Yamaha VMAX: Η ιαπωνική muscle bike που γεννήθηκε για την Αμερική
Yamaha VMAX
Από τα αμερικανικά muscle cars και τα drag strips γεννήθηκε η VMAX.
V4 1.198 κ.εκ. και V-Boost για ακόμη ισχυρότερη επιτάχυνση.
254 κιλά και σχεδίαση με έναν βασικό στόχο: Την ευθεία.
Από το 1985 μέχρι το 2017: Περισσότερα από 30 χρόνια VMAX.
YAMAHA: NOMIKOS ενημερώσου τώρα για τα δώρα σου!
YAMAHA: XMAX 300 + δώρο αξίας 500 ευρώ!
Από τα αμερικανικά muscle cars και τα drag strips γεννήθηκε η VMAX
Η Yamaha VMAX παρουσιάστηκε το 1985 και αποτέλεσε μία από τις πιο ιδιαίτερες μοτοσυκλέτες που είχε δημιουργήσει μέχρι τότε Ιάπωνας κατασκευαστής. Η έμπνευσή της ερχόταν ξεκάθαρα από τις ΗΠΑ, μια αγορά στην οποία η Yamaha είχε ήδη γνωρίσει επιτυχία με την XS650 Special. Οι σχεδιαστές της GK Design μελέτησαν τα αμερικανικά muscle cars με V8 κινητήρες, τους αγώνες dragster στο τέταρτο του μιλίου, ακόμη και μαχητικά αεροσκάφη, αναζητώντας μια σχεδιαστική ταυτότητα που θα ήταν αδύνατο να περάσει απαρατήρητη.
Το αποτέλεσμα ήταν μια μοτοσυκλέτα με τεράστιο οπτικό όγκο, στενή μέση και χαρακτηριστικές πλευρικές εισαγωγές αέρα. Η φιλοσοφία της δεν είχε στόχο να δημιουργήσει ακόμη μία sport μοτοσυκλέτα. Η VMAX σχεδιάστηκε πρωτίστως για εκρηκτικές επιταχύνσεις στην ευθεία, μεταφέροντας ουσιαστικά τη λογική των αμερικανικών muscle cars στους δύο τροχούς.
Πατήσαμε τα 30 και γιορτάζουμε! – Σας κάνουμε δώρο ένα Honda NX500 E-Clutch
Πατήστε εδώ για να μπείτε στην κλήρωση!
V4 1.198 κ.εκ. και V-Boost για ακόμη ισχυρότερη επιτάχυνση
Καρδιά της πρώτης Yamaha VMAX 1200 ήταν ένας υδρόψυκτος V4 κινητήρας 1.198 κ.εκ., με δύο εκκεντροφόρους επικεφαλής και τέσσερις βαλβίδες ανά κύλινδρο. Εκείνο όμως που τον έκανε πραγματικά ξεχωριστό ήταν το περίφημο V-Boost, ένα σύστημα που είχε σχεδιαστεί ώστε να αυξάνει την παροχή μίγματος προς τους κυλίνδρους στις υψηλές στροφές.
Οι τέσσερις εξαερωτήρες συνδέονταν ανά ζεύγη μέσω των αυλών εισαγωγής. Περίπου στις 5.750 σ.α.λ. το V-Boost άρχιζε να ανοίγει τις βαλβίδες που συνέδεαν τους αυλούς και γύρω στις 8.000 σ.α.λ. έφτανε στο πλήρες άνοιγμα. Έτσι κάθε κύλινδρος μπορούσε ουσιαστικά να τροφοδοτείται και από τον εξαερωτήρα του ζευγαρωμένου κυλίνδρου. Χωρίς turbo ή μηχανικό υπερσυμπιεστή, η Yamaha υπολόγιζε ότι το V-Boost αύξανε τη μέγιστη ισχύ περίπου κατά 10%.
Στην Ευρώπη, όπου η VMAX έφτασε το 1986, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Οι αυστηρότερες προδιαγραφές θορύβου και ρύπων, αλλά και περιορισμοί ισχύος όπως το όριο των 100 ίππων στη Γαλλία, οδήγησαν τη Yamaha σε πιο περιορισμένες ευρωπαϊκές προδιαγραφές χωρίς το V-Boost.
254 κιλά και σχεδίαση με έναν βασικό στόχο: Την ευθεία
Η φιλοσοφία του drag racing επηρέασε σχεδόν κάθε πλευρά της VMAX. Το μεγάλο στοιχείο που έμοιαζε με ρεζερβουάρ φιλοξενούσε στην πραγματικότητα το φιλτροκούτι, καθώς το πραγματικό ρεζερβουάρ βρισκόταν κάτω από τη σέλα. Οι τεράστιες πλευρικές εισαγωγές αέρα είχαν κυρίως αισθητικό ρόλο, αλλά ενίσχυαν ακόμη περισσότερο την εικόνα ενός τεράστιου V4 που χρειαζόταν να «αναπνεύσει».
Ασυνήθιστη ήταν και η διάταξη των οργάνων. Το ταχύμετρο βρισκόταν μπροστά στον αναβάτη, ενώ στροφόμετρο και ενδεικτικές λυχνίες είχαν τοποθετηθεί πάνω στο ψεύτικο ρεζερβουάρ. Το πλαίσιο ήταν ατσάλινο διπλής δοκού, με τηλεσκοπικό πιρούνι 40 χλστ., δύο πίσω αμορτισέρ και διπλούς δίσκους 282 χλστ. εμπρός. Με μεταξόνιο 1.590 χλστ. και ξηρό βάρος περίπου 254 κιλών, η VMAX δεν προσπαθούσε να κρύψει τις διαστάσεις της.
Στις ευθείες ήταν ακριβώς αυτό που είχε υποσχεθεί η Yamaha: σταθερή, βίαιη στην επιτάχυνση και εντυπωσιακά γρήγορη. Στις στροφές, όμως, το βάρος και η γεωμετρία της έκαναν αισθητή την παρουσία τους. Δεν ήταν αδυναμία που προέκυψε τυχαία, αλλά συνέπεια μιας μοτοσυκλέτας που είχε εξαρχής σχεδιαστεί με διαφορετικές προτεραιότητες.
Τα δώρα δεν σταματάνε εδώ συνεχίζουμε με 2 μοτοσυκλέτες της ASUS:
Ένα ASUS CROSS X 125 & ένα ASUS ADV 125
Πατήστε εδώ για να μπείτε στην κλήρωση!
Από το 1985 μέχρι το 2017: Περισσότερα από 30 χρόνια VMAX
Η επιτυχία της πρώτης γενιάς ήταν τέτοια ώστε η VMAX 1200 παρέμεινε ουσιαστικά αναγνωρίσιμη για περισσότερα από 20 χρόνια. Η Yamaha αναβάθμισε σταδιακά τροχούς, φρένα, αναρτήσεις και επιμέρους εξαρτήματα και προσαρμόστηκε στις αυστηρότερες προδιαγραφές εκπομπών και θορύβου, χωρίς όμως να αλλοιώσει τη βασική σχεδιαστική ταυτότητα. Μέχρι το τέλος του 2007 είχαν παραχθεί περίπου 100.000 VMAX πρώτης γενιάς.
Το 2009 ήρθε η δεύτερη γενιά και μαζί της μια τεράστια τεχνολογική αναβάθμιση. Ο V4 μεγάλωσε στα 1.679 κ.εκ., απέκτησε ηλεκτρονικό ψεκασμό, YCC-T ηλεκτρονικό γκάζι και YCC-I μεταβλητού μήκους αυλούς εισαγωγής, ενώ η μετάδοση παρέμεινε με άξονα. Η μέγιστη ροπή έφτανε τα 166,8 Nm ή περίπου 17 kgm στις 6.500 σ.α.λ., με την ισχύ κοντά στους 150 ίππους.
Νέο ήταν και το αλουμινένιο πλαίσιο, ενώ προστέθηκαν ισχυρότερα φρένα, πλήρως ρυθμιζόμενες αναρτήσεις και ABS. Το βάρος είχε πλέον φτάσει τα 310 κιλά, όμως η φιλοσοφία παρέμενε ίδια: ένας τεράστιος V4 μέσα σε μια μοτοσυκλέτα που έβαζε την προσωπικότητα και την επιτάχυνση πάνω από οτιδήποτε άλλο. Η παραγωγή ολοκληρώθηκε το 2017, κλείνοντας έναν κύκλο άνω των τριών δεκαετιών και αφήνοντας τη Yamaha VMAX ως μία από τις πιο αναγνωρίσιμες muscle bikes όλων των εποχών.
