Δεν είναι εύκολο να μιλήσεις (πόσο μάλλον να περιγράψεις) για ένα μοντέλο της Moto Guzzi. Η ιταλική εταιρεία έχει δημιουργήσει (όχι άδικα) ένα θρύλο γύρω από το όνομά της, με αποτέλεσμα κάθε φορά που προσπαθείς να ασχοληθείς με ένα μοντέλο της, να σε καταλαμβάνει αυτό το δέος που μόνο τέτοιες εταιρείες μπορούν να…παράγουν! Οι σκιές όμως αλλά και οι δάφνες του παρελθόντος φαίνεται πως έφτασε ο καιρός να…εκσυγχρονιστούν και να δημιουργήσουν σχεδόν από λευκό χαρτί μία μοτοσικλέτα, η οποία όχι μόνο δεν θα φοβηθεί να πατήσει τη…ρόδα της σε μία τεχνολογικά και αισθητικά ανεπτυγμένη κατηγορία, αλλά θα τολμήσει να αμφισβητήσει και το πιο ιδιαίτερο κομμάτι της, την εμφάνιση! Η συνταγή φαίνεται να είναι τόσο απλή που καταντά ιδιοφυής! Φτιάχνεις ένα μακρύ κορμί με αλουμινένια σωληνωτή ραχοκοκαλιά, προσθέτεις πολλές καμπύλες (χαρακτηριστικό της ιταλικής σχεδίασης), ένα τεράστιο πιρούνι, ένα μονόμπρατσο, παίζεις λίγο με τις εξαγωγές των ανοξείδωτων εξατμίσεων, βάφεις το όλο πράγμα μαύρο και το τροφοδοτείς με το σήμα-κατατεθέν σου, το δικύλινδρο μοτέρ με τις 90 μοίρες που χωρίζουν τον ένα θάλαμο από τον άλλο. Τέλος, αφήνεις το όλο…εργοστάσιο σε κοινή θέα, έτσι για να τρέχουν τα σάλια ορισμένων. Σίγουρα βέβαια δεν είναι όλα ρόδινα και τα πρώτα τεχνικά χαρακτηριστικά δείχνουν ότι οι…τεχνολογικά ανεπτυγμένοι αναβάτες ίσως να απογοητευθούν με τα νούμερα των επιδόσεων του κινητήρα των 1.100 κυβικών. Kανείς όμως δεν θα μπορέσει να βγάλει τελειωτικά συμπεράσματα πριν δοκιμάσει το καινούργιο παιδί της Guzzi και αυτό ισχύει και για εμάς. Για την ώρα θα πρέπει να σταθούμε στη μοναδική εμφάνιση και στα πολλά υποσχόμενα χαρακτηριστικά τα οποία θα καθορίσουν το πιο σημαντικό τομέα σε όλες τις μοτοσικλέτες, τη συμπεριφορά στο δρόμο.
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
