Ξεχωριστή όσο και περίεργη ζελατίνα που ρυθμίζεται χειροκίνητα -θέλει ξεβίδωμα για τη ρύθμιση. Μέτρια η προστασία από τον αέρα.
Η μίζα φέρνει εύκολα τον κινητήρα στη ζωή και ο μπάσος και γεμάτος ήχος σε φτιάχνει με το καλημέρα! Το κιβώτιο είναι καλό, ο συμπλέκτης σχετικά βαρύς, το τιμόνι θα θέλαμε να κόβει λίγο περισσότερο, αλλά σε γενικές γραμμές, το Ζ 1000 SX προσφέρει απροβλημάτιστη μετακίνηση και ηρεμία πνεύματος. Οι επιταχύνσεις είναι το λιγότερο απολαυστικές, η δύναμη απλωμένη και μπορείτε να οδηγήσετε με την ίδια ευκολία χαλαρά ή… εξαγριωμένα. Τα φρένα; Άγκυρες. Πάρα πολύ καλή αίσθηση, πολύ μεγάλη δύναμη. Οι καθρέπτες είναι επιεικώς μέτριοι, δείχνουν αρκετούς αγκώνες, ενώ ρυθμίζονται και σχετικά δύσκολα εκεί που βρίσκονται. Όταν οι ταχύτητες ανέβουν, ξεπερνώντας τα 150 χλμ./ώρα, η προστασία από το φέρινγκ κάνει αισθητή την παρουσία της, όχι όμως στο βαθμό που μας έχουν συνηθίσει άλλες, περισσότερο touring κατασκευές. Στη χαμηλή θέση (ρυθμίζεται με το χέρι, δυστυχώς), η ζελατίνα δείχνει όμορφη, αλλά δεν προστατεύει και πολύ. Στην ψηλότερη, προστατεύει τον κορμό, αλλά δείχνει λίγο περίεργη αισθητικά, ενώ δημιουργεί και αρκετούς στροβιλισμούς.
Μην ξεχνάμε όμως το sport χαρακτήρα του Z 1000 SX, που δείχνει να κυριαρχεί στους περισσότερους τομείς. Η σέλα είναι άνετη, ενώ αν είστε ιδιαίτερα ευαίσθητοι, πιθανώς να πιαστείτε αρκετά μετά τα πρώτα 200 χιλιόμετρα. Ευκαιρία να κάνετε και καμιά στάση, να θαυμάσετε και το περιβάλλον.
Α, και πού είστε, ο συνεπιβάτης έχει και δύο ντιζαϊνάτες και πολύ χρηστικές χειρολαβές στη διάθεσή του, ώστε να μην αισθάνεται έρμαιο των ορμών του αναβάτη -ειδικά όταν ο τελευταίος δεν μπορεί να αντισταθεί στο γλυκό γκάζι του Z 1000 SX.