Όλα άρχισαν από εδώ. Μια κλασική Danuvia, σε άριστη κατάσταση, κοσμεί το… μπαρ του σπιτιού του ιδιοκτήτη της εταιρείας.
Όταν ο ταξιτζής με άφησε μπροστά από τη διεύθυνση που μου είχαν δώσει για τη Danuvia, νόμισα ότι είχε γίνει κάποιο λάθος. Βρισκόμουν σε μια αραιοκατοικημένη περιοχή, στα προάστια της Βουδαπέστης. Στο τηλεφώνημά μου, ο Vlado με καθησύχασε. Είχα έρθει στο σωστό μέρος. Η πόρτα στο γωνιακό σπίτι με τον παραμελημένο κήπο άνοιξε και από μέσα ξεπρόβαλλαν νωχελικά δύο φιγούρες. Ο Vlado και ο Snoopy. Ο πρώτος μεγαλόσωμος, με αραιή τριχοφυΐα, φόραγε ένα καφέ παντελόνι εργασίας, διάστικτο με κηλίδες λαδιού, και από πάνω μια γαλάζια φόρμα με το logo της Danuvia.
Ζει και αναπνέει Danuvia. Το logo της εταιρείας βρίσκεται παντού, ενώ το μυαλό του Vladimir Kovasevic, υπεύθυνου για την αναγέννηση της ουγγρικής εταιρείας, δεν σταματά λεπτό να κατεβάζει ιδέες.
Ο δεύτερος, επίσης μεγαλόσωμος, δεν φόραγε τίποτα. Δεν χρειαζόταν, άλλωστε. Επρόκειτο για τον τεράστιο, μαύρο, ακαθόριστης ράτσας σκύλο, την καλύτερη παρέα του Vlado. Το σπίτι διέθετε ξύλινες ενισχύσεις σε όλα τα κλειστά του πατζούρια, δίνοντάς του την όψη φρουρίου. Ήθελα αλήθεια να μπω μέσα; Παραμερίζοντας τους φόβους μου, έσφιξα το προτεταμένο χέρι του Vlado, χάιδεψα το Snoopy και ακολούθησα το περίεργο ντουέτο στα ενδότερα. Και μετά, είδα.
Ήμουν σίγουρα στο σωστό μέρος. Αυτό δεν ήταν σπίτι. Ήταν κανονικό μηχανουργείο. "Δεν θέλω να με πάρουν χαμπάρι οι γείτονες, γι/ αυτό κρατάω κλειστά τα πατζούρια.
Από τις κλασικές Danuvia ήρθε η έμπνευση για το σχεδιασμό του ρεζερβουάρ σε σχήμα δάκρυ που φοράει το νέο SupeRetro.
Έχω πράγματα αξίας εδώ, δεν μπορώ να ρισκάρω να το μάθει κάποιος κλέφτης". Προσπαθώντας να ανακαλέσω αυτά που είδα μετά, σίγουρα ξεχώριζαν ο τόρνος, το δωμάτιο με τους κινητήρες, ένα παλιό μοντέλο Danuvia σε άριστη κατάσταση, ο σκελετός ενός SupeRetro, έτοιμος να δεχθεί ένα νέο κινητήρα, προσωπικές φωτογραφίες του Vlado, ανάκατες με αφίσες ημίγυμνων γυναικών καβάλα σε μοτοσικλέτες, να κοσμούν τους τοίχους. Με την προτροπή του Vlado, κάθισα σε μια καρέκλα, και βγάζοντας το δημοσιογραφικό κασετοφωνάκι, ζήτησα την άδειά του να τον ηχογραφήσω. "Όχι τώρα. Πρώτα θα πιούμε". Άνοιξε έτσι δύο μπύρες και άρχισε να μου λέει την ιστορία της ζωής του. Το μυαλό πίσω από τη Danuvia
Ο Vlado δεν είναι Ούγγρος, αλλά Σέρβος. Είναι διστακτικός στην αρχή, όμως μόλις δει το χαμόγελο του άλλου χαλαρώνει και αρχίζει να σου αραδιάζει γοητευτικές ιστορίες. Τα περισσότερα χρόνια της ζωής του τα έζησε στη Σερβία, την οποία επισκέπτεται και σήμερα τακτικά. Άλλωστε, διοργανώνει εκεί αγώνες enduro. Από μικρός είχε τρέλα με τις μοτοσικλέτες, ενώ ήταν ο πρώτος που έφερε ένα Z1000 (το παλιό) στη Σερβία. Εκτός από αναβάτης αγώνων, είχε κλίση στο μηχανολογικό σχέδιο, αλλά και στη μηχανολογία γενικότερα. Αργότερα μετακόμισε στην Ουγγαρία, όπου δούλεψε για την Akrapovic. Όταν σταμάτησε η συνεργασία του με το διάσημο εργοστάσιο εξατμίσεων, αγόρασε το όνομα της εκλιπούσας τότε Danuvia και στρώθηκε στο σχεδιασμό. Για να κατασκευαστούν τα πρωτότυπα μοντέλα, χρειάστηκε η συνδρομή τριάντα περίπου εργατών. Η παρουσίαση της αναγεννημένης Danuvia έγινε με κάθε τόνο επισημότητας, τα δύο μοντέλα έκαναν πλείστες εμφανίσεις σε ουγγρικά περιοδικά, κερδίζοντας το θαυμασμό των φίλων της μοτοσικλέτας και στο εξωτερικό, όμως από το 2008 και μετά, όλα σταμάτησαν. Δυστυχώς, η έλλειψη πόρων για τη μαζική παραγωγή δεν φαίνεται να επέτρεψε στον Vlado να πραγματοποιήσει το όνειρό του, για την πλήρη αναγέννηση της Danuvia. Παρόλα αυτά, έχει καταφέρει να τοποθετήσει το logo της Danuvia σε οποιοδήποτε μέσο μπορεί να σκεφτεί ο νους του ανθρώπου. Έχει τυπώσει μπλουζάκια, έχει φτιάξει αυτοκόλλητα, το έχει ράψει σε ρούχα, το έχει βάλει στα καπάκια του κινητήρα που χρησιμοποιεί, κ.λπ. Μετά την κουβέντα μας και αφού μου έδειξε ένα μπλοκ γεμάτο με μηχανολογικά σχέδια για όλα τα εξαρτήματα που χρειάστηκε να σχεδιάσει για τις μοτοσικλέτες του, βγάλαμε έξω από το σπίτι του το Nova για να το φωτογραφήσουμε. Ιδιαίτερα μαζεμένο και ελαφρύ, πήρε μπροστά με μια μανιβελιά, ενώ ο Vlado το έκανε μια βόλτα γύρω από το τετράγωνο για να το ξεκαπνίσει. Μοναδική αίσθηση να βλέπεις μια πρωτότυπη μοτοσικλέτα, μοναδικό παράδειγμα, παγκοσμίως, να κυκλοφορεί κανονικά στο δρόμο. Με το τέλος της φωτογράφησης και αφού αρνήθηκα ευγενικά τις προτροπές του Vlado να τον συνοδεύσω(!) στη Σερβία για να παρακολουθήσουμε ένα αγώνα enduro που διοργάνωνε εκείνο το Σαββατοκύριακο, είχε έρθει η ώρα να φύγω. Από το παράθυρο του τραμ έβλεπα τον Vlado, το Snoopy και το μυστικό σπίτι-καταφύγιο της αναγεννημένης Danuvia να ξεμακραίνουν και ήξερα ότι όσο "τρελό" και να φαινόταν το όραμα του ανθρώπου αυτού, την ίδια στιγμή τον θαύμαζα για το πάθος του, το ταλέντο του και για το γεγονός ότι ακολουθούσε το όνειρό του μέχρι το τέλος, ακόμα κι αν αυτό, στα μάτια μερικών, φάνταζε απλώς ως μια ρομαντική ουτοπία.
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Διαβάστηκε από 15788 αναγνώστες
