Yamaha Z125: Το δίχρονο «αλητόπαπο» που έκανες τάμα να το βρεις μαμά
Yamaha Z125
Το 1998 το Z125 έφερε 17,5 ίππους, 6άρι κιβώτιο και δύο δισκόφρενα.
Z125 εναντίον Suzuki FX125: Δίχρονο ή τετράχρονο χώριζε τις παρέες στα δύο.
Ο ήχος και η μυρωδιά του δίχρονου πρόδιδαν το Z πριν εμφανιστεί στη γωνία.
Μοτέρ WR200, ενισχύσεις στο πλαίσιο και ο φόβος της κλοπής.
YAMAHA: ΥΑΜΑΗΑ ΝOMIKOΣ για 5+ δεκαετίες όλα τα best seller είναι εδώ!
YAMAHA: XMAX 300 + δώρο αξίας 500 ευρώ!
Το 1998 το Z125 έφερε 17,5 ίππους, 6άρι κιβώτιο και δύο δισκόφρενα
Στα τέλη της δεκαετίας του 90 το παπί ήταν ίσως το σημαντικότερο πρώτο δίκυκλο για τον Έλληνα πιτσιρικά. Τα scooter δεν είχαν ακόμη κυριαρχήσει και οι ελληνικοί δρόμοι ήταν γεμάτοι Astrea, Supra, Crypton και κάθε λογής βελτιωμένα παπιά. Και τότε, το 1998, εμφανίστηκε ένα Yamaha που έμελλε να αποκτήσει σχεδόν μυθικές διαστάσεις στην Ελλάδα.
Το Yamaha Y125Z, που όλοι μάθαμε απλώς ως Z125, ήταν ένα δίχρονο παπί 124,3 κ.εκ., με απόδοση 17,5 ίππων, χειροκίνητο συμπλέκτη και κιβώτιο έξι σχέσεων. Ζύγιζε μόλις 101 κιλά στεγνό, είχε μονό αμορτισέρ πίσω και δισκόφρενο και στους δύο τροχούς.
Για τα δεδομένα του 1998 ήταν εξωτικό. Ήταν μάλιστα το ακριβότερο παπί της ελληνικής αγοράς το 1999, με τιμή 795.000 δραχμές, ενώ η Yamaha το προωθούσε ως την «παπιά που δαγκώνει».
Και τελικά... δάγκωσε. Γιατί το Z δεν έγινε απλώς εμπορικά γνωστό. Έγινε αντικείμενο πόθου μιας ολόκληρης γενιάς.
Πατήσαμε τα 30 και γιορτάζουμε! – Σας κάνουμε δώρο ένα Honda NX500 E-Clutch
Πατήστε εδώ για να μπείτε στην κλήρωση!
Z125 εναντίον Suzuki FX125: Δίχρονο ή τετράχρονο χώριζε τις παρέες στα δύο
Το Yamaha δεν έπαιζε μόνο του. Απέναντί του βρισκόταν ο αιώνιος αντίπαλος, το Suzuki FX125, και η κόντρα των δύο σημάδεψε τις παρέες των τελών του '90 και των αρχών του 2000.
Τα δύο παπιά ακολουθούσαν εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Το Z ήταν δίχρονο και 6τάχυτο, με τον απότομο χαρακτήρα και το ξέσπασμα που περίμενες από ένα δυνατό δίχρονο. Το FX ήταν τετράχρονο, με τετραβάλβιδη κεφαλή, δύο εκκεντροφόρους, ελαιόψυξη, χειροκίνητο συμπλέκτη και πεντάρι κιβώτιο.
Και κάπως έτσι δημιουργήθηκαν δύο στρατόπεδα.
Z ή FX; Δίχρονο ή τετράχρονο;
Ήταν μία από εκείνες τις συζητήσεις που μπορούσαν να κρατήσουν ολόκληρο βράδυ. Το FX απέκτησε τη φήμη του δυνατού και ανθεκτικού τετράχρονου(βέβαια στις μετατροπές έβγαζε κάποια θέματα στα ηλεκτρονικά), ενώ το Z κέρδιζε με τον εκρηκτικό χαρακτήρα, τον ήχο του δίχρονου και κυρίως τις τεράστιες δυνατότητες βελτίωσης.
Δεν ήταν πλέον απλώς δύο γρήγορα παπιά. Ήταν δύο διαφορετικές σχολές.
Τα δώρα δεν σταματάνε εδώ συνεχίζουμε με 2 μοτοσυκλέτες της ASUS:
Ένα ASUS CROSS X 125 & ένα ASUS ADV 125
Πατήστε εδώ για να μπείτε στην κλήρωση!
Ο ήχος και η μυρωδιά του δίχρονου πρόδιδαν το Z πριν εμφανιστεί στη γωνία
Υπήρχε όμως κάτι στο Z125 που δεν αποτυπώνεται σε κανένα τεχνικό χαρακτηριστικό. Ο ήχος του.
Ένα δυνατό Z δεν χρειαζόταν να το δεις για να καταλάβεις τι ερχόταν. Το άκουγες από μακριά. Εκείνο το μεταλλικό, κοφτό δίχρονο ουρλιαχτό που ανέβαινε όσο άνοιγε το γκάζι ήταν από τους χαρακτηριστικότερους ήχους των ελληνικών δρόμων εκείνης της εποχής.
Και μετά ερχόταν η μυρωδιά. Η χαρακτηριστική διχρονίλα από το καμένο λάδι, που έμενε πίσω του και σήμερα αρκεί για να γυρίσει κάποιον που έζησε εκείνη την περίοδο είκοσι χρόνια πίσω.
Φυσικά, ελάχιστοι αρκούνταν για πολύ στο εργοστασιακό παπί. Ριντιέρα, μεγαλύτερο καρμπυρατέρ και εξάτμιση ήταν συνήθως η αρχή. Και μια σωστή εξάτμιση σε ένα πειραγμένο Z δεν άλλαζε μόνο την απόδοση. Έκανε αυτόν τον χαρακτηριστικό ήχο ακόμη πιο άγριο, ιδιαίτερα όταν ο κινητήρας ανέβαινε ψηλά και άρχιζε πραγματικά να «λυσσάει».
Μετά ερχόταν το άνοιγμα του κινητήρα. Μία από τις πιο χαρακτηριστικές συνταγές ήταν το 61άρι κυλινδροπίστονο με σφυρήλατο Wössner, μαζί με τις ανάλογες επεμβάσεις σε εισαγωγή, θυρίδες, χρονισμό, καρμπυρατέρ, εξάτμιση και γρανάζωμα.
Τα δυνατά Z συνδέθηκαν έτσι με ιστορίες για 150+ χλμ./ώρα. Aλλο φυσικά η ένδειξη του κοντέρ και άλλο η πραγματική ταχύτητα με GPS, αλλά η ουσία ήταν διαφορετική: ποιος είχε το δυνατότερο Z και ποιος θα περνούσε το FX της απέναντι παρέας.
Η μανία της βελτίωσης είχε ως αποτέλεσμα μετά από κάποια χρόνια να είναι πολύ δυσκολότερο να βρεις ένα πραγματικά εργοστασιακό Z από ένα πειραγμένο. Τα «μαμά» Z είχαν γίνει διαμάντια. Όχι μόνο για συλλογή, αλλά και ως καθαρές βάσεις ώστε ο επόμενος ιδιοκτήτης να κάνει τις δικές του μετατροπές από την αρχή, ξέροντας ακριβώς τι υπήρχε μέσα στον κινητήρα.
Μοτέρ WR200, ενισχύσεις στο πλαίσιο και ο φόβος της κλοπής
Και μετά υπήρχαν εκείνοι για τους οποίους ούτε το 61άρι ήταν αρκετό.
Η ακραία πλευρά της ελληνικής σκηνής έφτασε σε μετατροπές με δίχρονα μοτέρ μεγαλύτερου κυβισμού, ακόμη και από Yamaha WR200. Εκεί πλέον το Z είχε ξεφύγει εντελώς από οτιδήποτε είχε φανταστεί ο κατασκευαστής του.
Η περισσότερη δύναμη έφερνε όμως και μεγαλύτερες καταπονήσεις. Στα πολύ δυνατά project γίνονταν κολλήσεις και ενισχύσεις στον σκελετό, αφού οι κραδασμοί και η ισχύς μπορούσαν να δημιουργήσουν προβλήματα σε ένα πλαίσιο σχεδιασμένο για εργοστασιακό 125άρι.
Και υπήρχε ένας ακόμη μόνιμος πονοκέφαλος: να μη σου το κλέψουν.
Το Z125 απέκτησε τη φήμη ενός από τα πιο περιζήτητα παπιά και μαζί ήρθε η φήμη του ως αγαπημένου στόχου των κλεφτών. Ειδικά ένα Z φορτωμένο με ακριβά εξαρτήματα βελτίωσης δεν ήταν το παπί που άφηνες οπουδήποτε και πήγαινες για καφέ. Αλυσίδες, λουκέτα και συνεχείς ματιές προς το σημείο που το είχες παρκάρει ήταν σχεδόν μέρος της ιδιοκτησίας του.
Αυτό ήταν τελικά το Yamaha Z125 στην Ελλάδα. Δεν ήταν απλώς ένα γρήγορο δίχρονο παπί. Ήταν ήχος, μυρωδιά, βελτίωση, κόντρες με το FX, 61άρια, καρμπυρατέρ, εξατμίσεις και ατελείωτες ώρες στα συνεργεία.
Και σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, ίσως η πιο δυνατή ανάμνηση να μην είναι ούτε οι 17,5 ίπποι ούτε οι τελικές. Είναι εκείνο το ουρλιαχτό του δίχρονου και η μυρωδιά του λαδιού που άφηνε πίσω του, όταν ένα Z περνούσε με όλες και εξαφανιζόταν στο τέλος του δρόμου.
Μπορεί επίσης να σας ενδιαφέρει
- Aprilia RSV Mille: Η μοτοσυκλέτα που έβαλε την Aprilia στο κλαμπ των superbike το 1997
- Honda CBR1100XX Super Blackbird – To 1996 απέδειξε ότι τα όρια υπάρχουν για να σπάνε
- Το 1999 η Suzuki πάγωσε τον κόσμο με το Hayabusa και έκλεισε στόματα
- Honda C50: Το παπί που μεγάλωσε την Ελλάδα – Ο θρύλος που έγινε τρόπος ζωής
