Υπό την ονομασία AirHead, παρουσιάστηκε στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού το concept μιας μοτοσικλέτας με κινητήρα τροφοδοτούμενο με…αέρα. Η εμφάνιση αεροκινητήρων δεν είναι καινούργιο φαινόμενο, αλλά το συγκεκριμένο σχέδιο υπόσχεται κάτι το διαφορετικό.
Ο τεχνικός του Ινστιτούτου Μεταφορών του Virginia Tech, Matthew Perez, θέλοντας να δημιουργήσει μια μοτοσικλέτα με χρήση εναλλακτικών μορφών καυσίμου, η οποία θα τον μεταφέρει από το σπίτι στη δουλειά και πίσω, κατέληξε στο παρακάτω σχέδιο.
Κατά βάση, ο πεπιεσμένος αέρας θα είναι τοποθετημένος σε δυο κανονικές και δυο μικρές φιάλες κατάδυσης και τα υπόλοιπα μέρη, όπως πλαίσιο και ανάρτηση, δεν θα διαφέρουν από τις υπόλοιπες μοτοσικλέτες.
Σχεδιάζοντας τον κινητήρα εκ βάθρων, ο Matthew αφαίρεσε όλα τα κινούμενα μέρη που επιβαρύνουν την απόδοσή του. Ως συνέπεια, πλέον δεν χρησιμοποιούνται βαλβίδες, αντλία λαδιού και μετάδοση. Η μετάδοση γίνεται απευθείας, ο κύλινδρος και τα ελατήρια θα είναι κατασκευασμένα από κεραμικό κράμα, ενώ η μοτοσικλέτα θα χρησιμοποιεί σύστημα ride-by-wire. Υπάρχει, επίσης, η βλέψη προσθήκης ξηρού συμπλέκτη, σε μελλοντικές παραλλαγές του μοντέλου.
Η εισαγωγή και η εξαγωγή ελέγχονται από ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενες θυρίδες, ενώ η ηλεκτρονική μονάδα της μοτοσικλέτας διαβάζει δεδομένα από αισθητήρες ταχύτητας στους τροχούς, στο γκάζι και στο στρόφαλο και καθορίζει την πίεση του αέρα, τη διάρκεια και το χρόνο του ψεκασμού. Είναι δυνατόν να προγραμματιστεί ώστε να υπάρχει περιορισμός μέγιστης δύναμης, περιορίζοντας την πίεση μεταξύ 150psi και 750psi. Κατά την επιβράδυνση, λειτουργεί μόνο η βαλβίδα εξαγωγής και δημιουργεί συμπίεση ανάλογη με την ταχύτητα της μοτοσικλέτας, της θέσης του γκαζιού και της πίεσης του φρένου. Ενδιαφέρον προκαλεί η έλλειψη πεντάλ πίσω φρένου, καθώς η ενεργοποίησή του γίνεται μέσω του «εγκεφάλου», ο οποίος ελέγχει την πρόσφυση του πίσω τροχού βασιζόμενος σε πληροφορίες που λαμβάνει για την ταχύτητα των τροχών, την πίεση του μπροστινού φρένου και την επιτάχυνση/επιβράδυνση του πλαισίου.
Ο δημιουργός του concept αυτού έλαβε υπόψη ότι η βασική λειτουργία ενός αεροκινητήρα είναι αυτή του συμπιεστή, οπότε άφησε ανοιχτό το δεδομένο να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με έναν ηλεκτροκινητήρα, στο μέλλον. Το θετικό της απόδοσης του εν λόγω κινητήρα είναι ότι θα λειτουργεί όμοια με έναν δίχρονο, ολοκληρώνοντας έναν χρόνο σε κάθε περιστροφή. Βάση αυτού, ο Matthew, ελπίζει σε αυτονομία 160χλμ. και, για μικρές περιόδους, επιδόσεις μοτοσικλέτας χιλίων κυβικών. Μάλλον αισιόδοξο τον βρίσκουμε.
Τα θετικά χρήσης πεπιεσμένου αέρα είναι:
-οι μηδενικοί ρύποι και θόρυβος,
-ο ανεφοδιασμός μπορεί να γίνει ακόμα και στο σπίτι με κομπρέσορα,
-το κόστος κατασκευής μειώνεται αισθητά, χάρη στα λιγότερα κινούμενα μέρη,
-δεν αποφορτίζεται με τον χρόνο, όπως οι μπαταρίες των ηλεκτροκινητήρων όταν αφεθούν στάσιμοι και
-η διαστολή του αέρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν εναλλακτικό σύστημα ψύξης.
Ακόμα, όμως, η ιδέα είναι σε πρώιμο στάδιο και δεν έχουν γίνει δοκιμές για να διαπιστωθεί η αξιοπιστία και η ασφάλεια ενός τέτοιου δημιουργήματος. Όποια και αν είναι η κατάληξή του είναι ελπιδοφόρο να βλέπουμε εναλλακτικές μηχανολογικές εφαρμογές, διαφορετικές μορφές ενέργειας και εξέλιξη της μηχανοκίνησης.
Β«ΞολοΟΟΞ½ΞΏΟΒ» ΟΟΞΏ ΟΞ―ΟΟ ΞΊΞ¬ΞΈΞΉΟΞΌΞ±! ΞΞ¬Ξ½Ξ΅ΞΉΟ ΟΞΏ αμάξι ΟΞΏΟ
Β«Οαγίδα ΞΈΞ±Ξ½Ξ¬ΟΞΏΟ
Β»;