Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Dragster: Ανασκόπηση Mid-season
Κόσμος, ήλιος και ρεκόρ
Eφτασε το καλοκαίρι, και όπως όλοι, έτσι και οι αγωνιζόμενοι στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Dragster με τα δίτροχα "τέρατα", αξίζουν ένα διάλειμμα (λίγο μεγάλο, βέβαια, αλλά ίσως έτσι να 'ναι καλύτερα). Από τον τελευταίο αγώνα, λοιπόν, που διεξήχθη στις αρχές Ιουνίου, θα ξανακούσουμε τα ουρλιαχτά των κινητήρων μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη, για τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, στον οποίο θα καθοριστούν και οι πρωταθλητές ανά κατηγορία.
Eφτασε το καλοκαίρι, και όπως όλοι, έτσι και οι αγωνιζόμενοι στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Dragster με τα δίτροχα "τέρατα", αξίζουν ένα διάλειμμα (λίγο μεγάλο, βέβαια, αλλά ίσως έτσι να 'ναι καλύτερα). Από τον τελευταίο αγώνα, λοιπόν, που διεξήχθη στις αρχές Ιουνίου, θα ξανακούσουμε τα ουρλιαχτά των κινητήρων μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Σεπτέμβρη, για τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, στον οποίο θα καθοριστούν και οι πρωταθλητές ανά κατηγορία. Οι τρεις πρώτοι αγώνες του 2005, πάντως, πήγαν αρκετά καλά, τόσο από πλευράς ρεκόρ και θεάματος όσο και από πλευράς προσέλευσης κόσμου, που απ' ό,τι είδαμε, όσο πάει και αυξάνεται σε αριθμό. Βέβαια, ορισμένα από τα προβλήματα παραμένουν (ενώ πολλά δείχνουν ότι τείνουν να γίνουν… πάγια, τουλάχιστον από την κρατική πλευρά), ωστόσο, οι αγωνιζόμενοι συνεχίζουν να δίνουν το "παρών" και να καθιστούν ξεχωριστό τον κάθε αγώνα, και μάλιστα παρά το γεγονός ότι συνεχής χρήση της πίστας των Σερρών δημιουργεί προβλήματα συμμετοχής σε πολλούς από αυτούς. Από την άλλη, πάλι, πολλά είναι κι εκείνα που έχουν βελτιωθεί, κάτι που από μόνο του δείχνει ότι οδεύουμε προς το καλύτερο, αργά ναι μεν, αλλά τουλάχιστον σταθερά! Ο πρώτος αγώνας της χρονιάς ξεκίνησε έχοντας σαν κύρια χαρακτηριστικά τη μεγάλη προσέλευση θεατών, τη νέα διαδικασία εκκίνησης, αλλά και τη χρήση κόλλας (όπως αρμόζει σε αγώνες dragster) για τα πρώτα μέτρα, δημιουργώντας όμως κάποια μικρά προβλήματα κατά τη μετάβαση των μοτοσικλετών από την κολλώδη επιφάνεια στην κανονική πίστα. Μπορεί οι συμμετοχές να ήταν κάπως φτωχές στις μικρές κατηγορίες, όχι όμως και το θέαμα, με αποκορύφωμα το νέο πανελλήνιο ρεκόρ του Σταύρου Σβραχνού με το "καλημέρα" του πρωταθλήματος. Highlight του δεύτερου αγώνα, ένα ακόμα πανελλήνιο ρεκόρ από τον… συνήθη ύποπτο (Σταύρο Σβραχνό), αλλά και η νίκη της Ελένης Ρεβελτζή στην κατηγορία 2.2, η οποία απέδειξε για άλλη μία φορά το όχι και τόσο… ασθενές του γυναικείου φύλου! Ο τρίτος αγώνας της χρονιάς σήμανε το τρίτο πανελλήνιο ρεκόρ (έστω και ανεπίσημο) και πάλι από τον Σταύρο Σβραχνό, ο οποίος έκανε έτσι το "τρία στα τρία" δείχνοντας ξεκάθαρα τις προθέσεις του για τη φετινή χρονιά, χαρίζοντας ωστόσο την επίσημη πρώτη θέση της κατηγορίας Οpen στον Χαράλαμπο Μπουσίνη. Ρεκόρ, αλλά και πολύ γρήγορα περάσματα, υπήρξαν όμως και στις υπόλοιπες κατηγορίες, όπως στην 4, με το νέο (ανεπίσημο) πανελλήνιο ρεκόρ του Αλέξανδρου Πούλου, ο οποίος όμως έχασε τελικά από το -επίσημο αυτή τη φορά- πανελλήνιο ρεκόρ του Λουκά Κουζούλογλου. Γενικά, πρόκειται για μία πολύ καλή χρονιά, η οποία (ευτυχώς) δεν έχει τελειώσει ακόμα…
Πολύ γρήγορος και άξιος νικητής στην κατηγορία Open, ο Χαράλαμπος Μπουσίνης, στον τρίτο αγώνα της χρονιάς.
Πανελλήνιο ρεκόρ με το "καλημέρα", από τον πρώτο κιόλας αγώνα, για τον Σταύρο Σβραχνό, ο οποίος έδειξε τις προθέσεις του για τη συνέχεια!
Παίρνοντας επάξια τη νίκη στην κατηγορία 2.2 του δεύτερου αγώνα, η Ελένη Ρεβελτζή έδειξε ότι όταν οι γυναίκες θέλουν, μπορούν!
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
