Οι πιο άσπαστοι κινητήρες στην ιστορία της μοτοσυκλέτας

Υπήρχαν κινητήρες που έμειναν στην παραγωγή για πάνω από 30 χρόνια.
Ο δικύλινδρος της Moto Guzzi και ο boxer της BMW έγραψαν ιστορία.
Ducati, Suzuki και Triumph δημιούργησαν αθάνατες πλατφόρμες.
Από Honda,Yamaha μέχρι Kawasaki κάποιοι κινητήρες ξεπέρασαν ολόκληρες εποχές.

mototriti Team

HONDA: Καρακώστας - Kλείσε τώρα Τest Ride στο μοντέλο που σε ενδιαφέρει!

HONDA: SH MODE από 2.790ε!

DUCATI: Νέα Multistrada V4 Rally, για να σε πάει οπουδήποτε!

Υπήρχαν κινητήρες που έμειναν στην παραγωγή για πάνω από 30 χρόνια

Η τεχνολογία στις μοτοσυκλέτες αλλάζει συνεχώς. Νέοι κανονισμοί ρύπων, ηλεκτρονικά, ride modes, turbo, ηλεκτροκίνηση και ολοένα πιο πολύπλοκα συστήματα αλλάζουν διαρκώς το τοπίο.
Υπάρχουν όμως κάποιοι κινητήρες που κατάφεραν να μείνουν σχεδόν… άφθαρτοι μέσα στον χρόνο.
Κινητήρες που άντεξαν δεκαετίες παραγωγής, χρησιμοποιήθηκαν σε δεκάδες μοντέλα και απέκτησαν φήμη για την αξιοπιστία, την απλότητα και τη διαχρονικότητά τους.
Κάποιοι από αυτούς επιβίωσαν για πάνω από 30 χρόνια σχεδόν χωρίς να αλλάξει η βασική φιλοσοφία τους, αποδεικνύοντας πως μερικές φορές ένα σωστό μηχανολογικό σχέδιο δεν χρειάζεται επανάσταση για να παραμείνει επίκαιρο.
 

Ο δικύλινδρος της Moto Guzzi και ο boxer της BMW έγραψαν ιστορία

Η Moto Guzzi παρουσίασε το 1978 τη σειρά V50, εγκαινιάζοντας τον γνωστό εγκάρσιο V2 κινητήρα μικρού κυβισμού που έμελλε να μείνει ζωντανός για δεκαετίες.



Ο αερόψυκτος δικύλινδρος με ωστήρια χρησιμοποιήθηκε σε μοντέλα όπως τα V50, Monza, V7, V7 II και V7 III, παραμένοντας ενεργός μέχρι και τα νεότερα retro μοντέλα της εταιρείας, διατηρώντας την ίδια χαρακτηριστική αρχιτεκτονική.
Ανάλογη ιστορία έγραψε και η BMW με τους θρυλικούς boxer κινητήρες της σειράς R.



Από τις R60 και R75 μέχρι τις R80, R90 και R100, οι αερόψυκτοι boxer της BMW απέκτησαν σχεδόν μυθικό status για την αξιοπιστία και την αντοχή τους. Η βασική φιλοσοφία τους παρέμεινε ίδια για δεκαετίες, ενώ ακόμα και σήμερα πολλοί θεωρούν αυτούς τους κινητήρες σημείο αναφοράς στην ιστορία της μοτοσυκλέτας.
 

Ducati, Suzuki και Triumph δημιούργησαν αθάνατες πλατφόρμες

Η Ducati κατάφερε να κρατήσει ζωντανό τον κινητήρα του Pantah από το 1980 μέχρι ουσιαστικά σήμερα.



Ο desmo V2 που ξεκίνησε σαν 500άρης εξελίχθηκε σταδιακά σε 600, 750 και 900 κυβικά, ενώ αργότερα χρησιμοποιήθηκε σε ιστορικά μοντέλα όπως τα 750SS, 900SS, Monster και Scrambler, με τη βασική φιλοσοφία του να παραμένει αναγνωρίσιμη μέχρι σήμερα.
Η Suzuki δημιούργησε έναν από τους πιο επιδραστικούς τετρακύλινδρους κινητήρες όλων των εποχών με το Suzuki GSX-R750 του 1985.



Ο αερόψυκτος και ελαιόψυκτος κινητήρας SACS χρησιμοποιήθηκε αργότερα σε μοντέλα όπως τα Bandit και GSX-F, χτίζοντας φήμη σχεδόν “άφθαρτου” sport κινητήρα.



Αντίστοιχα, η Triumph κράτησε ζωντανό τον δικύλινδρο parallel twin του Triumph Speed Twin από το 1937 μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του 80, με συνεχείς εξελίξεις αλλά ίδια βασική φιλοσοφία.
 

Από Honda,Yamaha μέχρι Kawasaki κάποιοι κινητήρες ξεπέρασαν ολόκληρες εποχές.

Η Honda είχε έναν μικρό μονοκύλινδρο 125 κυβικών που έζησε σχεδόν 30 χρόνια.



Ο κινητήρας χρησιμοποιήθηκε στα CB125, στα XL και αργότερα στο CityFly, παραμένοντας στην παραγωγή μέχρι το 2003 χάρη στην απλότητα και την αξιοπιστία του.
Η Kawasaki αντίστοιχα δημιούργησε έναν από τους σημαντικότερους τετρακύλινδρους κινητήρες της εποχής με τη σειρά Z750.



Ο αερόψυκτος τετρακύλινδρος εξελίχθηκε σε πολλές διαφορετικές εκδόσεις όπως GT, LTD, Sport και Turbo, αποτελώντας ουσιαστικά τη βάση πάνω στην οποία χτίστηκαν αργότερα πολλές σύγχρονες naked μοτοσυκλέτες.
Το εντυπωσιακό είναι πως όλοι αυτοί οι κινητήρες επιβίωσαν σε εποχές όπου η τεχνολογία άλλαζε συνεχώς.
Και όμως, κατάφεραν να μείνουν επίκαιροι γιατί είχαν κάτι που δύσκολα αντικαθίσταται: σωστή μηχανολογική βάση, χαρακτήρα και πραγματική αντοχή στον χρόνο.

Η Yamaha δημιούργησε επίσης έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς και ανθεκτικούς μονοκύλινδρους κινητήρες της εποχής με το Yamaha XT660 Ténéré.


 

Ο υγρόψυκτος μονοκύλινδρος των 660 κυβικών με πενταβάλβιδη κεφαλή απέκτησε φήμη για τη ροπάτη λειτουργία, την αξιοπιστία και την εξαιρετική απόδοση σε ταξίδι και adventure χρήση.

Παρότι το ίδιο το μοντέλο δεν κατάφερε να γίνει εμπορικό φαινόμενο στην εποχή του, ο κινητήρας του θεωρείται μέχρι σήμερα ένας από τους πιο “σκυλίσιους” μονοκύλινδρους που πέρασαν ποτέ από μοτοσυκλέτα παραγωγής.