Παρά την καθημερινή μετακίνηση σε ασφάλτινες διαδρομές, βρήκαμε την ευκαιρία να κάνουμε κάποιες χωμάτινες εξορμήσεις. Επιλέξαμε μια βατή διαδρομή, που ξεκινά από τους πρόποδες της Πάρνηθας, από τη μεριά της Αθήνας, και καταλήγει στην πίσω πλευρά της, προς Θήβα. Σαφώς και είναι στις δυνατότητες του XT 660R η οδήγηση σε χωματόδρομους, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι είναι κατασκευασμένο για σκληρή χωμάτινη χρήση. Έχει εκδρομικό χαρακτήρα, που προϋποθέτει χαλαρή και όχι επιθετική οδήγηση.
Δεν θα πεί όχι το XT660R σε χωμάτινη χρήση.
Τα καλά του χαρακτηριστικά οδηγώντας στο χώμα αφορούν αρχικά στο μοτέρ. Η ήπια απόκριση στο γκάζι και η γλυκιά δύναμη από το ρελαντί το καθιστούν ιδιαίτερα εύκολο και άνετο, ενώ ο ψεκασμός λειτουργεί σωστά, χωρίς ενοχλητικά σβησίματα. Ο όγκος του δεν ενοχλεί καθόλου στην οδήγηση. Τα πόδια βολεύονται ακουμπώντας στο ρεζερβουάρ, ενώ ακόμα και στην όρθια οδήγηση, η στάση του σώματος είναι φυσιολογική με καλό έλεγχο της μοτοσικλέτας. Προοδευτικό σε λειτουργία είναι το πιρούνι, που για χαλαρή οδήγηση κρίνεται επαρκές για το χαρακτήρα του ΧΤ.
Όταν όμως αποφασίσετε να οδηγήσετε πιο γρήγορα, θα θέσει τα όρια, καθώς τερματίζει εύκολα και παρουσιάζει ασάφεια στη γρήγορη οδήγηση. Το αμορτισέρ δεν βοηθά με τη λειτουργία του, αφού είναι απότομο και αναπηδά στις ανωμαλίες. Τέλος, τα ελαστικά της Metzeler δεν κάνουν για χωμάτινη οδήγηση, μιας και δεν έχουν τακούνια και συνεπώς πρόσφυση σε τέτοια εδάφη.
Βολικό στην όρθια θέση το XT.
Συνολικά, το XT 660R θα περάσει άνετα από κάποιο χωματόδρομο και θα κατέβει σε δυσπρόσιτες ερημικές παραλίες, αρκεί ο ρυθμός οδήγησης να είναι χαλαρός και να μην έχετε πολλές απαιτήσεις. Και φυσικά, αν έχετε σκοπό να διανύσετε πολλά χιλιόμετρα σε χώμα, το πρώτο που πρέπει να κάνετε είναι να αλλάξετε τα ελαστικά με ένα ζευγάρι 100% για χωμάτινη οδήγηση.
Ασφάλτινες διαδρομές – Αστική καθημερινότητα
Είναι επτά μέρες τώρα που κυκλοφορώ με το XT καθημερινά. Παραθέτω τα θετικά και τα αρνητικά αυτής της σχέσης με λίγα λόγια.
Στα συν
Το πρωί θα πάρει μπροστά με άνεση και πάντα με την πρώτη, χάρη στη δυνατή μίζα.
Οι ατέλειες που είχε ο ψεκασμός στα πρώτα ΧΤ, έχουν εξαφανιστεί.
Η δύναμη του κινητήρα είναι εμφανής, όπως και να τον δουλέψετε.
Πιο απολαυστικός τρόπος κίνησης, αυτό που οι Άγγλοι ονομάζουν shortshifting. Οι αλλαγές στις χαμηλές στροφές. Δεν χρειάζεται να ζορίσετε το μοτέρ για να κινηθείτε σβέλτα στην πόλη.
Αλλά και ψηλά, η δύναμη συνεχίζεται, καθιστώντας το ΧΤ δυνατό χαρτί και για την εθνική οδό. Ακόμα και κόντρα με χιλιάρι οn-οff κάναμε ένα πρωί, και με οριακό… «στύψιμο» και με το κοντέρ να δείχνει πάνω από 170 χλμ./ώρα ακόμα και σε ανηφόρα(!), το ΧΤ έμεινε σταθερά στο κατόπι του «μεγάλου αδελφού».
Στην πόλη, το ΧΤ παραμένει το εύκολο, μεγάλο παπί. Ελίσσεται ανάμεσα από τα αυτοκίνητα, επιταχύνει δυνατά και δεν δυσκολεύει τον αναβάτη πουθενά.
Τονώνει τη διάθεση του αναβάτη, με καλές και ελεγχόμενες σούζες (μόνο με γκάζι με πρώτη στο κιβώτιο και με βοήθεια συμπλέκτη με δευτέρα), αλλά και με συμπαθητικά drift.
Τα ελαστικά Tourance κρατάνε καλά στο στεγνό.
Μεγάλη ευκολία ο χιλιομετρητής ρεζέρβας που ενεργοποιείται αυτόματα. Ακόμα και αν δεν έχετε προσέξει πότε ακριβώς άναψε το -δυνατό και έντονο πορτοκαλί- λαμπάκι της ρεζέρβας, εκείνος θα σας πληροφορήσει με ακρίβεια.
Το immobilizer (κομπλέ με τη χαρακτηριστική λυχνία που αναβοσβήνει) σάς δίνει σιγουριά.
Τα καλά φώτα και ο δυνατός προβολέας βοηθάνε τα μέγιστα στη νυχτερινή οδήγηση.
Με το πέρασμα του χρόνου, τα αυτοκόλλητα παραμένουν απτόητα, παρότι δεν έχουν περαστεί με βερνίκι.
Στα πλην
Το πρωί, η σέλα κρατά υγρασία και ακόμα και όταν την περάσετε με πανί, το νερό θα μουλιάσει το παντελόνι σας. Χρειάζεται αντικατάσταση το κάλυμμά της.
Το βάρος συνδυάζεται με το ύψος του και γυμνάζει μπράτσα και μέση όταν το μετακινώ στην αυλή μου. Γυμνάζει είπα; Μήπως τελικά αυτό πρέπει να πάει στα θετικά;
Κραδασμοί περνάνε στο τιμόνι, ειδικά από τα 130 χλμ./ώρα και πάνω.
Συμβουλή: χαλαρώστε τη λαβή σας και δεν θα ενοχλήσουν -για αρκετή ώρα.
Ακόμα και με το σύγχρονο κινητήρα της Minarelli, μέχρι να ζεσταθεί το ΧΤ θέλει προσοχή για το χαρακτηριστικό «τσαφ» του μεγάλου μονοκύλινδρου -το οποίο σπάνια θα έρθει.
Καλό το shortshifting, όμως, αν αλλάξετε δύο ταχύτητες στα γρήγορα και φρενάρετε χωρίς να κατεβάσετε, στην επιτάχυνση το σκορτσάρισμα καραδοκεί.
Στην προαναφερθείσα κόντρα με το 1000άρι οn-οff, οι αναρτήσεις ήταν οι πρώτες που έδειξαν τα όρια της κατασκευής, μιας και μετά τα 150 χλμ./ώρα, σε απότομες αλλαγές κατεύθυνσης και σε στροφές, το μπροστινό κουνάει έντονα. Χαλαρώστε τη λαβή σας και όλα επανέρχονται στο κανονικό.
Τα ελαστικά Tourance γλιστράνε πολύ στο βρεγμένο.
Καεί λίγο λαδάκι όταν το πιέζετε και χρειάζεται συμπλήρωμα -όπως όλα τα μονοκύλινδρα άλλωστε. Σε 3.162 χλμ. χρειάστηκε 700 ml.
Το μπροστινό φρένο είναι αρκετά αδύναμο και χρειάζεται να εξοικειωθεί ο αναβάτης με τις αποστάσεις φρεναρίσματος.
Το πρώτο πράγμα που θα βελτίωνα στο ΧΤ είναι οι αναρτήσεις. Ένα πιο παχύ λάδι μπροστά και σίγουρα δουλειά στο πίσω αμορτισέρ. Το τελευταίο έχει κοφτή λειτουργία και θα ταλαιπωρήσει κόκκυγα και μέση σε κακό οδόστρωμα.
Ένδειξη χιλιομετρητή κατά την παραλαβή: 776 χλμ.
Ένδειξη ολικού χιλιομετρητή σε αυτό το τεύχος: 4.199 χλμ.
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Διαβάστηκε από 4216 αναγνώστες
