«Παγώνουν» επ αόριστον οι κλήσεις από τις έξυπνες κάμερες

Από την πρώτη ημέρα ήμασταν από πάνω – Τι είδαμε πριν «παγώσει» το σύστημα.
Το ανθρώπινο φίλτρο είναι υποχρεωτικό – Και δεν επαρκεί.
Τι μας έδειξαν άλλες χώρες και γιατί το πρόβλημα ήταν προβλέψιμο.
Τελικά τι συμβαίνει - Ερωτήματα από τους πολίτες.

mototriti Team

Από την πρώτη ημέρα ήμασταν από πάνω – Τι είδαμε πριν «παγώσει» το σύστημα

Από την πρώτη στιγμή που ανακοινώθηκε η ενεργοποίηση των έξυπνων καμερών στην Αττική, στο Moto Τρίτη δεν μείναμε στις εξαγγελίες. Ψάξαμε πού τοποθετούνται, τι παραβάσεις καταγράφουν, αν πρόκειται για πιλοτικό πρόγραμμα ή για πλήρη εφαρμογή, ποια υπηρεσία έχει την ευθύνη του έργου και –το πιο κρίσιμο– ποιοι άνθρωποι θα διαχειρίζονται τον τεράστιο όγκο δεδομένων που αναπόφευκτα θα προέκυπτε. Οι πρώτες πληροφορίες μιλούσαν για ένα σύστημα που «θα γράφει τα πάντα», με έμφαση σε ταχύτητα, παραβίαση ερυθρού σηματοδότη, μη χρήση κράνους και ζώνης, αλλά και σε πιο σύνθετες παραβάσεις. Αυτό που δεν είχε ξεκαθαριστεί επαρκώς ήταν αν ο κρατικός μηχανισμός ήταν έτοιμος να σηκώσει το βάρος της εφαρμογής.



Λίγες ώρες μετά την έναρξη λειτουργίας των οκτώ πρώτων καμερών, η απάντηση ήρθε με τον πιο καθαρό τρόπο: η διαδικασία βεβαίωσης παραβάσεων «παγώνει επΆ αόριστον». Όχι επειδή οι κάμερες δεν λειτουργούν, ούτε επειδή τα δεδομένα είναι αναξιόπιστα, αλλά επειδή το σύστημα, ως σύνολο, δεν είχε προετοιμαστεί για την πραγματική ένταση της χρήσης του. Κάτι που, για όποιον είχε μελετήσει αντίστοιχα παραδείγματα από το εξωτερικό, δεν ήρθε ως έκπληξη. Παρόλα αυτά ο φόβος που ένιωσε όλη η κοινότητα της μοτοσυκλέτας ήταν τεράστιος καθώς το πλαίσιο ήταν πολύ χαοτικό. Κακά τα ψέμματα η Ελλάδα δεν βρίσκεται και στην καλύτερη οικονομική κατάσταση τα τελευταία χρόνια και δεν περισεύει σε κανέναν ούτε χρόνος για να ασχολείται με ενστάσεις δικηγόρους για να βρει το δίκιο του αλλά ούτε και χρήμα.
 

Το ανθρώπινο φίλτρο είναι υποχρεωτικό – Και δεν επαρκεί

Το κρίσιμο σημείο, που από την πρώτη στιγμή επισημάναμε, είναι ότι καμία «έξυπνη κάμερα» δεν λειτουργεί αυτόνομα σε νομικό επίπεδο. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να καταγράφει, να αναγνωρίζει πινακίδες και να εντοπίζει παραβάσεις, όμως η βεβαίωση της κλήσης απαιτεί ανθρώπινο έλεγχο. Συγκεκριμένα, έλεγχο από αρμόδιο αστυνομικό όργανο, ο οποίος επιβεβαιώνει το υλικό και «δένει» νομικά την παράβαση. Χωρίς αυτό το βήμα, η κλήση δεν στέκεται και μπορεί να ακυρωθεί.

Αυτό επιβεβαιώθηκε δημόσια και από τον υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρη Παπαστεργίου, ο οποίος ξεκαθάρισε σε τηλεοπτική του παρέμβαση ότι η εμπλοκή αστυνομικού είναι προαπαιτούμενο για να είναι μια κλήση νόμιμη. Το πρόβλημα, όμως, είναι απλό και ωμό: το διαθέσιμο προσωπικό δεν επαρκεί. Σύμφωνα με πληροφορίες, μέσα σε ελάχιστες ώρες λειτουργίας του συστήματος, ο αριθμός των καταγραφών ξεπέρασε κατά πολύ τις προβλέψεις, δημιουργώντας έναν διοικητικό όγκο που δεν μπορεί να απορροφηθεί από τις υπάρχουσες δομές. Έτσι, το σύστημα συνέχισε να «βλέπει», αλλά η διαδικασία βεβαίωσης σταμάτησε.




Σε σύσκεψη υπηρεσιακών παραγόντων εξετάστηκαν διάφορα σενάρια για την αποσυμφόρηση της κατάστασης. Το βασικό ήταν η αξιοποίηση ειδικών φρουρών που ολοκληρώνουν την εκπαίδευσή τους, ώστε να δημιουργηθεί μια νέα, εξειδικευμένη υπηρεσία διαχείρισης του συστήματος τεχνητής νοημοσύνης. Η σκέψη είναι να υπάρξει ένας «ενδιάμεσος μηχανισμός» που θα αναλαμβάνει αποκλειστικά τον έλεγχο και τη διοικητική επεξεργασία των καταγραφών, χωρίς να επιβαρύνονται περαιτέρω οι ήδη πιεσμένες υπηρεσίες Τροχαίας.
Παράλληλα, τέθηκε –χωρίς να ληφθεί απόφαση– και το ενδεχόμενο απόσπασης προσωπικού από την περιφέρεια. Όμως και αυτό το σενάριο πάγωσε σχεδόν αμέσως. Οι υπηρεσίες εκτός Αττικής βρίσκονται ήδη υπό πίεση λόγω υφιστάμενων αποσπάσεων, γεγονός που καθιστά πολιτικά και επιχειρησιακά δύσκολη μια νέα μετακίνηση προσωπικού. Το αποτέλεσμα είναι ένα κενό: όλοι συμφωνούν ότι το σύστημα πρέπει να λειτουργήσει, κανείς όμως δεν έχει δώσει ακόμα μια άμεση, εφαρμόσιμη λύση.
 

Τι μας έδειξαν άλλες χώρες και γιατί το πρόβλημα ήταν προβλέψιμο

Σαν Moto Τρίτη δεν περιοριστήκαμε ποτέ στο ελληνικό πλαίσιο. Από την πρώτη στιγμή συγκρίναμε το εγχείρημα με αντίστοιχα συστήματα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Σε αρκετές περιπτώσεις, όπως στην Ιταλία και τη Γαλλία, η αρχική εφαρμογή έξυπνων καμερών συνοδεύτηκε από παρόμοια προβλήματα: υπερβολικός όγκος καταγραφών, καθυστερήσεις στη βεβαίωση παραβάσεων και ανάγκη για πρόσθετο προσωπικό που δεν είχε προβλεφθεί εξαρχής. Σε άλλες χώρες, το μάθημα είχε ήδη ληφθεί και τα συστήματα λειτούργησαν πιλοτικά για μεγάλα χρονικά διαστήματα, μέχρι να «δέσει» ο μηχανισμός. Παρόλα αυτά έχουμε πολλά πρόσφατα παραδείγματα με συστήματα που δεν συντηρήθηκαν σωστά και έπειτα από χρόνια ο κόσμος παίρνει αποζημιώσεις για τις λάθος κλήσεις. 




Αυτό ακριβώς επισημάναμε και στην ελληνική περίπτωση: η τεχνολογία δεν είναι το δύσκολο κομμάτι. Το δύσκολο είναι η ενσωμάτωσή της σε έναν κρατικό μηχανισμό που ήδη λειτουργεί στα όριά του. Όταν παρουσιάστηκε η έναρξη λειτουργίας των καμερών ως κομβικό βήμα για την ψηφιακή ενίσχυση της οδικής ασφάλειας, το αφήγημα ήταν σωστό. Αυτό που έλειπε, όμως, ήταν η πλήρης προετοιμασία για το «μετά». Δηλαδή για τη στιγμή που οι κάμερες θα άρχιζαν να καταγράφουν μαζικά, όπως ακριβώς κάνουν σε κάθε μεγάλη ευρωπαϊκή μητρόπολη.

 

Τελικά τι συμβαίνει - Ερωτήματα από τους πολίτες

Το ερώτημα που καίει τους πολίτες είναι απλό: γράφουν ή δεν γράφουν οι κάμερες; Η απάντηση είναι πιο σύνθετη. Οι κάμερες καταγράφουν, όμως οι κλήσεις δεν βεβαιώνονται –τουλάχιστον προς το παρόν– καθώς η διαδικασία έχει «παγώσει». Αυτό δεν σημαίνει ότι το σύστημα εγκαταλείπεται, ούτε ότι οι παραβάσεις θα μείνουν στο συρτάρι για πάντα. Σημαίνει ότι το κράτος προσπαθεί να κερδίσει χρόνο για να στήσει έναν μηχανισμό που να αντέχει σε πραγματικές συνθήκες λειτουργίας. Για τους οδηγούς και τους αναβάτες, το μήνυμα είναι διπλό. Από τη μία, δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ένα πλήρως ενεργό σύστημα μαζικής βεβαίωσης παραβάσεων. Από την άλλη, είναι ξεκάθαρο ότι η κατεύθυνση δεν αλλάζει. Οι έξυπνες κάμερες ήρθαν για να μείνουν και το μόνο ερώτημα είναι πότε –και με ποιους όρους– θα λειτουργήσουν στο σύνολό τους. Όπως έχουμε ξαναδεί και σε άλλα μεγάλα έργα, το πρώτο σοκ δεν είναι τεχνικό, αλλά οργανωτικό. Και εκεί κρίνονται όλα. 

Πείτε μας την γνώμη σας στα σχόλια καθώς περίμενουμε και τα μηνύματα σας στο info@mototriti.gr