Yamaha TRX 850: Μια Yamaha που ήθελε να γίνει Ducati
Yamaha TRX 850
Η απάντηση της Yamaha στη Ducati 900 SS στα 90s.
Κινητήρας με στρόφαλο 270° και 83 ίππους από το TDM.
Ατσάλινο πλαίσιο και φρένα Brembo με τετραπίστονες δαγκάνες.
Δεν πέτυχε γιατί οι φίλοι της κατηγορίας ήθελαν το κάτι παραπάνω.
Η απάντηση της Yamaha στη Ducati 900 SS στα 90s
Στα μέσα της δεκαετίας του 90, η Yamaha αποφάσισε να κινηθεί σε αχαρτογράφητα –για την ίδια– νερά. Η Yamaha TRX 850 παρουσιάστηκε το 1995 με έναν ξεκάθαρο στόχο: να σταθεί απέναντι στην Ducati 900 SS, υιοθετώντας παρόμοια αισθητική και φιλοσοφία. Χωροδικτύωμα από ατσάλινους σωλήνες, δικύλινδρος κινητήρας, μισό φέρινγκ και σπορ γεωμετρία, όλα παρέπεμπαν ευθέως στο ιταλικό πρότυπο. Η ίδια η Yamaha δεν το έκρυψε ποτέ: η TRX σχεδιάστηκε έχοντας στο μυαλό της τη Ducati.
Το αποτέλεσμα, ωστόσο, δεν ήταν μια «ιαπωνική Ducati», αλλά μια διαφορετική προσέγγιση στο σπορ δικύλινδρο concept, πιο φιλική, πιο προβλέψιμη και –για πολλούς– πιο εύχρηστη στον πραγματικό δρόμο.
Κινητήρας με στρόφαλο 270° και 83 ίππους από το TDM
Η καρδιά της Yamaha TRX 850 προερχόταν από το γνωστό TDM. Παράλληλος δικύλινδρος κινητήρας 849 κ.εκ., κεκλιμένος κατά 40°, με σημαντικές όμως διαφοροποιήσεις σε σχέση με την πιο τουριστική «αδελφή» του. Μειωμένη μάζα στροφάλου κατά 14%, αυξημένη συμπίεση, μεγαλύτερο airbox και ψηφιακή ανάφλεξη που προσαρμοζόταν στη θέση του γκαζιού ανέβασαν την απόδοση στους 83 ίππους στις 7.500 σ.α.λ., με βελτιωμένη ροπή.
Το πραγματικά κομβικό στοιχείο όμως ήταν ο στρόφαλος 270°. Σήμερα θεωρείται σχεδόν δεδομένος σε δικύλινδρους κινητήρες, αλλά στα μέσα των Ά90s ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Η διάταξη αυτή χάριζε στον κινητήρα αίσθηση και ήχο που θύμιζαν V-twin, με έντονη ροπή χαμηλά και γεμάτη απόκριση στο άνοιγμα του γκαζιού. Η TRX 850 μπορούσε να κινηθεί χαλαρά, αλλά και να πιεστεί, χωρίς να κουράζει ή να τρομάζει τον αναβάτη.
Ατσάλινο πλαίσιο και φρένα Brembo με τετραπίστονες δαγκάνες
Το ατσάλινο χωροδικτύωμα ήταν από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της TRX 850 και αποτέλεσε ξεκάθαρη αναφορά στη σχολή Ducati. Η Yamaha όμως το συνδύασε με πιο «γήινες» ρυθμίσεις, δημιουργώντας ένα σύνολο ιδιαίτερα ισορροπημένο.
Το εμπρός συμβατικό πιρούνι των 41 mm διέθετε ρυθμίσεις, χωρίς να εντυπωσιάζει σε επίπεδο κορυφαίας αίσθησης, όμως τα φρένα με δίσκους 266 mm και τετραπίστονες δαγκάνες Brembo έδιναν ισχυρή και αξιόπιστη επιβράδυνση.
Στον δρόμο, η TRX 850 ξεχώριζε για την ακρίβεια και την ευκολία της. Ήταν μια σπορ μοτοσυκλέτα που ενέπνεε εμπιστοσύνη, με γρήγορες αλλαγές κατεύθυνσης και σαφή αίσθηση πρόσφυσης. Η θέση οδήγησης φόρτιζε τους καρπούς, όμως ήταν λιγότερο ακραία από της Ducati 900 SS, καθιστώντας την Yamaha πιο φιλική σε καθημερινή χρήση.
Δεν πέτυχε γιατί οι φίλοι της κατηγορίας ήθελαν το κάτι παραπάνω
Παρά τις αρετές της, η Yamaha TRX 850 δεν κατάφερε να αμφισβητήσει εμπορικά τη Ducati 900 SS. Το ιταλικό μοντέλο είχε το brand, το πάθος και τον μύθο με το μέρος του. Η Yamaha, από την άλλη, προσέφερε μια πιο λογική, πιο ισορροπημένη μοτοσυκλέτα, αλλά ίσως αυτό ακριβώς ήταν και το πρόβλημα: οι φίλοι της κατηγορίας αναζητούσαν συναίσθημα και όχι μόνο αποτελεσματικότητα.
Σήμερα όμως, η TRX 850 έχει αποκτήσει ξεχωριστή θέση στην ιστορία. Ήταν μια μοτοσυκλέτα μπροστά από την εποχή της, που εισήγαγε λύσεις όπως ο στρόφαλος 270° πολύ πριν αυτές γίνουν mainstream. Δεν έγινε ποτέ «η Ducati της Yamaha», αλλά άφησε το αποτύπωμά της ως ένα τολμηρό και ενδιαφέρον κεφάλαιο στη σπορ ιστορία των 90s.
