Η μίζα φέρνει με ευκολία στη ζωή τον τετρακύλινδρο κινητήρα, ο οποίος σταθεροποιείται αμέσως στο ρελαντί του και γεμίζει τον τόπο με ένα μπάσο και μεστό ήχο, αντάξιο της άγριας εμφάνισης της μοτοσικλέτας. Πραγματικά, δεν ξέρω πόσοι θα καταφύγουν στη λύση της after market εξάτμισης που έχει εξελίξει η Yoshimura, ειδικά για το νέο GSR, γιατί η εργοστασιακή τοποθέτηση, πέρα από κομψή, δε φαίνεται να στερεί από τα αυτιά του αναβάτη το soundtrack του μοτέρ. Ανεβαίνω στη σέλα, τραβάω το μέτριας σκληρότητας και αρκετά ακριβή συμπλέκτη και βουρ για τους δρόμους και τα περίχωρα του Λαυρίου. Το βάρος υπάρχει μόνο στα χαρτιά, ανεξάρτητα αν κινείσαι με 10 ή 100 χλμ./ώρα, μόνος ή με συνεπιβάτη, δείγμα της πολύ καλής δουλειάς που έχει γίνει από τους μηχανικούς όσον αφορά στο ζύγισμα της μοτοσικλέτας. Ο κινητήρας αποκρίνεται άμεσα και ανεβάζει γρήγορα στροφές, δείχνοντας το τσαγανό του ήδη από το χαμηλό φάσμα λειτουργίας. Γρήγορα-γρήγορα, ξεδιπλώνει όλα του τα χαρίσματα και σε συνδυασμό με το σφιχτά κλιμακωμένο, μαλακό και ακριβές στη λειτουργία του κιβώτιο, γεμίζει άμεσα τις τέσσερις πρώτες ταχύτητες και στέλνει το ψηφιακό κοντέρ κοντά στα 180 χλμ./ώρα. Σε γενικές γραμμές, το μοτέρ, αν και παντελώς άστρωτο, όπως και η υπόλοιπη μοτοσικλέτα, απέδειξε ότι είναι πολιτισμένο, δεν παράγει κραδασμούς και χαμηλά η διαφορά είναι χαοτική σε σχέση με αυτό του GSR 600, το οποίο ήθελε τουλάχιστον 4.000 σ.α.λ. για να ξεκινήσει αξιοπρεπώς από στάση. Ακόμη και σε επιταχύνσεις εν κινήσει, με μεγάλη ταχύτητα στο κιβώτιο και δεύτερο άτομο στη σέλα, δε δυσκολεύεται καθόλου να επιταχύνει αποφασιστικά το GSR, προσφέροντας καλά επίπεδα ενεργητικής ασφάλειας.
Με στρωτή οδήγηση, το νέο μεσαίο μοντέλο της ιαπωνικής εταιρείας αποδεικνύεται ευχάριστο και υπάκουο στον επαρχιακό δρόμο. Για το κάτι περισσότερο, θα πρέπει να επέμβετε στις αναρτήσεις.
Εντύπωση κατά την κίνηση με το νέο GSR προκαλεί και το μαλακό set up των αναρτήσεων, οι οποίες κάνουν πολύ καλή δουλειά στο να φιλτράρουν τις έντονες ανωμαλίες των ελληνικών δρόμων, χωρίς να ταλαιπωρούν αναβάτη και συνεπιβάτη. Σε γενικές γραμμές, εξυπηρετούν στην καθημερινή μετακίνηση, αλλά σε επαρχιακό δρόμο με στροφές παρουσιάζουν κάποιες ταλαντώσεις και σίγουρα όσοι επιθυμούν να κινηθούν γρηγορότερα θα πρέπει να επέμβουν τόσο στις ρυθμίσεις του πιρουνιού όσο και του αμορτισέρ. Πάντως, με πιο στρωτή οδήγηση εμπνέουν εμπιστοσύνη στον αναβάτη και το μπροστινό δείχνει να πατά αρκετά καλά, προσφέροντας και τις απαραίτητες δόσεις πληροφόρησης σε αυτόν που βρίσκεται στο τιμόνι. Τελευταία αφήσαμε τα φρένα για συγκεκριμένο λόγο. Τόσο οι δίσκοι όσο και τα τακάκια ήταν τελείως άστρωτα και αυτό δε μας έδωσε τη δυνατότητα για ασφαλή συμπεράσματα, αφού όσο τα χρησιμοποιούσαμε η απόδοσή τους βελτιωνόταν προς το καλύτερο, χωρίς όμως να φτάσει ποτέ στο μέγιστο. Περισσότερα πάνω σε αυτό κατά την πλήρη δοκιμή του νέου GSR 750. Αναμείνατε!
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Διαβάστηκε από 43523 αναγνώστες
