O Rossi στέφθηκε νικητής στον αγώνα στο Le Mans, έπειτα από σκληρή μάχη με τον Gibernau. O Ιταλός διεύρυνε έτσι στους 37 τους βαθμούς της διαφοράς από τους διώκτες του, δείχνοντας με τον πλέον καταφανή τρόπο ποιος είναι το "αφεντικό" στα Moto GP.
Περιχαρείς οι τρεις αναβάτες που συμπλήρωσαν το βάθρο στο Le Mans (στη μέση ο Rossi, αριστερά ο Gibernau και δεξιά ο Edwards).
Στην πίστα στο Le Mans πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 8 Μαΐου ο τέταρτος γύρος του παγκοσμίου πρωταθλήματος Moto GP, μπροστά σε 75.000 θεατές, οι οποίοι απόλαυσαν έναν εκπληκτικό αγώνα που προσέφερε έντονες συγκινήσεις και κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι και τη γραμμή του τερματισμού. Την καρό σημαία είδε πρώτος για μια ακόμα φορά ο Valentino Rossi από τη σέλα της Yamaha M1, με μικρή διαφορά όμως και έπειτα από συναρπαστική μονομαχία με τον αναβάτη της Movistar Honda, Sete Gibernau. Στα πολύ θετικά στοιχεία που άφησε πίσω του το γαλλικό GP, συγκαταλέγονται η εξαιρετική παρουσία του Colin Edwards που τερμάτισε τρίτος, η επάνοδος της Ducati στις καλές εμφανίσεις με "οδηγό" τον Loris Capirossi, που κατέκτησε τελικά την έβδομη θέση, αλλά και η "αφύπνιση" του Gibernau που κονταροχτυπήθηκε μέχρι τέλους με τον Rossi, αποδεικνύοντας ότι μπορεί να ανταγωνιστεί τον Ιταλό παγκόσμιο πρωταθλητή. Στα καθαρά αγωνιστικά θέματα, η δυνατή βροχή που έπεσε στα πρωινά δοκιμαστικά μπορεί να μην επηρέασε την κατάσταση της πίστας, η οποία ήταν στεγνή, αλλά δυσκόλεψε το έργο των ομάδων όσον αφορά το στήσιμο των μοτοσικλετών, καθώς έπρεπε να συμπεριλάβουν στα σχέδιά τους και το ενδεχόμενο βροχόπτωσης. Από την πρώτη γραμμή της εκκίνησης έφυγαν κατά σειρά οι Rossi, Edwards και Melandri, αλλά σύντομα τα δεδομένα άλλαξαν. Η άσχημη εκκίνηση του Valentino τον έριξε στην έκτη θέση, ενώ καλό ξεκίνημα είχαν οι Hayden και Capirossi, οι οποίοι ανέβηκαν στη δεύτερη και τρίτη θέση, αντίστοιχα, πίσω από τον Colin Edwards. Από τον 3ο γύρο ξεκίνησε η επίθεση του Rossi, o οποίος αναρριχήθηκε στην τέταρτη θέση, περνώντας κατά σειρά τους Nakano και Melandri, την ίδια ώρα που ο Gibernau μαχόταν με τον Max Biaggi για την έβδομη θέση. Οσο περνούσαν οι γύροι, ο "γιατρός" ανέβαζε το ρυθμό του και ο 9ος τον βρήκε στη δεύτερη θέση πίσω από τον Edwards και μπροστά από τους Hayden και Capirossi. Παράλληλα, από τα μέσα του αγώνα εξαπέλυσε την επίθεση του κι ο Gibernau, ο οποίος γυρνώντας συνεχώς κάτω από το 1.34΄΄ κατάφερε να καλύψει το χαμένο έδαφος και στο 18ο γύρο να προσπεράσει τον Rossi και να βρεθεί στη δεύτερη θέση. Από εκείνη τη στιγμή και ενώ απέμεναν 10 γύροι για την πτώση της καρό σημαίας, ξεκίνησαν οι σκληρές μονομαχίες των τριών προπορευόμενων αναβατών, οι οποίες έμελλε να διαρκέσουν μέχρι τέλους. Στον 22ο γύρο, ο Rossi επανέκτησε τη δεύτερη θέση από τον Sete, ενώ λίγο αργότερα πέρασαν και οι δύο στην ίδια στροφή τον Edwards, ο οποίος βρέθηκε από την πρώτη θέση στην τρίτη. Η μάχη συνεχίστηκε με τον Gibernau να είναι κολλημένος στον πίσω τροχό του Rossi ψάχνοντας το λάθος που θα του επέτρεπε να τον προσπεράσει, ο Ιταλός όμως οδήγησε υποδειγματικά χωρίς να αφήσει περιθώρια στον Ισπανό, με αποτέλεσμα να πανηγυρίσει μία ακόμα νίκη και ως εκ τούτου να αποσπαστεί 37 βαθμούς στον πίνακα βαθμολογίας του πρωταθλήματος.
Οσο περνά ο καιρός, ο Edwards προσαρμόζεται στην Gualoises Yamaha και με εμφανίσεις όπως στο Le Mans αποδεικνύει πως είναι υπολογίσιμος αντίπαλος.
Ο Gibernau προσπάθησε, πάλεψε στα ίσια με τον Rossi, αλλά στο τέλος δεν τα κατάφερε και έμεινε δεύτερος.
Ακόμα και όταν βρέθηκε στην έκτη θέση, κανείς δεν πίστεψε ότι ο αγώνας τελείωσε γι' αυτόν. Ο Valentino ανέβασε ρυθμό, πέρναγε έναν-έναν με εκπληκτικό τρόπο τους αναβάτες που είχε μπροστά του και στο τέλος πανηγύρισε μία ακόμα νίκη.
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
