Συναρπαστικές στιγμές χάρισε το circuit στο Donington Park. Στη βρεγμένη πίστα το θέαμα ήταν πλούσιο, καθώς οι πλαγιολισθήσεις έρχονταν σε κάθε στροφή, ενώ παράλληλα οι εναλλαγές θέσεων ήταν συνεχείς. Οσο για τον τελικό νικητή; Ποιος άλλος... Valentino!
Πραγματικός χαμός έγινε στη βρετανική πίστα, καθώς η καταρρακτώδης βροχή που έπεφτε, είχε ως αποτέλεσμα να οδηγήσει εκτός αγώνα πολλούς αναβάτες. Μόλις στον τρίτο γύρο, έξι ήταν αυτοί που είχαν εγκαταλείψει, οι περισσότεροι μετά από εντυπωσιακά highsiding, ανάμεσά τους και αρκετά από τα φαβορί. Το χορό των "πτήσεων" άνοιξε ο Max Biaggi (Repsol Honda) μόλις στον πρώτο γύρο, για να τον ακολουθήσουν οι Xaus (Fortuna Yamaha), Hayden (Repsol Honda), Melandri (Movistar Honda), Bayliss (Camel Honda, o οποίος βρέθηκε εκτός πίστας πέφτοντας πάνω στον ήδη πεσμένο Μelandri) και Gibernau (Movistar Honda, που μέχρι την πτώση του κατείχε την πρώτη θέση, έπειτα από μια εκπληκτική εκκίνηση). Και όλα αυτά, βέβαια, πριν συμπληρωθούν οι τρεις πρώτοι γύροι του αγώνα, καθώς η συνέχεια επεφύλασσε και άλλες εγκαταλείψεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι αυτοί που τερμάτισαν ήταν μόλις 11 σε αριθμό! Από τους "επιζήσαντες" του πανικού των πρώτων γύρων, οι John Hopkins (Suzuki), Valentino Rossi (Gauloises Yamaha), Alex Barros (Camel Honda), Kenny Roberts (Suzuki) και Colin Edwards (Gauloises Yamaha) δημιούργησαν ένα "τρενάκι" και αποσπάστηκαν από τους υπολοίπους. Οι εναλλαγές θέσεων μεταξύ τους ήταν συνεχείς, όπως βέβαια και τα γλιστρήματα, τα οποία έσωζαν πραγματικά την τελευταία στιγμή. Μέχρι τον 8ο γύρο, ο νεαρός Hopkins έκανε τον αγώνα της ζωής του, κοντράροντας στα ίσια τους σαφώς εμπειρότερους ανταγωνιστές του, αλλά σε εκείνο το σημείο δεν μπόρεσε να "σώσει" για μια ακόμα φορά ένα (από τα πολλά) highsiding, έχασε έδαφος και ύστερα από λίγες στροφές, ένα δεύτερο γλίστρημα τον έθεσε εκτός πίστας. Ο αναβάτης της Suzuki, όμως, δεν το έβαλε κάτω και σηκώθηκε για να συνεχίσει την προσπάθειά του και να τερματίσει, έστω στην 11η (και τελευταία) θέση. Ιδιαίτερα μαχητικός, λοιπόν, ο νεαρός Αμερικανός με το πλούσιο ταλέντο, ο οποίος στην αρχή έδειχνε ικανός ακόμα και για το θαύμα της κατάκτησης της νίκης. Μετά από αυτή την εξέλιξη, το τρενάκι μετρούσε τέσσερις αναβάτες (Rossi, Roberts, Barros, Edwards), αλλά συνέχισε την ξέφρενη και εντυπωσιακή του πορεία, με την πρώτη θέση να αλλάζει χέρια από στροφή σε στροφή! Η σταθεροποίηση των θέσεων επετεύχθη από τον 16ο γύρο, με τον, "μαέστρο" στο βρεγμένο, Barros να τίθεται επικεφαλής και να ακολουθούν οι Rossi, Roberts και Edwards. Αυτή η σειρά κρατήθηκε μέχρι και τον 22ο γύρο (6 πριν το τέλος) όταν ο Rossi αποφάσισε να ξεκαθαρίσει την κατάσταση. Σε εκείνο το σημείο, ο "γιατρός", λες και πάτησε ένα μαγικό κουμπάκι, πέρασε στην πρώτη θέση και κυριολεκτικά εξαφανίστηκε. Μέσα στους επόμενους τρεις γύρους δημιούργησε μια διαφορά που άγγιξε τα επτά δευτερόλεπτα, εξασφαλίζοντας μία ακόμα νίκη (την έβδομη για φέτος σε εννιά αγώνες). Ο Ιταλός έδειξε με την επιβλητική του παρουσία στους τελευταίους γύρους ποιος είναι το "αφεντικό" και στο βρεγμένο, αφήνοντας τους Barros και Roberts να μάχονται για τη δεύτερη θέση. Τελικός νικητής στη μονομαχία αυτή αναδείχτηκε ο Roberts, ο οποίος προσπέρασε τον Barros λίγες στροφές πριν τον τερματισμό, χαρίζοντας έτσι μια πολύ σημαντική επιτυχία στην Suzuki, ενώ ο αναβάτης της Camel Honda συμπλήρωσε το βάθρο. Πίσω τους βρέθηκε μετά από έναν πολύ καλό αγώνα ο Colin Edwards. Ο Αμερικάνος συμβιβάστηκε με την ιδέα της κατάκτησης της τέταρτης θέσης, καθώς στους τελευταίους γύρους δεν πίεσε ιδιαίτερα τους προπορευόμενους, περιμένοντας απλά να επωφεληθεί από ενδεχόμενο λάθος κάποιου και να πάρει την τρίτη θέση του βάθρου, αλλά μάταια. Την πέμπτη και έκτη θέση κατέλαβαν οι δύο Ducati των Carlos Checa και Loris Capirossi, οι οποίοι και "ξύπνησαν" από τα μέσα του αγώνα και έπειτα. Οσο περνούσαν οι γύροι βελτίωναν τους χρόνους τους, αλλά το κακό ξεκίνημά τους δεν τους επέτρεψε να πιάσουν τους πρωτοπόρους, όσο και αν προσπάθησαν. Πίσω τους τερμάτισε ο Ιάπωνας Makoto Tamada (Konica Minolta Honda) για να ακολουθήσουν κατά σειρά οι Alex Hofmann (Kawasaki 8ος), Toni Elias (Fortuna Yamaha 9ος) και Roberto Rolfo (D'Antin Pramac Ducati 10ος), με την εντεκάδα να συμπληρώνεται από τον "ηρωικό" John Hopkins.
Ο Alex Barros γιόρτασε τη συμπλήρωση 250 συμμετοχών στους αγώνες με μία τρίτη θέση (#4), ενώ ο John Hopkins (#21) ήταν εκπληκτικός στην αρχή, αλλά μια πτώση τον άφησε πολύ πίσω.
Κι όμως, το έσωσε ο Valentino! Αλλοι στη θέση του θα είχαν εγκαταλείψει την προσπάθεια και θα δοκίμαζαν από κοντά την ποιότητα του γρασιδιού του Donington. Αυτός όμως όχι και στο τέλος ανταμείφθηκε με μία ακόμα νίκη. Λες και έχει βαλθεί να σπάσει όλα τα ρεκόρ, ο Ιταλός προσέθεσε στη φετινή του συλλογή την έβδομη καρό σημαία.
Με εμφάνιση βγαλμένη από τα παλιά, ο Kenny Roberts χάρισε στην Suzuki τη δεύτερη θέση, δίνοντας το έναυσμα για έντονους πανηγυρισμούς.
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
