Μοτοβόλτα: Που μπορείς να στρίψεις και να φας καλή προβατίνα;
Αρχαία Επίδαυρος
50% εθνική και 50% στροφές.
Στο τέλος των στροφών κάνεις στάση για καφέ με θέα.
Το κατάλληλο μέρος για φαγητό, θέατρο και ηρεμία.
Η διαδρομή που έχουν κάνει όσοι έχουν κάνει μοτοσυκλέτα.
50% εθνική και 50% στροφές.
Η Αρχαία Επίδαυρος είναι από αυτές τις βόλτες που δεν τις σκέφτεσαι πολύ. Ξυπνάς, βλέπεις ήλιο, λες «πάμε» και σε μιάμιση-δυο ώρες έχεις αλλάξει παραστάσεις. Από Αθήνα μιλάμε για μια απόσταση που παίζει γύρω στα 120-140 χιλιόμετρα, και το ωραίο είναι η μοιρασιά της διαδρομής: περίπου 50% εθνική, 50% στροφές. Η εθνική είναι όσο πρέπει για να μπεις σε «mood». Σταθερός ρυθμός, σκέψεις που αδειάζουν, η πόλη που μικραίνει πίσω σου. Δεν προλαβαίνεις να βαρεθείς, ούτε να «ψηθείς». Είναι το κομμάτι που σε μεταφέρει γρήγορα εκεί που ξεκινά το ενδιαφέρον. Και μετά έρχεται το άλλο 50%. Το κομμάτι που σε κάνει να χαμογελάς μέσα από το κράνος. Στροφές συνεχόμενες, με ωραίες γραμμές, ρυθμός που χτίζεται χωρίς να γίνεται κουραστικός. Δεν είναι βουνό-μαρτύριο, ούτε «πίστα». Είναι δρόμος που σε κρατάει σε εγρήγορση και ταυτόχρονα σε αφήνει να τον απολαύσεις. Αυτός ο συνδυασμός είναι που κάνει την Επίδαυρο ιδανική μονοήμερη. Δεν φτάνεις «άδειος» και δεν γυρνάς διαλυμένος. Είναι από εκείνες τις αποστάσεις που σου δίνουν την αίσθηση ταξιδιού χωρίς να χρειάζεται να οργανώσεις και πολλά. Αν θες, το κάνεις και αυθημερόν. Αν θες, το απλώνεις σε διήμερο και το ζεις πιο χαλαρά. Και κάπου εκεί, αρχίζεις να βλέπεις και τις πρώτες μοτοσυκλέτες. Κάποιοι σε παρέες, άλλοι solo τύποι, όλοι με την ίδια ιδέα στο κεφάλι. Και εκεί καταλαβαίνεις ότι έχεις διαλέξει σωστά για το πώς θα περάσεις την Κυριακή σου.
Στο τέλος των στροφών κάνεις στάση για καφέ με θέα.
Το καλύτερο κομμάτι της διαδρομής είναι εκεί που τελειώνει το «κυνηγητό» και φτάνει η ώρα για την πρώτη στάση. Λίγο πριν όμως, βρισκόμαστε ακόμα στις ίδιες στροφές πριν την Επίδαυρο, που έχουν ρυθμό. Ανοίγουν, κλείνουν, συνδέονται όμορφα μεταξύ τους. Δεν είναι τυφλές, δεν είναι εκνευριστικές. Είναι από αυτές που σε βάζουν σε «flow». Δεν χρειάζεται να πεις πολλά για αυτό το κομμάτι. Αν σου αρέσει να οδηγείς, θα το καταλάβεις από τα πρώτα χιλιόμετρα. Είναι ο λόγος που βλέπεις τόσες μοτοσυκλέτες εκεί πέρα, ειδικά Σαββατοκύριακο. Κάτι ξέρουν όλοι. Όμως, στο τέλος των στροφών υπάρχει εκείνη η κλασική στάση. Το μαγαζί στο ύψωμα, που δεν χρειάζεται να το ονομάσουμε γιατί το ξέρεις — ή θα το μάθεις. Σταματάς για καφέ, βγάζεις κράνος, κοιτάς κάτω την Αρχαία Επίδαυρο να απλώνεται. Θάλασσα, πράσινο, χαμηλά σπίτια. Είναι από εκείνες τις εικόνες που σε κάνουν να σκέφτεσαι ότι για αυτό ήρθες. Εκεί ίσως ανταλλάξετε δύο κουβέντες όρθιοι δίπλα στις μοτοσυκλέτες και ενώ δεν είναι οργανωμένο meet-up, μοιάζει λίγο, σε αυθόρμητη έκδοση. Πίνεις τον καφέ σου, λες δυο λόγια με την παρέα και μετά κατηφορίζεις για το τελευταίο κομμάτι. Και έχεις ήδη γεμίσει, πριν καν φτάσεις.
Το κατάλληλο μέρος για φαγητό, θέατρο και ηρεμία.
Η Αρχαία Επίδαυρος είναι ήσυχη, απλωμένη, με θάλασσα μπροστά και ταβερνάκια που φέρνουν αίσθηση καλοκαιριού. Παρκάρεις, περπατάς λίγο με τα κράνη, μπουφάν, γάντια στα χέρια και νιώθεις ότι έκανες απόδραση χωρίς να φύγεις μακριά. Επιλογές για φαγητό έχει πολλές. Από κλασική ταβέρνα με παϊδάκια, προβατίνες και μεζέδες μέχρι θαλασσινά. Το ωραίο είναι ότι κάθεσαι χαλαρά, χωρίς άγχος, χωρίς τουριστική πίεση. Αν είστε παρέα με μοτοσυκλέτες, το τραπέζι πάντα καταλήγει να έχει κουβέντα για τη διαδρομή, για την επόμενη βόλτα, για το «πού αλλού πάμε». Το θέατρο είναι εκεί, επιβλητικό όπως πάντα. Ακόμα κι αν δεν μπεις, μόνο που ξέρεις ότι βρίσκεται λίγα λεπτά πιο πέρα, δίνει ένα άλλο βάρος στο μέρος. Αν πετύχεις και παράσταση, μπορείς να το δέσεις ωραία: πρωινή βόλτα, μεσημεριανό, χαλαρό απόγευμα και το βράδυ θέατρο. Δεν το λες και άσχημο πρόγραμμα. Και αν αποφασίσεις να μείνεις, το βράδυ υπάρχουν μπαράκια και ένα πιο «ζωντανό» σκηνικό που δεν το περιμένεις απαραίτητα, ειδικά το καλοκαίρι. Τίποτα υπερβολικό, αλλά αρκετό για να πιεις ένα-δυο ποτά εφόσον θα διανυκτερεύσεις και δεν χρειάζεται να οδηγήσεις.
Η διαδρομή που έχουν κάνει όσοι έχουν κάνει μοτοσυκλέτα.
Η Επίδαυρος είναι από εκείνες τις διαδρομές που τις κάνεις μία φορά και μετά τις κρατάς στο «μενού». Όταν δεν ξέρεις πού να πας, όταν έχει καλό καιρό, όταν θες κάτι safe αλλά ωραίο. Είναι η «σίγουρη επιλογή» που δεν είναι βαρετή. Στον δρόμο θα χαιρετήσεις και θα σε χαιρετήσουν. Aλλοι με adventure, άλλοι με supersport, άλλοι με «γυμνά». Δεν έχει σημασία τι καβαλάς. Εκεί όλοι είμαστε για τον ίδιο λόγο: να γράψουμε χιλιόμετρα που έχουν νόημα. Το καλό είναι ότι δεν απαιτεί πολλά. Δεν χρειάζεται τριήμερο, δεν χρειάζεται προετοιμασία εβδομάδας. Είναι κοντά, είναι όμορφη, έχει και γρήγορο κομμάτι και στροφές, έχει καφέ με θέα, έχει φαγητό, έχει και λίγο βράδυ αν το θες. Είναι, με λίγα λόγια, μια ολοκληρωμένη μότο-εκδρομή «τόσο-όσο». Όσο χρειάζεται για να σπάσει η ρουτίνα. Όσο χρειάζεται για να θυμηθείς γιατί σου αρέσει να ανεβαίνεις στη μοτοσυκλέτα χωρίς συγκεκριμένο λόγο.
