Όταν η οδική ασφάλεια μπερδεύεται επικίνδυνα με την εισπρακτική πολιτική

Το παράδειγμα της Αριζόνα με 45.000 άκυρες κλήσεις δείχνει τι μπορεί να πάει στραβά.
Το όριο των 30 χλμ./ώρα και το θεσμικό χάος εφαρμογής.
Προσωπικά δεδομένα στη φόρα με τις κάμερες και έλεγχος από τρίτους.
Καταγγελίες για παράνομα όρια αλκοτέστ σε μοτοσυκλετιστές.

mototriti Team

Το παράδειγμα της Αριζόνα με 45.000 άκυρες κλήσεις δείχνει τι μπορεί να πάει στραβά

Η αποκάλυψη του σκανδάλου με τις 45.000 άκυρες κλήσεις στην Πολιτεία της Αριζόνα δεν είναι ένα μακρινό ή θεωρητικό περιστατικό. Είναι ένα πραγματικό παράδειγμα του τι συμβαίνει όταν η τεχνολογία εφαρμόζεται μαζικά χωρίς επαρκή θεσμικό έλεγχο. Χιλιάδες πολίτες τιμωρήθηκαν μέσω καμερών, με τις κλήσεις να φέρουν την υπογραφή συνταξιούχων δικαστών, κάτι που κρίθηκε παράνομο. Το αποτέλεσμα ήταν επιστροφές χρημάτων, πολιτική αναστάτωση και –το σημαντικότερο– η συζήτηση για δημοψήφισμα ώστε οι ίδιοι οι πολίτες να αποφασίσουν αν θέλουν κάμερες στους δρόμους τους.



Το παράδειγμα αυτό αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα για την Ελλάδα, τη στιγμή που τίθενται σε λειτουργία κάμερες ΑΙ και προωθείται ένα νέο, αυστηρότερο πλαίσιο ελέγχων. Αν ένα τέτοιο σύστημα απέτυχε θεσμικά σε μια Πολιτεία των ΗΠΑ, με σαφείς κανόνες και μακρά εμπειρία στη χρήση καμερών, γεννάται εύλογα το ερώτημα: πόσο έτοιμο είναι το ελληνικό κράτος να διαχειριστεί αντίστοιχους μηχανισμούς χωρίς να δημιουργήσει μαζικές αδικίες;
 

Το όριο των 30 χλμ./ώρα και το θεσμικό χάος εφαρμογής

Ο νέος ΚΟΚ προβλέπει όριο 30 χλμ./ώρα εντός πόλεων από 1η Ιανουαρίου 2026, ωστόσο στην πράξη το οδικό δίκτυο παραμένει αμετάβλητο. Οι πινακίδες δεν έχουν τοποθετηθεί, η σήμανση δεν έχει προσαρμοστεί και οι οδηγοί καλούνται να συμμορφωθούν σε έναν κανόνα που δεν αποτυπώνεται ξεκάθαρα στον δρόμο. Στην οδική ασφάλεια, αυτό δεν είναι λεπτομέρεια· είναι θεμελιώδες ζήτημα νομιμότητας.



Παράλληλα, οι δηλώσεις από αρμόδιους αλλάζουν σχεδόν καθημερινά. ¶λλοτε γίνεται λόγος για περίοδο ανοχής, άλλοτε για αυστηρούς ελέγχους, άλλοτε για παιδευτικό χαρακτήρα και άλλοτε για βαριά πρόστιμα. Αυτή η έλλειψη σταθερού πλαισίου δεν ενισχύει την ασφάλεια· δημιουργεί σύγχυση και φόβο. Όταν οι κανόνες δεν είναι ξεκάθαροι και σταθεροί, ο πολίτης δεν συμμορφώνεται συνειδητά – απλώς προσπαθεί να αποφύγει την τιμωρία.
 

Προσωπικά δεδομένα στη φόρα με τις κάμερες και έλεγχος από τρίτους

Ένα από τα πιο ανησυχητικά σημεία της νέας πραγματικότητας είναι η διαχείριση των προσωπικών δεδομένων. Οι κάμερες δεν θα ελέγχονται αποκλειστικά από την Τροχαία. Μεγάλο μέρος του έργου, αν όχι το σύνολό του, αναμένεται να περάσει σε εξωτερικές εταιρείες. Αυτό δημιουργεί εύλογα ερωτήματα: ποιος έχει πρόσβαση στα δεδομένα, πού αποθηκεύονται, για πόσο χρόνο και με ποια εγγύηση ότι δεν θα υπάρξει κατάχρηση ή διαρροή.



Η εμπιστοσύνη των πολιτών δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη. Σε μια εποχή όπου τα προσωπικά δεδομένα αποτελούν πολύτιμο και ευάλωτο αγαθό, η μαζική καταγραφή μετακινήσεων χωρίς απόλυτη διαφάνεια και έλεγχο μετατρέπει ένα εργαλείο οδικής ασφάλειας σε ζήτημα δημοκρατίας και ιδιωτικότητας. Αν ο πολίτης δεν γνωρίζει ποιος τον παρακολουθεί και με ποιον σκοπό, η αποδοχή του μέτρου καταρρέει.
 

Καταγγελίες για παράνομα όρια αλκοτέστ σε μοτοσυκλετιστές

Ιδιαίτερη ένταση έχει προκαλέσει και το ζήτημα των αλκοτέστ στους μοτοσυκλετιστές. Πολλές καταγγελίες αναγνωστών αναφέρουν πρόστιμα και αφαίρεση διπλώματος με 0,10 mg/l, έπειτα από κατανάλωση ενός ποτού ή μιας μπύρας. Ωστόσο, έπειτα από επικοινωνία με νομικούς, προκύπτει κάτι ξεκάθαρο: το όριο 0,9 δεν προβλέπεται για το σύνολο των οδηγών μοτοσυκλέτας. Ισχύει μόνο για νέους οδηγούς και επαγγελματίες. Για τους υπόλοιπους, το νόμιμο όριο παραμένει 0,25, όπως και στα αυτοκίνητα. Για κάποιο λόγο όμως έχει θεσπιστεί χωρίς να υπάρχει κάτι επίσημο ότι το όριο για μοτοσικλετιστές είναι το 0,10. Ακόμα και άτομα μέσα από τον χώρο που ρωτήσαμε δεν ξέρουν τι ακριβώς γίνεται απλά έχουν μια ενημέρωση να παίρνουν διπλώματα με αυτό το χαμηλό όριο. Έχουμε αρκετές καταγγελίες από αναγνώστες μας ότι αυτό δεν είναι νόμιμο που γίνεται καθώς έχουν επικοινωνήσει με δικηγόρους και η αλήθεια είναι ότι και εμείς δεν έχουμε βρει κάτι που να είναι 100% έγκυρο.



Όλο αυτό είναι στον αέρα. Προφανώς και δεν υποστηρίζουμε την κατανάλωση αλκοόλ στην οδήγηση αλλά φυσικά δεν μπορούμε να κάνουμε και τα στραβά μάτια όταν τόσος κόσμος από την μοτοσυκλετιστική κοινότητα έχει χάσει το δίπλωμα και έχει πληρώσει 300 ευρώ για 1 μπύρα!

Όταν αφαιρείται δίπλωμα χωρίς σαφή νομική βάση, η αυστηρότητα μετατρέπεται σε αυθαιρεσία. Και όταν αυτό συμβαίνει μαζικά, η συζήτηση παύει να αφορά την οδική ασφάλεια και στρέφεται αναπόφευκτα στο ερώτημα αν τα μέτρα είναι τελικά προληπτικά ή εισπρακτικά. Χωρίς διαφάνεια στα έσοδα από πρόστιμα και χωρίς καθαρούς κανόνες εφαρμογής, η αίσθηση αδικίας διογκώνεται και η κοινωνική αποδοχή καταρρέει.

Πείτε μας τη γνώμη σας στα σχόλια και φυσικά μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας στο info@mototriti.gr