Είδαν πολλά τα μάτια των θεατών στο Autodromio Nazionale της Monza, μεταξύ των νικών του Fabrizio και του Spies.
Το πιο συναρπαστικό και γεμάτο δράμα κομμάτι της ημέρας έλαβε χώρα στον πρώτο αγώνα. Η εκκίνηση σημαδεύτηκε από ένα άσχημο ατύχημα στον πρώτο γύρο που είδε τον Makoto Tamada της Kawasaki και τον Branden Roberts να έρχονται σε επαφή στις πίσω θέσεις του γκρουπ στο πρώτο εσάκι και να καταλήγουν στην άσφαλτο.
Η Ducati του Roberts εκτινάχθηκε πάνω από το γρασίδι και μέσα από το εσάκι και ήρθε σε επαφή με τη Suzuki του Max Neukirchner, ρίχνοντας και τον Γερμανό στο έδαφος. Το ντόμινο παρέσυρε επίσης τον Tommy Hill και τον Troy Corser, με την κόκκινη σημαία να ακολουθεί αυτόματα ώστε να καθαριστεί η πίστα…
Θα ήταν όμορφα αν κανένας αναβάτης δεν είχε τραυματιστεί, δυστυχώς όμως ο Neukirchner έφυγε από την Monza με σπασμένο δεξιό μηρό, ο Tamada με σπασμένο καρπό και ο Roberts με σπασμένο πόδι, υποφέροντας και από θωρακικό τραύμα!
Race 1:
Από τους αναβάτες που εγκατέλειψαν με αυτόν τον άσχημο τρόπο, μόνο ο Corser κατάφερε να βγει αλώβητος και να είναι παρών στην επανεκκίνηση, αν και, απ’ ό,τι φάνηκε, δεν τον ήθελε ούτε αυτόν εκείνη η μέρα, αφού έπεσε ξανά στον πρώτο γύρο.
Στη συνέχεια, ο Noriyuki Haga ήταν ο πρωτοπόρος του αγώνα μέχρις ότου να ανεμίσει και πάλι η πράσινη σημαία, όμως δεν πέρασε και πολύ ώρα όταν ο Αμερικανός Spies περάσει μπροστά στον 5ο γύρο. Πίσω από τον αναβάτη της Yamaha, ο Haga και ο ομόσταυλός του Fabrizio άρχισαν να χάνονται -ελαφρώς- στο βάθος στη δεύτερη και τρίτη θέση, όμως δεν άργησαν και πάλι να φορτσάρουν και να εμφανιστούν ξανά στο προσκήνιο. Ο τοπικός ήρωας, ο Michel Fabrizio, έκανε μέχρι και επίθεση για την πρωτοπορία στο 16ο γύρο από τη δεύτερη θέση, αλλά ο Spies ήταν αρκετά γρήγορος μπροστά.
Και ενώ οι 25 βαθμοί της νίκης φάνταζαν σίγουροι για το νεαρό Τεξανό, έχοντας κάνει τη διαφορά στον τελευταίο γύρο, η εργοστασιακή R1 του άρχισε να εκπέμπει σήματα SOS με καπνό και να χάνει τη ροπή της καθώς περνούσε την τελευταία στροφή, παραδίδοντας τελικά την πρώτη νίκη στον Fabrizio. Πρόκειται για την πρώτη του νίκη στη φετινή σεζόν, αλλά και την πρώτη της καριέρας του στην πατρίδα του την Ιταλία.
Έτσι, ο Haga τερμάτισε στη δεύτερη θέση, με τον Ryuichi Kiyonari να κάνει μία επίθεση προς το τέλος του αγώνα για να ανέβει τρίτος στο βάθρο, για πρώτη φορά φέτος. Ακόμη πιο πίσω, στη 4η θέση, τερμάτισε ο Yukio Kagayama, καταφέρνοντας να κρατήσει πίσω του τον Jonathan Rea της Ten Kate Honda, ο οποίος συμπλήρωσε την πεντάδα.
Αργότερα… από τη 15η θέση -σπρώχνοντας τη R1- πέρασε τη γραμμή του τερματισμού ο Ben Spies, ο οποίος τελικά έμεινε από καύσιμα! Ο ομόσταυλος του Spies, ο Tom Sykes, έμεινε επίσης από καύσιμα, μόνο που αυτό έγινε αφότου πέρασε την καρό σημαία. Στη 18η θέση βρέθηκε ο Jake Zemke, αντικαταστάτης του τραυματία John Hopkins, για την Stiggy Racing Honda.
Race 2:
Τα ευτράπελα δεν έλειψαν ούτε από το δεύτερο σκέλος. Αυτή τη φορά ο Haga πήρε το προβάδισμα, με τον Spies να ακολουθεί στενά, όμως άλλο ένα παράξενο γεγονός συνέβη. Ένα πτηνό εμβόλισε τον Haga στην πρώτη στροφή, τραυματίζοντάς τον στο δεξί μπράτσο! Παρά το γεγονός πως άρχιζε να χάνει την αίσθηση του δεξιού του χεριού, ο Ιάπωνας συνέχισε για έναν ακόμη γύρο, όμως του στάθηκε αδύνατο να φρενάρει στην είσοδο της στροφής ονόματι “Parabolica”, με αποτέλεσμα μια πτώση.
Για μία ακόμη φορά, ο Spies βρέθηκε πρωτοπόρος στο τέλος του πρώτου γύρου… αλλά και σε κάθε γύρο που ακολούθησε. Ο Αμερικανός πήρε «το αίμα του πίσω» για τον πρώτο αγώνα, σημειώνοντας, για κάποια στιγμή, μία διαφορά πάνω από έξι δευτερόλεπτα πριν περάσει τη γραμμή του τερματισμού με 2.665 δευτερόλεπτα διαφορά από τον δεύτερο.
Η μάχη για τη δεύτερη θέση αυτή τη φορά έγινε μεταξύ του Fabrizio και του Kiyonari, καθώς οι δυο τους άλλαζαν θέσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα. Τελικά, ο Fabrizio κατάφερε να κρατήσει πίσω τον Ιάπωνα, με τη μικρή όμως διαφορά των 0.145 δευτερολέπτων. Πέντε δευτερόλεπτα πίσω, στην τέταρτη θέση, τερμάτισε ο Jonathan Rea της Ten Kate Honda, ενώ την πεντάδα αυτού του σκέλους συμπλήρωσε ο Max Biaggi της Aprilia.
¶σχημο ήταν το αποτέλεσμα, και αυτή τη φορά, για τον James Zemke και τη Stiggy Honda, τερματίζοντας στη μακρινή 20ή θέση μετά από ποινή που του δόθηκε λόγω του ότι «έκοψε δρόμο» στο εσάκι…
Δηλώσεις:
Ben Spies (Yamaha WSB):
«Τον πρώτο αγώνα ήταν δύσκολο να τον συνειδητοποιήσω, ήταν άσχημο να σε προσπερνάνε σχεδόν όλοι, αλλά έτσι είναι οι αγώνες… Στο δεύτερο αγώνα είχα μία ξεκάθαρη στρατηγική και φρόντισα να βρω έναν πολύ καλό ρυθμό μπροστά στους πρώτους 12 με 14 γύρους για να χτίσω μία διαφορά ασφαλείας. Προφανώς είχαμε πρόβλημα στο τέλος του πρώτου αγώνα, κάτι που δεν ήθελα να επαναληφθεί, οπότε έκοψα λιγάκι και πρόσεχα μέχρι να σιγουρευτώ ότι τελικώς θα τα έβγαζα πέρα καλά μέχρι το τέλος. Η μοτοσικλέτα ήταν καλή και μπορούσα να κάνω γρήγορους χρόνους σε όλη τη διάρκεια, αλλά, όπως είπα, ήθελα να είμαι σίγουρος πως θα κρατήσω αυτούς τους 25 βαθμούς. Θα ήθελα να δώσω τα συγχαρητήρια μου στον Michel για τον πρώτο αγώνα, όμως δεν ήμουν σε θέση να επιτρέψω κάτι τέτοιο να γίνει και στον δεύτερο».
Michel Fabrizio (Ducati Xerox Team):
«Είμαι πολύ ευχαριστημένος με τα σημερινά αποτελέσματα. Τα πράγματα πήγαιναν καλά όλο αυτό το διήμερο, οπότε ήξερα πως είχα μία ευκαιρία να παλέψω για τη νίκη και τελικά τα κατάφερα! Στα μέσα του αγώνα είχα κάποια προβλήματα με τις ταχύτητες, ειδικά όταν με προσπέρασε ο Ben, όμως δεν το έβαλα κάτω και πάλεψα μέχρι το τέλος. Είναι κρίμα που ο Ben τερμάτισε τον αγώνα με αυτόν τον τρόπο, γιατί κάνει τη δική μου νίκη λίγο ψεύτικη, χωρίς βέβαια αυτό να με στεναχωρεί».
Όσον αφορά στο δεύτερο αγώνα, δήλωσε:
«O Ben άξιζε αυτή τη νίκη, από τον πρώτο αγώνα, οπότε είμαι ευχαριστημένος που την πήρε στον δεύτερο. Στο δεύτερο μέρος χρειάστηκε να αγωνιστώ με τη δεύτερη μοτοσικλέτα και για κάποιο λόγο το βρήκα λίγο δύσκολο στην αρχή. Δεν είχα καλή αίσθηση και δεν μπορούσα να πιέσω, όμως μετά από μερικούς γύρους απλά συγκεντρώθηκα στο να φτάσω το βάθρο πάλι και έτσι έγινε ευκολότερο. Ευχαριστώ όλη μου την ομάδα για αυτή τη φανταστική μοτοσικλέτα αυτές τις δύο ημέρες».
Ryuichi Kiyonari (Ten Kate Honda):
«Είμαι πολύ χαρούμενος, για εμένα και την ομάδα μου, με αυτά τα αποτελέσματα. Δουλέψαμε πολύ σκληρά για να βρούμε μία καλή ρύθμιση για την CBR1000RR φέτος, όμως δεν ήμασταν πάντα τυχεροί. Έκανα κακή εκκίνηση στον πρώτο αγώνα, αλλά κατάφερα να επανέλθω και να παλέψω γύρο με το γύρο και η αλήθεια είναι ότι ξαφνιάστηκα όταν μου είπαν ότι τερμάτισα τρίτος. Στο δεύτερο αγώνα ξεκίνησα καλύτερα, ωστόσο οφείλω να ομολογήσω πως είμαι λιγάκι απογοητευμένος. Είχα την ταχύτητα για να φτάσω τον Fabrizio, αλλά όχι τόση ώστε να τον προσπεράσω. Πάντως, αυτό είναι ένα από τα καλύτερα αποτελέσματά μου εδώ και καιρό και ελπίζω να σημαίνει μία καλύτερη αρχή για εμένα και την ομάδα μου αυτή τη χρονιά».
Noriyuki Haga (Ducati Xerox Team):
«Ακριβώς στην αρχή του δεύτερου αγώνα χτυπήθηκα από ένα πτηνό στο δεξί μου μπράτσο, πόνεσε πολύ και έχασα την αίσθηση, με δυνατές σουβλιές σε όλο μου το χέρι. Προσπάθησα να συνεχίσω τον αγώνα, αλλά ήταν πολύ δύσκολο να οδηγήσω, με αποτέλεσμα, δυστυχώς, να πέσω. Ναι, με στενοχωρεί, αλλά θα είμαι σύντομα ξανά σε φόρμα. Ο πρώτος αγώνας πήγε σίγουρα πολύ καλύτερα για μένα και πραγματικά διασκέδασα το να ανταγωνίζομαι τον Ben και τον Michel. Προς το τέλος ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι θα τερμάτιζα τρίτος, αλλά στη συνέχεια η μοτοσικλέτα του Ben σταμάτησε τόσο κοντά στη γραμμή του τερματισμού, με αποτέλεσμα να φτάσω δεύτερος. Λυπάμαι για αυτόν καθώς άξιζε τη νίκη και φέτος βλέπω πως θα συνεχίσουμε να μαχόμαστε. Παρά το αποτέλεσμα του δεύτερου σκέλους, συνεχίζω να κρατάω ένα πλεονέκτημα 54 βαθμών στη γενική κατάταξη, οπότε είμαι ικανοποιημένος με αυτό».
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
