Απαγορευμένη αλλά διαχρονικά ποθητή: Πώς γίνεται σωστά η σούζα

Η σούζα μαγνητίζει βλέμματα αλλά στον δρόμο απαγορεύεται.
Οι δύο βασικοί τρόποι: Με την δύναμη του κινητήρα ή με συμπλέκτη.
Το μυστικό δεν είναι το γκάζι αλλά ο έλεγχος και το πίσω φρένο.
Τα πιο συχνά λάθη και γιατί πολλοί πέφτουν.

mototriti Team

Η σούζα μαγνητίζει βλέμματα αλλά στον δρόμο απαγορεύεται

Η σούζα στη μοτοσυκλέτα είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό stunt που συνδέθηκε ποτέ με το δίκυκλο. Μία κίνηση που για κάποιους είναι επίδειξη, για άλλους τέχνη ισορροπίας και για πολλούς απλώς ένα παιδικό όνειρο. Το μπροστινό τροχό στον αέρα, ο κινητήρας να ουρλιάζει και ο αναβάτης να παίζει με το κέντρο βάρους. Η εικόνα έχει γράψει ιστορία.



Όμως πρέπει να ξεκαθαριστεί κάτι από την αρχή: η σούζα σε δημόσιο δρόμο απαγορεύεται και είναι επικίνδυνη τόσο για τον αναβάτη όσο και για τους γύρω του. Αν κάποιος θελήσει να εξασκηθεί, αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε ιδιωτικό χώρο, πίστα ή ελεγχόμενο περιβάλλον με πλήρη εξοπλισμό ασφαλείας.
Γιατί παρΆ όλα αυτά παραμένει τόσο δημοφιλής; Γιατί απαιτεί τεχνική, ψυχραιμία και αίσθηση ελέγχου. Δεν είναι απλώς “τέρμα γκάζι”.

Επίσης αν θες να μπεις στην κλήρωση για να κερδίσεις ένα Zontes 368G πάτα εδώ!
 

Οι δύο βασικοί τρόποι: Με την δύναμη του κινητήρα ή με συμπλέκτη

Υπάρχουν δύο κλασικές μέθοδοι για να γίνει μια σούζα με μοτοσυκλέτα. Η πρώτη είναι το λεγόμενο power wheelie. Εκεί ο αναβάτης εκμεταλλεύεται τη δύναμη του κινητήρα, ανοίγοντας απότομα το γκάζι σε σωστές στροφές ώστε η επιτάχυνση να σηκώσει τον μπροστινό τροχό. Αυτό γίνεται πιο εύκολα σε δυνατές ή ελαφριές μοτοσυκλέτες.



Η δεύτερη μέθοδος είναι το clutch wheelie. Σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιείται ο συμπλέκτης για πιο απότομη μεταφορά δύναμης στον πίσω τροχό. Ο αναβάτης κρατά σταθερή πορεία, πιέζει συμπλέκτη, ανεβάζει λίγο στροφές και τον αφήνει γρήγορα. Έτσι δημιουργείται το τίναγμα που σηκώνει τη μοτοσυκλέτα.
Πριν από όλα αυτά, πολλοί χρησιμοποιούν μικρό “φόρτωμα” στο εμπρός σύστημα. Ένα ελαφρύ άγγιγμα στο μπροστινό φρένο συμπιέζει το πιρούνι και όταν αυτό επανέλθει βοηθά στο ανέβασμα του μπροστινού μέρους.
 

Το μυστικό δεν είναι το γκάζι αλλά ο έλεγχος και το πίσω φρένο

Το πιο δύσκολο κομμάτι δεν είναι να σηκωθεί η μοτοσυκλέτα. Είναι να μείνει εκεί με έλεγχο. Ο αναβάτης πρέπει να κάνει συνεχείς μικρές διορθώσεις με το γκάζι, κρατώντας ισορροπία χωρίς απότομες κινήσεις.
Το σημαντικότερο εργαλείο όμως είναι το πίσω φρένο. Αν η μοτοσυκλέτα ανέβει περισσότερο απΆ όσο πρέπει, ένα άγγιγμα στο πίσω φρένο ρίχνει αμέσως τον μπροστινό τροχό κάτω. Για αυτό οι έμπειροι λένε ότι όποιος δεν έχει μάθει πίσω φρένο, δεν έχει μάθει σούζα.
Παίζει μεγάλο ρόλο και η θέση σώματος. Ο αναβάτης πρέπει να είναι χαλαρός, με λυγισμένα χέρια και σωστή στήριξη στα μαρσπιέ. Αν κάθεται υπερβολικά μπροστά ή τεντώνει τα χέρια, η ισορροπία χάνεται εύκολα.

Ο διαγωνισμός δεν σταματά στη μοτοσυκλέτα έχει δώρο 50 μπουφάν και 50 κράνη! Για να τα διεκδικήσεις πάτα εδώ!
 

Τα πιο συχνά λάθη και γιατί πολλοί πέφτουν

Οι περισσότερες αποτυχημένες προσπάθειες γίνονται από βιασύνη. Πολύ γκάζι, άτσαλο άφημα συμπλέκτη ή πανικός μόλις σηκωθεί ο τροχός. ¶λλοι πατούν άθελά τους το πίσω φρένο και “σκοτώνουν” την προσπάθεια, ενώ αρκετοί ξεχνούν ότι ηλεκτρονικά όπως traction control και anti-wheelie συχνά εμποδίζουν την κίνηση.
Δεν βοηθούν επίσης όλες οι μοτοσυκλέτες το ίδιο. Μικρά naked, supermoto ή δυνατά sport μοντέλα έχουν πιο εύκολο χαρακτήρα. Βαριές touring ή ήπιες μοτοσυκλέτες θέλουν περισσότερη δύναμη και τεχνική.
Η ουσία είναι μία: η σούζα δεν είναι μαγκιά του δρόμου αλλά τεχνική άσκηση που θέλει συγκεκριμένο ελεγχόμενο χώρο (πίστα ή ειδικά διαμορφωμένους χώρους για stunts), μέτρο, προστατευτικό εξοπλισμό και σεβασμό. Όταν γίνεται χωρίς μυαλό, τελειώνει άσχημα. Όταν γίνεται σωστά, δείχνει πόσο λεπτή μπορεί να είναι η σχέση αναβάτη και μοτοσυκλέτας.