Η οικονομική κατάσταση έχει οδηγήσει μία μεγάλη μερίδα του δίτροχου κοινού σε μεγάλες περικοπές των εξόδων του. Τι γίνεται όμως με τον εξοπλισμό ασφάλειας; Έχουν θέση οι περικοπές εκεί;
H οικονομική κρίση έχει οδηγήσει μία μεγάλη μερίδα του δίτροχου κοινού σε μεγάλες περικοπές των εξόδων του. Κάποιοι στρέφονται σε μοτοσικλέτες μικρότερου κυβισμού πουλώντας την καλή τους «όσο-όσο». Άλλοι οδηγούνται στην αγορά ενός μικρομεσαίου scooter παρά τα αρχικά σχέδια για την απόκτηση κάποιου μεγαλύτερου μοντέλου. Υπάρχει όμως και ένας άλλος τομέας, αυτός του εξοπλισμού ασφάλειας, ο οποίος επίσης επηρεάζει το budget του μοτοσικλετιστή. Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση;
Αδιαμφισβήτητα το πιο πολύτιμο πράγμα που έχει κάποιος στην κατοχή του είναι η ίδια του η ζωή. Ειδικά για όλους εμάς που κινούμαστε με δύο τροχούς, η μέριμνα για την αγορά προστατευτικού εξοπλισμού ασφάλειας θα πρέπει να θεωρείται ύψιστης σημασίας.
Οι συνέπειες βέβαια της οικονομικής κατάστασης που επικρατεί σήμερα στη χώρα μας έχουν αρχίσει πλέον και φαίνονται σχεδόν παντού. Τα περιθώρια για έξοδα έχουν στενέψει ιδιαίτερα, ειδικά για πράγματα που εκ πρώτης όψεως ίσως και να μην φαίνονται τόσο αναγκαία ή σημαντικά. Όπως ακριβώς δηλαδή και με την περίπτωση του εξοπλισμού ασφάλειας.
Έτσι, η μερίδα του δίτροχου κοινού που προσπαθεί να «κόψει από όπου μπορεί» είναι πλέον αρκετά μεγάλη αφήνοντας ίσως σε δεύτερη μοίρα την προσωπική της ασφάλεια.
Οι λόγοι για να οδηγηθεί κάποιος στην αγορά χαμηλότερης αξίας εξοπλισμού ασφάλειας, σήμερα, είναι αρκετοί. Μερικοί από αυτούς μάλιστα είναι και απόλυτα δικαιολογημένοι, ενώ άλλοι είναι πιο «διαχρονικοί» και υπήρχαν πριν ακόμη από την κρίση.
Έτσι λοιπόν βλέπουμε μοτοσικλετιστές να αγοράζουν φθηνότερο ή ακόμη και αμφιβόλου ποιότητας και προδιαγραφών εξοπλισμό γιατί δεν είχαν υπολογίσει αυτό το επιπλέον έξοδο κατά την αγορά του δίτροχου της προτίμησής τους. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να δαπανήσουν όλα τους τα χρήματα μόνο στην απόκτηση του και να δίνουν ελάχιστα για τον ίδιο τους τον εαυτό.
Άλλοι προχωρούν στη «θυσία» του καλού εξοπλισμού ασφάλειας έτσι ώστε να μπορέσουν να εξοικονομήσουν αρκετά χρήματα και να προχωρήσουν στην αγορά του αγαπημένου τους δίτροχου με την κατάληξη να είναι η ίδια με την παραπάνω περίπτωση.
Μην ξεχνάμε φυσικά και εκείνους που θυσιάζουν τον ποιοτικό εξοπλισμό προς όφελος του εξοπλισμού ασφάλειας της μοτοσικλέτας τους (π.χ. ABS, Traction Control κλπ.).
Παράλληλα υπάρχει και μερίδα του κοινού η οποία δεν πιστεύει ότι τα κορυφαίων προδιαγραφών προϊόντα, που δεν αποκλείεται να συνοδεύονται από ιδιαίτερα υψηλή τιμή, προσφέρουν την ίδια προστασία με τα απολύτως φθηνότερα. Εκείνοι εκφράζονται από το ρητό: «ό,τι και να έχεις στο κεφάλι σου την ίδια δουλειά θα κάνει αν / όταν έρθει εκείνη η αποφράδα η ώρα».
Υπάρχουν βέβαια και εκείνοι που έχοντας ήδη βιώσει την εμπειρία μίας πτώσης και τις συνέπειές της, (είτε προσωπικά είτε από κοντινό τους πρόσωπο), δεν κάνουν καμία υποχώρηση στα χρήματα που πρέπει να ξοδέψουν ακόμη και αν αυτό σημαίνει ότι η αγορά της αγαπημένης τους μοτοσικλέτας μπορεί να περιμένει με την θέση της να παίρνει κάποιο μοντέλο με χαμηλότερη τιμή.
Έχοντας όλα τα παραπάνω στο νου ποια είναι η δική σας άποψη πάνω στο θέμα της αγοράς εξοπλισμού ασφάλειας εν μέσω οικονομικής κρίσης; Όταν θα πάτε να αγοράσετε ένα δίτροχο για πρώτη φορά ή όταν έρθει η ώρα να ανανεώσετε τον εξοπλισμό σας (νέο κράνος, γάντια, κλπ) τι ρόλο θα παίξει κατά το σχηματισμό του budget σας; Θα είναι υψηλότερο ή χαμηλότερο από την τελευταία φορά; Ποια μέρη του χρησιμοποιείτε κατά την καθημερινή σας μετακίνηση και ποια θεωρείτε ως τα πιο σημαντικά (π.χ. μόνο κράνος, κράνος και μπουφάν κλπ). Τι συμβουλές δίνετε σε αυτούς που ζητούν τη γνώμη σας πάνω σε αυτό το θέμα; Εσείς συμμερίζεστε την άποψη που ακολουθεί: «Πληρώνεις για ασφάλεια ακριβώς όσο κοστολογείς τη ζωή σου».
Είναι απαράδεκτο το φαινόμενο να φορολογούνται είδη προστασίας και ασφάλειας ανθρώπων, όταν παράλληλα ξοδεύονται χιλιάδες € σε μελέτες και μισθούς συγκοινωνιολόγων και λοιπών φορέων για την ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ.Μήπως έχουμε χάσει λίγο την μπάλα?
Ονομάζομαι Χρήστος και είμαι 47 ετών. Όταν ήρθε η ώρα να αγοράσω μηχανάκι, για να εξυπηρετούμαι στο αστικό χάος, επέλεξα μια οικονομική λύση.
Για τον εξοπλισμό αναβάτη ( κράνος, γάντια κ.λ. ) προτίμησα ποιοτικές λύσεις. Κι αυτό γιατί η ζωή κατά πρώτο και κατ’ επέκταση η σωματική ακεραιότητα είναι ανεκτίμητη και αδιαπραγμάτευτη.
Χωρίς να θέλω να φανώ « ξερόλας », το προτρέπω εκ πείρας. Υπηρετώ στο Πυροσβεστικό Σώμα πάνω από 23 έτη και η εμπειρία μου σε τροχαία ατυχήματα δυστυχώς είναι μεγάλη.
Δυστυχώς έχω και προσωπική εμπειρία από τροχαίο μου ατύχημα σαν αναβάτης με σπασίματα, χειρουργείο και πολύμηνη κατάκλιση. Βλέποντας αργότερα τη ζημιά στο κράνος, διαπίστωσα ότι αν δεν το φορούσα δεν θα υπήρχε κεφάλι.
Προτρέπω λοιπόν όλους καμία παραχώρηση ή « έκπτωση » στη ζωή σας και στη σωματική ακεραιότητάς σας.
Ίσως το αγαπητό μας κράτος θα έπρεπε να αναθεωρήσει τις απόψεις του για τους φόρους, και να σκεφτεί ότι ο ποιοτικός ατομικός εξοπλισμός ασφαλείας να είναι προσιτός απ’ όλους μας.
Ευχαριστώ για την ευκαιρία να εκφράσω την άποψή μου σε ένα σοβαρό θέμα.
χωρις εξοπλισμο δεν γινεται λογος.ειναι σαν να εισαι σε αυτοκινητο και να μην φορας ζωνη.ακομα και παπι να εχεις τον καλυτερο εξοπλισμο πρεπει να εχεις.ετσι και αλλιως η μηχανη ειναι επικυνδινη by default.
Είναι γεγονός οτι με την ασφάλεια δεν μπορείς να κάνεις συμβιβασμούς.Ωστόσο η έλλειψη χρημάτων δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ας είμαστε ρεαλιστές.
Εκείνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να κανουμε έρευνα αγοράς.
Αγοράζουμε σε περίοδο εκπτώσεων. Ψάχνουμε να δούμε ποιος κάνει άτοκες δόσεις.
Υπάρχουν σοβαροί κατασκευαστές που φτιάχνουν ποιοτικά προϊόντα και πωλούνται σε λογικές τιμές.
Συντηρούμε τον εξοπλισμό μας ωστε να επεκτείνουμε το όριο ζωής του.
Και τέλος, αν έχουμε έλλειψη χρημάτων, αφήνουμε και λίγο την μηχανή στο γκαράζ και τα λεφτά που θα δίναμε για βενζίνες, τα φυλάμε για να καλύψουμε μέρος των εξόδων για εξοπλισμό.
Τα πάντα είναι ιεράρχηση προτεραιοτήτων
Kalhmera!
..twra pou pshnetai h fash me ta...taxi ..dikykla..as elpisoume oti tha prosexoun
( oi..armodioi!)
th shmasia xrhshs twn perifereiakwn (as elpisoume oxi..logw atyxhmatwn!!!) k ara k tis times tous !!!
Όλα εξαρτώνται από τον χαρακτήρα του εκάστοτε αναβάτη. Ο άνθρωπος γενικότερα δύσκολα αλλάζει μια στάση ζωής, ενώ ταυτόχρονα ξεχνάει εύκολα τα ατυχήματα του. Τι θέλω να πω; Υπάρχουν οι αναβάτες που από την πρώτη στιγμή που καβάλησαν σκεφτόταν την ασφάλεια τους, και υπάρχουν κι οι άλλοι που από το πρώτο παπί / scooter / μηχανάκι τους ήταν ξεκράνωτοι και μοτοσικλετιστικά γυμνοί. Δύσκολα αλλάζουν αυτοί οι τύποι ανθρώπου τη συμπεριφορά τους. Και μην κοιτάτε και τα συμπεράσματα που βγάζει κανείς από τα ατυχήματα πυ του συμβαίνουν, γιατί εκεί πέφτει πολύ γέλιο. Όλοι μας έχουμε καεί από την εξάτμιση όταν σε κάποια στιγμή φορέσαμε βερμούδα. Τι μάθαμε από το λάθος αυτό; Οι περισσότεροι έμαθαν να... προσέχουν, και να καβαλάνε σαν καουμπόιδες, ανοίγοντας τα πόδια για να μην καούν, αντί να φοράνε μακρύ παντελόνι πάντα. Χαχα. Έτσι και με τα πιο σοβαρά ατυχήματα. Μια πτώση δεν οδηγεί υποχρεωτικά στη... σοφία. Κάποιοι -ελάχιστοι- έπεσαν με λίγα, είδαν τι μπορούν να πάθουν και έβαλαν μυαλό. Οι περισσότεροι όμως, έπεσαν, φοβήθηκαν, και κατόπιν είτε άρχισαν να οδηγούν φοβισμένα και αμυντικά για όλη τους τη ζωή, είτε μετά από λίγο... ξέχασαν την πτώση τους, απωθώντας τη στο βάθος του μυαλού τους, και συνέχισαν να οδηγούν χωρίς να φορούν εξοπλισμό.
Η προσωπική μου γνώμη είναι πως η οικονομική κρίση δεν παίζει κανένα ρόλο στο αν θα αγοράσει κανείς εξοπλισμό ασφαλείας για το δίκυκλο του. Όλα είναι θέμα χαρακτήρα, και στάσης ζωής. Δεν μπορώ να φανταστώ οδήγηση δικύκλου χωρίς εξοπλισμό, οπότε για μένα το θέμα κλείνει εκεί. Το αν θα κάνω μια υποχώρηση στο κόστος του εξοπλισμού, δεν παίζει ρόλο. Έχει τις σωστές προδιαγραφές το κράνος, η μπότα και το γάντι; Λαμπρά. Μια μικρή έρευνα αγοράς είναι αρκετή για να ελαχιστοποιήσεις το κόστος, και να είσαι ασφαλής, σωστός, και ήρεμος με τη συνείδηση σου.
Εντάξει ρε παιδιά χαλαρώστε και λίγο. Δεν είστε υποχρεωμένοι να αγοράσετε ούτε κράνος των 800 ευρώ ούτε μπουφάν των 300. Ο καθένας ανάλογα με αυτά που διαθέτει μπορεί να πάρει κάτι καλό που να μη κοστίζει ακριβά. Δε θα μιλήσω για αυτούς που αγοράζουν κράνος των 60 ευρώ και μετά νομίζουν ότι είναι και πιο έξυπνοι επειδή γλίτωσαν λεφτά αλλά για οσους ξέρουν τι θέλουν και ψάχνουν ακριβώς αυτό. Μη μασάτε ούτε από τις "αγωνιστικές" μάρκες ούτε από τα εξτρα μπλιμπλίκια (αεροτομές, βάρος, θόρυβος κτλ). Αν δεν έχεις λεφτά, τα ξεχνάς όλα αυτά και παίρνεις κάτι που θα σε κρατήσει ζωντανό και ασφαλή. Τόσο απλά.
an to kratos den kanei kati gia to FPA se krani ktl den prokeitai na allaxei nootropia o ellinas mixanovios. an xerei oti ta misa lefta pou tha plirosei gia to kranos tou pane gia fagoma poios tha katsei na skeftei thn agora neou exoplismoy? tha parei ta vasika oso pio ftina mporei kai de tha asxolithei allo. as koitaxei loipon kai i politeia na dosei kana kinitro ki as min asxoleitai pia mono me ta aytokinita
Κάθε δικαιολογία στην ασφάλεια (συγχωρήστε με) είναι μ@λ@κία! Θα κάνεις οικονομία στη ζωή σου ή στην υγεία σου; Θα πεις χαλάλι που έσπασα το πόδι μου - το χέρι μου - το κεφάλι μου τουλάχιστον γλίτωσα 400 ευρώ από το ABS και 100 από τις μπότες; Σοβαρευτείτε επιτέλους. Με αυτά τα πράγματα ούτε παίζουν ούτε κάνουν οικονομικούς υπολογισμούς.
Προσωπικά πρεπει να ομολογήσω ότι πριν τρεις μήνες που αγόρασα το Transalp το τσιγγουνέυτηκα το abs, αλλά γενικά στον εξοπλισμό μου νομίζω ότι είμαι πλήρης. Εντάξει, μπορεί να κρατήσω λίγο παραπάνω το κράνος μου και να μην αγοράσω το τάδε καινούριο μπουφάν ή γάντι που μου τα έσκασε και είναι καλύτερο από αυτό που έχω τώρα αλλά νιώθω ότι είμαι ασφαλής με τα πράγματα που έχω και ότι προς το παρόν δε χρειάζεται να κάνω κάποια νέα αγορά. Αν αυτό σημαίνει ότι τσιγγουνεύομαι ή ότι δεν προσέχω τον εξοπλισμό μου πάω πάσο
Εγώ τώρα που πήγα να πάρω καινούριο κράνος, μπουφάν και γάντια (τα προηγούμενα τα έφαγαν τα ψωμιά τους) πήγα και ψώνισα φυσιολογικά πράγματα σε φυσιολογικές τιμές. Δεν έδωσα πιο πολλά από 400 ευρώ. Δεν ξέρω αν είναι καλά ή κακά αλλά δεν είχα να δώσω και παραπάνω. Για κάθε μέρα το κράνος και τα γάντια τα φοράω πάντα χειμώνα καλοκαίρι.
Είναι απαράδεκτο το φαινόμενο να φορολογούνται είδη προστασίας και ασφάλειας ανθρώπων, όταν παράλληλα ξοδεύονται χιλιάδες € σε μελέτες και μισθούς συγκοινωνιολόγων και λοιπών φορέων για την ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ ΑΠΟ ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ.Μήπως έχουμε χάσει λίγο την μπάλα?
Ονομάζομαι Χρήστος και είμαι 47 ετών. Όταν ήρθε η ώρα να αγοράσω μηχανάκι, για να εξυπηρετούμαι στο αστικό χάος, επέλεξα μια οικονομική λύση. Για τον εξοπλισμό αναβάτη ( κράνος, γάντια κ.λ. ) προτίμησα ποιοτικές λύσεις. Κι αυτό γιατί η ζωή κατά πρώτο και κατ’ επέκταση η σωματική ακεραιότητα είναι ανεκτίμητη και αδιαπραγμάτευτη. Χωρίς να θέλω να φανώ « ξερόλας », το προτρέπω εκ πείρας. Υπηρετώ στο Πυροσβεστικό Σώμα πάνω από 23 έτη και η εμπειρία μου σε τροχαία ατυχήματα δυστυχώς είναι μεγάλη. Δυστυχώς έχω και προσωπική εμπειρία από τροχαίο μου ατύχημα σαν αναβάτης με σπασίματα, χειρουργείο και πολύμηνη κατάκλιση. Βλέποντας αργότερα τη ζημιά στο κράνος, διαπίστωσα ότι αν δεν το φορούσα δεν θα υπήρχε κεφάλι. Προτρέπω λοιπόν όλους καμία παραχώρηση ή « έκπτωση » στη ζωή σας και στη σωματική ακεραιότητάς σας. Ίσως το αγαπητό μας κράτος θα έπρεπε να αναθεωρήσει τις απόψεις του για τους φόρους, και να σκεφτεί ότι ο ποιοτικός ατομικός εξοπλισμός ασφαλείας να είναι προσιτός απ’ όλους μας. Ευχαριστώ για την ευκαιρία να εκφράσω την άποψή μου σε ένα σοβαρό θέμα.
χωρις εξοπλισμο δεν γινεται λογος.ειναι σαν να εισαι σε αυτοκινητο και να μην φορας ζωνη.ακομα και παπι να εχεις τον καλυτερο εξοπλισμο πρεπει να εχεις.ετσι και αλλιως η μηχανη ειναι επικυνδινη by default.
Είναι γεγονός οτι με την ασφάλεια δεν μπορείς να κάνεις συμβιβασμούς.Ωστόσο η έλλειψη χρημάτων δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ας είμαστε ρεαλιστές. Εκείνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να κανουμε έρευνα αγοράς. Αγοράζουμε σε περίοδο εκπτώσεων. Ψάχνουμε να δούμε ποιος κάνει άτοκες δόσεις. Υπάρχουν σοβαροί κατασκευαστές που φτιάχνουν ποιοτικά προϊόντα και πωλούνται σε λογικές τιμές. Συντηρούμε τον εξοπλισμό μας ωστε να επεκτείνουμε το όριο ζωής του. Και τέλος, αν έχουμε έλλειψη χρημάτων, αφήνουμε και λίγο την μηχανή στο γκαράζ και τα λεφτά που θα δίναμε για βενζίνες, τα φυλάμε για να καλύψουμε μέρος των εξόδων για εξοπλισμό. Τα πάντα είναι ιεράρχηση προτεραιοτήτων
Kalhmera! ..twra pou pshnetai h fash me ta...taxi ..dikykla..as elpisoume oti tha prosexoun ( oi..armodioi!) th shmasia xrhshs twn perifereiakwn (as elpisoume oxi..logw atyxhmatwn!!!) k ara k tis times tous !!!
Όλα εξαρτώνται από τον χαρακτήρα του εκάστοτε αναβάτη. Ο άνθρωπος γενικότερα δύσκολα αλλάζει μια στάση ζωής, ενώ ταυτόχρονα ξεχνάει εύκολα τα ατυχήματα του. Τι θέλω να πω; Υπάρχουν οι αναβάτες που από την πρώτη στιγμή που καβάλησαν σκεφτόταν την ασφάλεια τους, και υπάρχουν κι οι άλλοι που από το πρώτο παπί / scooter / μηχανάκι τους ήταν ξεκράνωτοι και μοτοσικλετιστικά γυμνοί. Δύσκολα αλλάζουν αυτοί οι τύποι ανθρώπου τη συμπεριφορά τους. Και μην κοιτάτε και τα συμπεράσματα που βγάζει κανείς από τα ατυχήματα πυ του συμβαίνουν, γιατί εκεί πέφτει πολύ γέλιο. Όλοι μας έχουμε καεί από την εξάτμιση όταν σε κάποια στιγμή φορέσαμε βερμούδα. Τι μάθαμε από το λάθος αυτό; Οι περισσότεροι έμαθαν να... προσέχουν, και να καβαλάνε σαν καουμπόιδες, ανοίγοντας τα πόδια για να μην καούν, αντί να φοράνε μακρύ παντελόνι πάντα. Χαχα. Έτσι και με τα πιο σοβαρά ατυχήματα. Μια πτώση δεν οδηγεί υποχρεωτικά στη... σοφία. Κάποιοι -ελάχιστοι- έπεσαν με λίγα, είδαν τι μπορούν να πάθουν και έβαλαν μυαλό. Οι περισσότεροι όμως, έπεσαν, φοβήθηκαν, και κατόπιν είτε άρχισαν να οδηγούν φοβισμένα και αμυντικά για όλη τους τη ζωή, είτε μετά από λίγο... ξέχασαν την πτώση τους, απωθώντας τη στο βάθος του μυαλού τους, και συνέχισαν να οδηγούν χωρίς να φορούν εξοπλισμό. Η προσωπική μου γνώμη είναι πως η οικονομική κρίση δεν παίζει κανένα ρόλο στο αν θα αγοράσει κανείς εξοπλισμό ασφαλείας για το δίκυκλο του. Όλα είναι θέμα χαρακτήρα, και στάσης ζωής. Δεν μπορώ να φανταστώ οδήγηση δικύκλου χωρίς εξοπλισμό, οπότε για μένα το θέμα κλείνει εκεί. Το αν θα κάνω μια υποχώρηση στο κόστος του εξοπλισμού, δεν παίζει ρόλο. Έχει τις σωστές προδιαγραφές το κράνος, η μπότα και το γάντι; Λαμπρά. Μια μικρή έρευνα αγοράς είναι αρκετή για να ελαχιστοποιήσεις το κόστος, και να είσαι ασφαλής, σωστός, και ήρεμος με τη συνείδηση σου.
Εντάξει ρε παιδιά χαλαρώστε και λίγο. Δεν είστε υποχρεωμένοι να αγοράσετε ούτε κράνος των 800 ευρώ ούτε μπουφάν των 300. Ο καθένας ανάλογα με αυτά που διαθέτει μπορεί να πάρει κάτι καλό που να μη κοστίζει ακριβά. Δε θα μιλήσω για αυτούς που αγοράζουν κράνος των 60 ευρώ και μετά νομίζουν ότι είναι και πιο έξυπνοι επειδή γλίτωσαν λεφτά αλλά για οσους ξέρουν τι θέλουν και ψάχνουν ακριβώς αυτό. Μη μασάτε ούτε από τις "αγωνιστικές" μάρκες ούτε από τα εξτρα μπλιμπλίκια (αεροτομές, βάρος, θόρυβος κτλ). Αν δεν έχεις λεφτά, τα ξεχνάς όλα αυτά και παίρνεις κάτι που θα σε κρατήσει ζωντανό και ασφαλή. Τόσο απλά.
an to kratos den kanei kati gia to FPA se krani ktl den prokeitai na allaxei nootropia o ellinas mixanovios. an xerei oti ta misa lefta pou tha plirosei gia to kranos tou pane gia fagoma poios tha katsei na skeftei thn agora neou exoplismoy? tha parei ta vasika oso pio ftina mporei kai de tha asxolithei allo. as koitaxei loipon kai i politeia na dosei kana kinitro ki as min asxoleitai pia mono me ta aytokinita
Κάθε δικαιολογία στην ασφάλεια (συγχωρήστε με) είναι μ@λ@κία! Θα κάνεις οικονομία στη ζωή σου ή στην υγεία σου; Θα πεις χαλάλι που έσπασα το πόδι μου - το χέρι μου - το κεφάλι μου τουλάχιστον γλίτωσα 400 ευρώ από το ABS και 100 από τις μπότες; Σοβαρευτείτε επιτέλους. Με αυτά τα πράγματα ούτε παίζουν ούτε κάνουν οικονομικούς υπολογισμούς.
Προσωπικά πρεπει να ομολογήσω ότι πριν τρεις μήνες που αγόρασα το Transalp το τσιγγουνέυτηκα το abs, αλλά γενικά στον εξοπλισμό μου νομίζω ότι είμαι πλήρης. Εντάξει, μπορεί να κρατήσω λίγο παραπάνω το κράνος μου και να μην αγοράσω το τάδε καινούριο μπουφάν ή γάντι που μου τα έσκασε και είναι καλύτερο από αυτό που έχω τώρα αλλά νιώθω ότι είμαι ασφαλής με τα πράγματα που έχω και ότι προς το παρόν δε χρειάζεται να κάνω κάποια νέα αγορά. Αν αυτό σημαίνει ότι τσιγγουνεύομαι ή ότι δεν προσέχω τον εξοπλισμό μου πάω πάσο
Εγώ τώρα που πήγα να πάρω καινούριο κράνος, μπουφάν και γάντια (τα προηγούμενα τα έφαγαν τα ψωμιά τους) πήγα και ψώνισα φυσιολογικά πράγματα σε φυσιολογικές τιμές. Δεν έδωσα πιο πολλά από 400 ευρώ. Δεν ξέρω αν είναι καλά ή κακά αλλά δεν είχα να δώσω και παραπάνω. Για κάθε μέρα το κράνος και τα γάντια τα φοράω πάντα χειμώνα καλοκαίρι.
einai aparadekto na mas ekmetalevontai mexri kai gia tin asfaleia mas. aparadektes times pragmatika