Σχεδόν ποτέ δεν προκαλώ στο δρόμο με ξερογκαζιές αλλά το τρομερό μπουμπουνητό που παράγει η εξάτμιση του Monster απλά δεν σου δίνει την επιλογή να μην παίξεις επανειλημμένα με το γκάζι, ειδικά όταν είσαι κοντά στο ρελαντί. Εκεί μέσα, σε αυτούς τους μεγάλης διατομής σωλήνες της εξάτμισης έχει εγκλωβιστεί μια μικρή καταιγίδα με το καλύτερο soundtrack του κόσμου και το γκριπ του γκαζιού είναι ο μόνος τρόπος για να την απελευθερώσεις.
Ο ήχος βέβαια έχει άλλα τρία επίπεδα που λειτουργούν εξίσου εθιστικά: Το χούφτωμα του γκαζιού με λίγα χιλιόμετρα και μεγάλη σχέση στο κιβώτιο, με τις στροφές να ανεβαίνουν «ατελείωτα». Το κλείσιμο του γκαζιού με τον κινητήρα “γεμάτο” που απλά σε κάνει να ανατριχιάζεις. Φυσικά, έχουμε και το κλείσιμο του γκαζιού με λίγες στροφές και τα σκασίματα που επίσης ευφραίνουν αυτιά και καρδιά δικά σας ή των γύρω σας. Γενικά, ότι και να κάνετε πάνω στο Monster με το γκάζι θα πάρετε πίσω soundtrack πρωτόγνωρο και χορταστικό που δεν ταιριάζει σε εξάτμιση “μαμά”. Μακρά το πιο αδιάφορο είναι να το κρατάτε σταθερό, όπου τα πάντα ησυχάζουν ελαφρώς. Ευχαριστούμε Ducati που μας γλίτωσες από τα έξοδα της aftermarket!
Ξέρω, έπεσα με τα μούτρα στο αγαπημένο μου θέμα για το Monster. Τώρα όμως που τα είπα και ησύχασα μπορώ να συνεχίσω με πιο πεζά πράγματα. Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι το Monster, για τον παραπάνω λόγο αλλά και αυτούς που ακολουθούν, είναι μια φανταστική μοτοσικλέτα για βόλτα στους δρόμους της πόλης, ενώ σαν γνήσιο Ducati πετάει τη σκούφια του και για στροφιλίκι. Το δυνατό μοτέρ που προέρχεται από το Hypermotard, πέρα από φανταστικό ήχο έχει και εξαιρετική λειτουργία και παρουσιάζεται σαφώς βελτιωμένο.
Ο ψεκασμός λειτουργεί άψογα με την απόκριση του γκαζιού να είναι γλυκιά και άμεση, οι στροφές ανεβαίνουν αστραπιαία και το Monster πετάγεται μπροστά με μένος αν το επιθυμεί ο αναβάτης του ή σουλατσάρει σταθερά με 20 χλμ./ώρα με το γκάζι να προσφέρει άριστο έλεγχο στις μικρομετρικές ρυθμίσεις. Μόνο καμιά νεκρά ξεφεύγει από 4η ταχύτητα και πάνω, που δεν είναι όμως ικανή να χαλάσει την καλή εικόνα του κιβωτίου με την πολύ καλή κλιμάκωση και το ελαφρώς σκληρό αλλά ακριβή επιλογέα.
Το Monster 821, όπως και οι πρόγονοί του, είναι σούπερ σταθερό με τις διαστάσεις του ανεστραμμένου πιρουνιού αλλά και την υπερ-ακαμψία που προσφέρει το πλαίσιο-κινητήρας να μην αφήνουν περαιτέρω χώρο για σχόλια. Αυτό που προσφέρει επιπλέον είναι η άνεση στις χαμηλές ταχύτητες χωρίς να είναι μαλακό. Το πιρούνι δεν φέρει ρυθμίσεις αλλά έτσι όπως έρχεται σεταρισμένο δεν δείχνει να τις χρειάζεται. Για Ducati είναι πιο μαλακό από το συνηθισμένο και αυτό μόνο καλό είναι για τους ελληνικούς δρόμους αφού δεν χρειάζεται πλέον να πηγαίνεις πολύ γρήγορα για να νιώσεις το πιρούνι να “διαβάζει” το οδόστρωμα. Απορροφά σωστά τις περισσότερες ανωμαλίες, δίνει καλή πληροφόρηση, ενώ το ίδιο κάνει και το αμορτισέρ δημιουργώντας έτσι έναν πολύ δυνατό συνδυασμό που τα καταφέρνει εξίσου καλά και σε γρήγορο ρυθμό.
Έτσι, το Monster αφήνει τον αναβάτη του να το χαρεί μέσα στην πόλη και φυσικά στον επαρχιακό. Ειδικά εκεί, σε συνδυασμό με τις ρυθμίσεις του ηλεκτρονικού πακέτου που λειτουργεί εξαιρετικά (και εντός των τειχών) ο αναβάτης θα ανακαλύψει σταδιακά τις δυνατότητες του μικρού Τέρατος που θα τον κρατήσουν απασχολημένο για πολλά πολλά χρόνια.
Β«ΞολοΟΟΞ½ΞΏΟΒ» ΟΟΞΏ ΟΞ―ΟΟ ΞΊΞ¬ΞΈΞΉΟΞΌΞ±! ΞΞ¬Ξ½Ξ΅ΞΉΟ ΟΞΏ αμάξι ΟΞΏΟ
Β«Οαγίδα ΞΈΞ±Ξ½Ξ¬ΟΞΏΟ
Β»;