Η υποκρισία των προδιαγραφών Euro στις νέες μοτοσυκλέτες
Πιο «πνιγμένοι» κινητήρες, βαρύτερες εξατμίσεις με καταλύτες σαν καζανάκια, περίπλοκα ηλεκτρονικά συστήματα και ήχος που θυμίζει περισσότερο οικιακή συσκευή παρά μοτοσυκλέτα.
Φιμωμένοι κινητήρες υπέρ του περιβάλλοντος και εις βάρος του καταναλωτή.
Πρόστιμο στην ελεύθερη εξάτμιση ενώ βιομηχανίες κάνουν «πάρτυ» αποβλήτων.
Χιλιάδες μποτιλιαρισμένα αμάξια καίνε καύσιμο ακίνητα αλλά στόχος οι μοτοσυκλέτες.
Κινητήρες που βράζουν και κατηγορίες που δεν βγάζουν πλέον άδεια για το δρόμο.
Φιμωμένοι κινητήρες υπέρ του περιβάλλοντος και εις βάρους του καταναλωτή
Οι ολοένα αυστηρότερες προδιαγραφές εκπομπών και ρύπων έχουν αλλάξει ριζικά τον χαρακτήρα πολλών μοτοσυκλετών. Πιο «πνιγμένοι» κινητήρες, βαρύτερες εξατμίσεις με καταλύτες σαν καζανάκια, περίπλοκα ηλεκτρονικά συστήματα και ήχος που θυμίζει περισσότερο οικιακή συσκευή παρά μοτοσυκλέτα.
Για αρκετούς από εμάς, η μοτοσυκλέτα δεν είναι απλώς μετακίνηση αλλά είναι συναίσθημα, ψυχοθεραπεία και γούστο. Και αυτή η προσωπικότητα δείχνει να θυσιάζεται σταδιακά για μερικά γραμμάρια CO₂ ή λίγα λιγότερα dB, λες και το κυριότερο αίτιο της ηχορρύπανσης είναι οι μοτοσυκλέτες.
Επίσης, οι προδιαγραφές ρύπων αναγκάζουν τους κατασκευαστές να προσαρμόζουν τους κινητήρες στα νέα περιβαλλοντικά πρότυπα, με αποτέλεσμα να φτιάχνονται μοτοσυκλέτες με «ιδιαιτερότητες» εις βάρος του καταναλωτή. Ολοένα και περισσότεροι αισθητήρες με κινητήρες που δουλεύουν όσο πιο "στεγνά" γίνεται, σημαίνει περισσότερα πιθανά προβλήματα.
Πρόστιμο στην ελεύθερη εξάτμιση ενώ βιομηχανίες κάνουν «πάρτυ» αποβλήτων
Την ίδια στιγμή, ο μοτοσυκλετιστής που θα βάλει μια «ελεύθερη» εξάτμιση αντιμετωπίζεται σχεδόν σαν περιβαλλοντικός εγκληματίας. Πρόστιμα, έλεγχοι και αυστηρή νομοθεσία, σε μια εποχή όπου η πραγματική περιβαλλοντική επιβάρυνση προέρχεται σε τεράστιο βαθμό από βιομηχανίες, κρουαζιερόπλοια, ιδιωτικά jet και μαζικές μεταφορές εμπορευμάτων.
Πόσο μεγάλη διαφορά κάνει τελικά μια aftermarket εξάτμιση σε μια μοτοσυκλέτα που διανύει λίγες χιλιάδες χιλιόμετρα τον χρόνο, όταν κάποιοι διασχίζουν τον πλανήτη με ιδιωτικές πτήσεις για μια βραδινή εμφάνιση;
Δεν είναι παράλογο που αρκετοί μοτοσυκλετιστές αισθάνονται ότι οι κανόνες εφαρμόζονται με διαφορετικά μέτρα και σταθμά, για ακόμα μια φορά.
Χιλιάδες μποτιλιαρισμένα αμάξια καίνε καύσιμο ακίνητα αλλά στόχος οι μοτοσυκλέτες
Υπάρχει και μια ειρωνεία που σπάνια συζητιέται: οι μοτοσυκλέτες συμβάλλουν στην αποσυμφόρηση της κυκλοφορίας, καταναλώνουν λιγότερο καύσιμο και απαιτούν πολύ λιγότερους πόρους κατασκευής σε σχέση με ένα αυτοκίνητο.
Σε μια πόλη γεμάτη μποτιλιάρισμα, SUV δύο τόνων και ακινητοποιημένα αυτοκίνητα που καίνε καύσιμο χωρίς να κινούνται, ο αναβάτης ενός δικύκλου δύσκολα νιώθει ότι αποτελεί τον «μεγάλο εχθρό» του περιβάλλοντος.
Κι όμως, η αυστηρότητα της νομοθεσίας δείχνει να στοχοποιεί δυσανάλογα τον κόσμο της μοτοσυκλέτας, ίσως επειδή είναι πιο ορατός, πιο «εύκολος» και λιγότερο ισχυρός πολιτικά.
Κινητήρες που βράζουν και κατηγορίες που δεν βγάζουν πλέον άδεια για το δρόμο
Κανείς δεν λέει ότι δεν πρέπει να υπάρχουν όρια ή περιβαλλοντικοί κανόνες. Η τεχνολογία έχει προχωρήσει και οι σύγχρονες μοτοσυκλέτες είναι αντικειμενικά καθαρότερες και φιλικότερες προς το περιβάλλον.
Όμως όταν κάθε νέα γενιά μοντέλων γίνεται πιο βαριά, πιο ήσυχη και πιο «φιλτραρισμένη», ένα κομμάτι της αυθεντικής εμπειρίας χάνεται. Και αν είναι να χαθεί, ας χαθεί για μία αξία και μία εξέλιξη που οδεύει καθολικά στην φιλικότητα προς το περιβάλλον και όχι επιλεκτικά για τα εύκολα πρόστιμα και «για τα μάτια του κόσμου».
Και όταν αυτή η πίεση καταστρέφει ολόκληρες κατηγορίες μοτοσυκλετών όπως τα μεσαία τετρακύλινδρα supersport, η αντίδραση είναι αναμενόμενη. Έχεις μοντέλα που πλέον μπορούν να βγουν μόνο για χρήση σε πίστα ή «φιμωμένους» κινητήρες 1000 κ.εκ. σε touring μοντέλα που βράζουν σαν φούρνοι από την φτωχή αναλογία καυσίμου. Και όλα αυτά για το περιβάλλον, ενώ οι πραγματικά μεγάλοι ρυπαντές συνεχίζουν σχεδόν ανεπηρέαστοι. Είναι κοροϊδία.
