Η επιστροφή των Moto GP στα εδάφη των Ηνωμένων Πολιτειών μετά από απουσία 11 ετών, συνοδεύτηκε από την πρώτη νίκη του νεαρού Αμερικανού Nicky Hayden στην καριέρα του, ο οποίος απέδειξε με την παρουσία του πως το μέλλον του ανήκει.
H πίστα Laguna Seca άνοιξε τις πύλες της για πρώτη φορά μετά το 1994 για να φιλοξενήσει αγώνα της μεγαλύτερης κατηγορίας του πρωταθλήματος ταχύτητας και οι 57.932 Αμερικανοί φίλοι των δύο τροχών που κατέκλυσαν κάθε γωνιά της πίστας είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν δύο ομοεθνείς τους στις κορυφαίες θέσεις του βάθρου. Κεντρικό πρόσωπο του αγώνα δεν ήταν άλλο από τον Nicky Hayden, που μετά από έναν εκπληκτικό αγώνα, κατάφερε να δει πρώτος την καρό σημαία του τερματισμού. Ο 23χρονος Αμερικανός οδήγησε με το γνωστό εντυπωσιακό του τρόπο, πλαγιολισθαίνοντας σε κάθε στροφή, και πήρε μία σημαντική νίκη, η οποία μάλιστα είναι η πρώτη του στη μεγάλη κατηγορία στα δυόμισι χρόνια παρουσίας του. Ο αναβάτης της Repsol Honda ξεκίνησε από την pole position, ηγήθηκε καθ' όλη τη διάρκεια των 32 γύρων του αγώνα και τερμάτισε με διαφορά σχεδόν δύο δευτερολέπτων (1. 941¨) από τον δεύτερο, Colin Edwards. Ο πολύπειρος Αμερικανός αναβάτης της Gauloises Yamaha συμπλήρωσε το "ονειρικό" διήμερο για τους συμπατριώτες του που βρίσκονταν στην εξέδρα, δίνοντάς τους, με τη δεύτερη θέση που κατέκτησε, το έναυσμα για ακόμη εντονότερους πανηγυρισμούς. Ο Edwards ήταν γρήγορος και σταθερός σε όλο τον αγώνα, και από τον 16ο γύρο όταν πέρασε τον Rossi και βρέθηκε δεύτερος, οδήγησε προσεχτικά αποφεύγοντας τα λάθη και κατάφερε να αφήσει στην τρίτη θέση τον Ιταλό ομόσταυλό του. Παρά το αποτέλεσμα αυτό, ο Valnetino διεύρυνε στους 79 τους βαθμούς της διαφοράς του από τον δεύτερο στον πίνακα βαθμολογίας, εκμεταλλευόμενος την εγκατάλειψη, ύστερα από πτώση μόλις στον πρώτο γύρο, του Marco Melandri. Για την τέταρτη θέση του αμερικανικού αγώνα έγινε μεγάλη μάχη ανάμεσα στους Max Biaggi (Repsol Honda) και Sete Gibernau (Movistar Honda), με τελικό νικητή τον πρώτο, ο οποίος επικράτησε μόλις για 262 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Αρκετά πίσω τους, πραγματοποιήθηκε μια ακόμα μεγάλη μονομαχία μεταξύ αναβατών της Honda με έπαθλο την έκτη θέση, νικητής από την οποία βγήκε ο Troy Bayliss της ομάδας Camel, αφήνοντας πίσω του για 112 χιλιοστά του δευτερολέπτου τον Ιάπωνα Makoto Tamada της Konica Minolta. Tην πρώτη δεκάδα του αγώνα συμπλήρωσαν κατά σειρά οι John Hopkins (Red Bull Suzuki), Shinya Nakano (Kawasaki) και Loris Capirossi (Marlboro Ducati), ενώ από 'κεί και κάτω, αξιοσημείωτη είναι η κατάκτηση της 13ης θέσης από τον Toni Elias (Fortuna Yamaha) στην επανεμφάνισή του έπειτα από απουσία τριών αγώνων λόγω τραυματισμού, αλλά και ο πρώτος, ιστορικός βαθμός της Proton KR (που υποστηρίζεται από την ΚΤΜ), με τον αναβάτη της, Shane Byrne, να συμπληρώνει τη βαθμολογούμενη 15άδα. Περνώντας σε αυτούς που δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν τον αγώνα, το "μπλοκάκι" των εγκαταλείψεων φιλοξενεί τέσσερις αναβάτες. Πριν τη συμπλήρωση του πρώτου γύρου, ο Melandri εγκατέλειψε ύστερα από πτώση, αλλά ο μεγάλος άτυχος ήταν ο Alex Barros (Camel Honda), τον οποίο συμπαρέσυρε εκτός πίστας ο Ιταλός αναβάτης της Movistar Honda. Στον ένατο γύρο έμελλε να ολοκληρωθεί ο αγώνας για τον Carlos Checa (Marlboro Ducati) έπειτα από πτώση και ενώ μαχόταν για την έκτη θέση, ενώ ο Robert Rolfo (D' Antin Ducati) ήταν ο τελευταίος που εγκατέλειψε, δύο μόλις γύρους πριν πέσει η καρό σημαία.
Οι προσπάθειες που κάνει ο νεαρός Αμερικανός τα τελευταία δύο χρόνια, έμελλε να επιβραβευτούν στην πίστα της πατρίδας του, όπου σημείωσε την πρώτη νίκη της καριέρας του.
H "πτήση" του Melandri. Ευτυχώς για τον Ιταλό, δεν τραυματίστηκε σοβαρά.
Με χρώματα ειδικά για τη Laguna Seca, οι αναβάτες της Yamaha, Edwards και Rossi, συμπλήρωσαν με αυτή τη σειρά το βάθρο.
Ακόμα ένας αγώνας εκτός βάθρου για τον Biaggi, ο οποίος έμεινε στη τέταρτη θέση.