Ποιος είπε ότι τα ταξίδια με μοτοσικλέτα πρέπει να γίνονται αποκλειστικά και μόνο τους καλοκαιρινούς (ή τουλάχιστον τους εαρινούς) μήνες που η φύση ηρεμεί και η θερμοκρασία ανεβαίνει, ενώ οι πιθανότητες βροχής είναι πλέον ελάχιστες; Βρείτε μας αυτόν τον άνθρωπο, να… του σφίξουμε το χέρι!
Τι μας έπιασε όλους μας μέσ' το καταχείμωνο να πάρουμε πέντε μοτοσικλέτες και να διανύσουμε περίπου 900 χιλιόμετρα, ακόμα δεν μπορούμε να καταλάβουμε! Πάλι καλά που κατεβήκαμε προς τα νότια, και δεν πήγαμε προς τα πάνω που λέγαμε στην αρχή. Μιλάμε για πολύ νερό, πολύ κρύο, αρκετό χιόνι, για να μην μιλήσουμε για τον αέρα! Οσο χειρότερος καιρός γινόταν, δηλαδή, για μία χώρα σαν την Ελλάδα. Ολα αυτά σκέφτεσαι από τα πρώτα κιόλας χιλιόμετρα, καθώς προσπαθείς να κρατηθείς επάνω στη μοτοσικλέτα και να την διατηρήσεις σε μια σταθερή πορεία, την ίδια ώρα που ο αέρας προσπαθεί να σε απλώσει σαν… μοκέτα, από μπαριέρα σε μπαριέρα! Και έπειτα είναι και αυτή η εκνευριστική μειωμένη ορατότητα από την καταρρακτώδη βροχή, η οποία σου στέλνει πού και πού διαλείμματα καθαρών εικόνων από το δρόμο, ανάμεσα στις διαθλασμένες εικόνες που περνάνε μέσα από τις σταγόνες του νερού. Μέσα σε λίγη μόλις ώρα, συνειδητοποιείς ότι ξέχασες τα δάχτυλα των ποδιών στο σπίτι, δίπλα μάλιστα στο συρτάρι όπου άφησες και τα δάχτυλα των χεριών (εκτός αν έχεις το συνδυασμό χούφτες-BMW, οπότε το ένα "σετ" το σώζεις)! Το κρύο δεν αστειεύεται! Ο εξοπλισμός είναι το Α και το Ω για ένα τέτοιο εγχείρημα και καλό θα ήταν να τον πάρετε σοβαρά υπ' όψιν, αν δεν θέλετε περαιτέρω προβλήματα (γιατί τα παραπάνω θα τα συναντήσετε ούτως ή άλλως!). Βέβαια, όλα τα πράγματα έχουν δύο όψεις και αυτό συμβαίνει κι εδώ. Θα το πούμε μία φορά και λάβετέ το σαν δεδομένο: Αυτή η χώρα δεν έχει άσχημο και όμορφο καιρό, έχει όμορφες εποχές! Υπάρχει κάτι το μαγικό, ακόμα και πίσω από κάθε κακοκαιρία, κάθε νεροποντή, κάθε χιονόπτωση. Υπάρχουν μέρη και εικόνες που ανθίζουν μόνο μέσα στο χειμώνα κι όποιος δεν αρπάξει την ευκαιρία να τα δει, τότε πραγματικά δεν ξέρει τι χάνει. Αλλωστε, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο αναβάτης δεν είναι απαγορευτικά από τη στιγμή που υπάρχει τρόπος αντιμετώπισής τους. Υστερα υπάρχει και το άλλο. Σταματημένος σε πρόχειρο και σύντομο κατάλυμα, αναζητάς στις τσέπες σου το πακέτο με τα τσιγάρα και συλλογίζεσαι τον αέρα που σου έκανε τη ζωή δύσκολη όλα αυτά τα χιλιόμετρα. Ξαφνικά κατεβαίνει ο… Varaderos (π.χ.), άνετος και cool, και σου λέει ότι ο αέρας ήταν το μικρότερο από τα προβλήματά του! Χμ, ενδιαφέρον! Από εδώ αρχίζει το παιχνίδι…
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
