…όχι ακριβώς βέβαια, αφού ο δημιουργός της εικονιζόμενης μοτοσικλέτας έχει ένα ενδιαφέρον σκεπτικό που αποτυπώνεται και στα σχέδια του. «Γιατί τα ηλεκτροκίνητα μοντέλα πρέπει να μοιάζουν με τα συμβατικά;»…αναρωτήθηκε ο Marteen Timmer και έπιασε τη πένα του…η μάλλον το ποντίκι του!
Η δομή των ηλεκτροκίνητων μοτοσικλετών επιτρέπει μια εντελώς καινούργια θεώρηση σε ότι αφορά στη σχεδίαση αλλά και στην….χωροταξική διαρρύθμιση των εξαρτημάτων τους. Τα παραδοσιακά στοιχεία των συμβατικών μοτοσικλετών με κινητήρες εσωτερικής καύσης απλώς απουσιάζουν, ενώ έχουν προστεθεί κάποια νέα των οποίων η θέση δεν έχει ακόμα παγιωθεί. «Πρόσφορο έδαφος για πειραματισμούς!», δηλώνει ο Timmer και προσθέτει πως από τη στιγμή που οι ηλεκτροκίνητες μοτοσικλέτες αποτελούν «επανάσταση», το ίδιο θα πρέπει να συμβαίνει και με τη σχεδίαση τους.
«Οι περισσότεροι αναβάτες συγκρίνουν τις ηλεκτροκίνητες μοτοσικλέτες με τις «συμβατικές», λόγω του ότι η σχεδίαση τους δεν έχει διαφοροποιηθεί. Δεν είναι σωστό αυτό, πρόκειται για ένα νέο είδος και είναι άδικο να συγκρίνεις μεταξύ τους οχήματα που μετρούν 100 και 5 χρόνια εξέλιξης αντιστοίχως. Πιστεύω πως σταδιακά οι σχεδιαστές των ηλεκτροκίνητων μοτοσικλετών θα γίνουν πιο τολμηροί και θα εκμεταλλευτούν τις δυνατότητες των νέων αυτών οχημάτων. Η μετάβαση πρέπει να είναι βέβαια ομαλή, αφού στις μοτοσικλέτες η σχεδίαση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη απόδοση και τη οδική συμπεριφορά. Είμαι σίγουρος πως μελλοντικά θα δοκιμαστούν νέα πράγματα, μερικά από αυτά θα εδραιωθούν, αλλά πάλι όχι, αυτό ονομάζεται εξέλιξη!»
Αυτή είναι η θεώρηση των πραγμάτων για τον Marteen Timmer και φρόντισε να τη αποτυπώσει σε pixels. Το σχέδιο που παρουσίασε διατηρεί φυσικά τα κύρια χαρακτηριστικά των supersport μοτοσικλετών, ωστόσο οι καινοτομίες στη σχεδίαση είναι έκδηλες. Στο «Vertigo» όπως είναι το όνομα του μοντέλου, στοιχεία όπως ο ηλεκτροκινητήρας και οι μπαταρίες που τον τροφοδοτούν με ενέργεια, βρίσκονται συγκεντρωμένα όσο το δυνατό πιο κοντά στο κέντρα βάρους της μοτοσικλέτας. Το υποπλαίσιο λάμπει δια της απουσίας του και ο αναβάτης στηρίζεται στη συνέχεια του «ρεζερβουάρ», που εξυπηρετεί μόνο στη στήριξη του εσωτερικού μέρους των ποδιών στις στροφές.
Όχι πολύ καινοτομικό το σχέδιο βέβαια, αλλά όπως αναφέρει και ο Timmer, η μετάβαση θα είναι σταδιακή. Σίγουρα είναι μια αρχή πάντως!
