Ορισμένοι εξέφρασαν τη γνώμη ότι ίσως η Aprilia θα έπρεπε να κυκλοφορήσει μία έκδοση του Caponord με ζάντες και λάστιχα Supermotard, μικρό φέρινγκ και λιγότερα πλαστικά, καθώς και δύο ελεύθερα τελικά, έτσι για να σε ακούνε! Ναι, το ιταλικό οn-οff έχει ένα χαρακτήρα που ξυπνάει μέσα σου τον… χούλιγκαν! Από τα πρώτα κιόλας χιλιόμετρα, σου δίνει την εντύπωση ότι τα 98 άλογα για τα οποία κάνει λόγο η εταιρεία, μάλλον πλησιάζουν περισσότερο προς τα… 120, καθώς το νεύρο του κινητήρα μαζί με τους… ήχους από ολόκληρη τη μοτοσικλέτα, δίνουν την αίσθηση μεγαλύτερων επιδόσεων. Τα πράγματα βέβαια δεν είναι ακριβώς έτσι, καθώς το Capo εμφανίζει τη δύναμή του αρκετά μέσα στο στροφόμετρο, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα που "τραβάνε" από χαμηλότερα. Ωστόσο, τίποτα το ανησυχητικό δεν υφίσταται, καθώς οι στροφές αλλά και τα χιλιόμετρα, τουλάχιστον στην εθνική, ανεβαίνουν πολύ γρήγορα. Τα 215 κιλά του, το θέτουν στη δεύτερη θέση της λίστας όσον αφορά τη βαρύτερη μοτοσικλέτα, πίσω από το Varadero, έχοντας όμως ένα μοναδικό τρόπο να εξαφανίζονται μόλις κουμπώσεις πρώτη στο κιβώτιο. Πραγματικά, η ιταλική μοτοσικλέτα οδηγείται με περίσσια ευκολία και εμφανίζεται ελαφρύτερη απ' ό,τι πραγματικά είναι. Η σέλα της είναι η χαμηλότερη της "παρέας", ενώ η θέση οδήγησης δεν αφήνει τα πόδια να ανοίξουν πολύ, κάτι που συνεπάγεται ότι μπορείς να έχεις πλήρη έλεγχο σε… παντός είδους διαδρομές. Η ζελατίνα παρέχει ικανοποιητική κάλυψη, αν και οι ψηλότεροι θα βρεθούν κάπως εκτεθειμένοι, κυρίως λόγω της σχεδίασης της, που έχει αρκετά μεγάλη κλίση, σε μία προσπάθεια της εταιρείας να βελτιώσει μάλλον την αεροδυναμική. Να σημειώσουμε επίσης ότι η σχεδίαση της ζελατίνας δεν είναι ακριβώς οβάλ, με αποτέλεσμα να διαθλά την εικόνα του δρόμου κάθε φορά που ο αναβάτης σκύβει πίσω της. Η σέλα, αν και εκ πρώτης όψεως φαίνεται μικρότερη των υπολοίπων μοντέλων, στην ουσία έχει τις ίδιες σχεδόν διαστάσεις και θα κρατήσει ξεκούραστο τον οδηγό ακόμα και στα πολλά χιλιόμετρα, στοιχείο για το οποίο ευθύνεται βέβαια το καλής ποιότητας αφρώδες υλικό της. Τα ίδια επίπεδα άνεσης απολαμβάνει και ο συνεπιβάτης, ο οποίος έχει στη διάθεσή του περίπου την ίδια… πολυθρόνα, με καλής σχεδίασης χειρολαβές και αρκετή προστασία από τον αέρα. Στην εθνική οδό και σε διαδρομές με ανοιχτές και γρήγορες καμπές, το Caponord δεν δυσκολεύτηκε να ακολουθήσει ακόμα και να ηγηθεί του ανταγωνισμού, με το σύνολο να εμφανίζεται αρκετά σταθερό (με μία υποψία αστάθειας στους πολύ δυνατούς πλευρικούς ανέμους), αλλά και γρήγορο όσο τα χιλιόμετρα κρατούνται ψηλά. Στο επαρχιακό οδικό δίκτυο και σε διαδρομές με κλειστές και αλλεπάλληλες στροφές, η βαριά μοτοσικλέτα τα κατάφερε αρκετά καλά, με μοναδικό μελανό σημείο το κάπως χαλαρό μπροστινό, το οποίο δεν έδωσε τις απαιτούμενες δόσεις εμπιστοσύνης. Στο βρεγμένο, τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα, καθώς μαλακό μπροστινό σε συνδυασμό με ελληνική άσφαλτο, σημαίνουν… καρδιοχτύπια! Ωστόσο, τα πράγματα διορθώνονται, αν σφίξετε αρκετά την προφόρτιση του πίσω ελατηρίου, μεταφέροντας έτσι το βάρος μπροστά και φορτίζοντας περισσότερο το πιρούνι. Με αυτόν τον τρόπο, η μοτοσικλέτα θα μεταμορφωθεί και θα σας δώσει πίσω αυτό που σας πήρε, και μάλιστα, με τόκο! Τα φρένα δεν άφησαν κανέναν παραπονεμένο, ενώ το ABS δεν χρειάστηκε σχεδόν ποτέ να κάνει αισθητή την παρουσία του, ακόμα και στη βροχή. Προοδευτικά, με αρκετή δύναμη και αίσθηση, αφήνουν την εντύπωση, αλλά και επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι θα δώσουν το "παρών" όπου και όποτε τα χρειαστείτε. Να επισημάνουμε εδώ ότι η Aprilia έχει προνοήσει και για την απενεργοποίηση του ABS, μέσω ενός σχετικού μπουτόν κάτω από τα όργανα, ενισχύοντας έτσι και τις… οff road δυνατότητες του μοντέλου. Βέβαια, πολλοί θα αναρωτιούνται ποιος θα ήθελε να μπει στο χώμα με μία μοτοσικλέτα-μπιμπελό, 215 κιλών. Η απάντηση είναι εύκολη: Εμείς! Και μάλιστα, όχι μόνο στο χώμα, αλλά και στη βαθιά και φρέσκια λάσπη! Ακολουθήστε τη συμβουλή μας και βάλτε το Capo και στο χώμα. Το εγχείρημα θα σας ανταμείψει, καθώς η μοτοσικλέτα τα καταφέρνει αναπάντεχα καλά. Σταθερό και προβλέψιμο, το Caponord θα κινηθεί γρήγορα, χωρίς να σας φοβίσει, ενώ τα επίπεδα εμπιστοσύνης που παρέχει στο χώμα, θα σας προκαλέσουν να δοκιμάσετε κάτι παραπάνω. Δεν γίνεται όμως να μιλάμε τόση ώρα για ιταλική μοτοσικλέτα και να μην σταθούμε έστω για λίγο στην εμφάνιση. Οι Ιταλοί σχεδιαστές ξεπέρασαν πραγματικά τον εαυτό τους, σχεδιάζοντας μια μοτοσικλέτα που πραγματικά χαίρεσαι να την κοιτάς.
Οι λεπτομέρειες είναι προσεγμένες και συνθέτουν ένα σύνολο που τόσο εν στάση όσο και εν κινήσει, αποτελεί… μοντέλο για φωτογράφηση! Τα όργανα είναι υπερπλήρη παρέχοντας όλες τις πληροφορίες στον οδηγό, ενώ ο μπλε φωτισμός τους συγκεντρώνει πάνω του τα βλέμματα όλων. Μοναδικό μελανό σημείο είναι η παρουσία ενός και μόνο χιλιομετρητή, καθώς και η… λεπτή σχεδίαση των επιλογέων του, τους οποίους θα δυσκολευτείτε να πατήσετε με γάντια.
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
