Δύσκολα αλλάζεις την εμφάνιση μιας μοτοσικλέτας όπως το Griso. Ένα “πακέτο” που συνδυάζει το “macho look” με τις μοντέρνες γραμμές και την αύρα του κλασικού, δύσκολα επιδέχεται βελτίωση, ιδιαίτερα όταν έχει πετύχει στο “εξιτάρισμα” των αισθήσεων “με την πρώτη” και έχει καταφέρει να αποσπάσει κολακευτικά σχόλια από τον ειδικό Τύπο, αλλά πιο σημαντικά, από το μοτοσικλετιστικό κοινό. Κι όμως, για άλλη μία φορά οι, μετρ του είδους, Ιταλοί αποδεικνύουν -κατά το… αμερικάνικο ρητό- πως μόνο ο ουρανός αποτελεί όριο, όσον αφορά στην έμπνευση και στη δημιουργικότητα, συνεχίζοντας να μας εκπλήσσουν ευχάριστα.
Χωρίς να αλλοιώσουν στο ελάχιστο την ξεχωριστή εμφάνιση του Griso, οι σχεδιαστές από το Mandello Del Lario, προχώρησαν σε μικρές αλλαγές, κυρίως, για να τονίσουν τον “αγριότερο” χαρακτήρα του μοντέλου που προκύπτει από τον ριζικά ανανεωμένο και ισχυρότερο κινητήρα, για τον οποίο και θα μιλήσουμε αργότερα.
Ποιες είναι αυτές; Το πρώτο πράγμα που τραβάει το βλέμμα του… αποσβολωμένου παρατηρητή είναι φυσικά το τεράστιο τελικό της εξάτμισης. Η μονή απόληξη του προηγούμενου μοντέλου απέκτησε…παρέα στο πρόσωπο μιας μικρότερης, ίδιας σχεδιαστικής φιλοσοφίας, που βρίσκεται ενσωματωμένη στη μεγαλύτερη και “εισχωρεί” σε αυτή δημιουργώντας ένα “οχτάρι”. Το μαύρο κυριαρχεί στα περισσότερα μέρη του Griso και καλύπτει το νέο τιμόνι, τις ψύκτρες των κυλίνδρων, το κιβώτιο, το μονόμπρατσο ψαλίδι-άξονα μετάδοσης και τις νέες ακτινικές δαγκάνες της brembo που “αγκαλιάζουν” νέους δίσκους τύπου μαργαρίτας. Οι κεφαλές έχουν διαφορετική σχεδίαση από τις προηγούμενες, ώστε να τονίσουν το διπλασιασμό των βαλβίδων και κάπου εδώ τελειώνουν οι αλλαγές σε σχέση με το απερχόμενο μοντέλο. Βέβαια η προσοχή στη λεπτομέρεια συνεχίζει να χαρακτηρίζει και αυτό το Moto Guzzi, με αναρίθμητα μικρά “στολίδια” να βρίσκονται διάσπαρτα στο “κορμί” του.