο κινείται.