Πότε αλλάζεις δισκόφρενα και πότε απλώς πετάς τα χρήματά σου
Τα λάθη που σου κοστίζουν αλλαγή στα δισκόφρενα – Πως το αποφεύγεις
Μην αλλάζεις δίσκους επειδή «έτσι σου είπαν».
Τα τακάκια καθορίζουν το πόσο γρήγορα θα φαγωθεί η δισκόπλακα.
Πρόσεχε πως στρώνεις τους δίσκους στο φρενάρισμα.
Η αλλαγή είναι μονόδρομος αν περάσει το επιτρεπτό όριο.
Μην αλλάζεις δίσκους επειδή «έτσι σου είπαν»
Ένα από τα πιο συνηθισμένα λάθη που κοστίζουν ακριβά στους αναβάτες είναι η πρόωρη αντικατάσταση δισκόφρενων. Πολλοί οδηγοί αλλάζουν δίσκους επειδή βλέπουν χαρακιές, γιατί ακούνε θόρυβο ή απλώς επειδή κάποιος τους είπε ότι «ήρθε η ώρα». Στην πραγματικότητα, ο δίσκος δεν αλλάζει με το μάτι ούτε με υποψίες.
Κάθε δισκόφρενο έχει ελάχιστο επιτρεπόμενο πάχος λειτουργίας, χαραγμένο πάνω του (συνήθως ως Min Th). Όσο το πάχος βρίσκεται πάνω από αυτό το όριο, ο δίσκος μπορεί να λειτουργεί κανονικά και με ασφάλεια. Αν δεν φαίνεται η ένδειξη, γενικός κανόνας είναι ότι η μέγιστη επιτρεπτή φθορά είναι περίπου 0,5 mm.
Με έναν απλό έλεγχο πάχους – είτε με παχύμετρο είτε σε ένα συνεργείο – μπορείς να αποφύγεις μια αλλαγή που κοστίζει από 150 έως και 400 ευρώ, χωρίς να υπάρχει πραγματικός λόγος.
Τα τακάκια καθορίζουν το πόσο γρήγορα θα φαγωθεί η δισκόπλακα
Αν θες πραγματικά να γλιτώσεις χρήματα, ξεκίνα από τα τακάκια. Τα φθαρμένα ή λάθος τακάκια είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να καταστρέψεις έναν κατά τα άλλα υγιή δίσκο.
Τα οργανικά τακάκια είναι πιο ήπια για το δισκόφρενο και ιδανικά για καθημερινή χρήση και πόλη. Τα μεταλλικά (sintered) φρενάρουν πιο δυνατά, αλλά φθείρουν τον δίσκο γρηγορότερα και δεν έχουν νόημα αν δεν οδηγείς σπορ ή φορτωμένος.
Το μεγαλύτερο λάθος όμως είναι άλλο: ποτέ καινούργιος δίσκος με παλιά τακάκια. Εκεί η ζημιά είναι σχεδόν σίγουρη. Τα φθαρμένα τακάκια δεν «δένουν» σωστά με τον νέο δίσκο, δημιουργούν ανομοιόμορφη φθορά και μπορεί να τον καταστρέψουν από τα πρώτα χιλιόμετρα.
Πρόσεχε πως στρώνεις τους δίσκους στο φρενάρισμα
Ακόμη κι αν αλλάξεις δίσκους τη σωστή στιγμή, μπορείς να πετάξεις τα λεφτά σου αν αγνοήσεις το στρώσιμο. Οι νέοι δίσκοι χρειάζονται τόσο θερμικό όσο και μηχανικό στρώσιμο, για να αποδώσουν σωστά και να αποκτήσουν αντοχή.
Η διαδικασία είναι απλή: επαναλαμβανόμενα, ήπια φρεναρίσματα από περίπου 70 σε 30 χλμ./ώρα, χωρίς πανικό, αφήνοντας χρόνο ανάμεσα στα φρεναρίσματα για να κρυώσει το σύστημα. Έτσι ο δίσκος μαθαίνει να διαχειρίζεται τη θερμοκρασία και «δένει» σωστά με τα τακάκια.
Αν το παραλείψεις και αρχίσεις τα απότομα φρεναρίσματα, κινδυνεύεις με παραμόρφωση, κραδασμούς στη μανέτα και μειωμένη απόδοση. Και τότε η αλλαγή δίσκου έρχεται πολύ νωρίτερα απΆ όσο θα έπρεπε.
Η αλλαγή είναι μονόδρομος αν περάσει το επιτρεπτό όριο
Υπάρχουν φυσικά περιπτώσεις όπου η αλλαγή δισκόφρενου δεν συζητιέται. Αν το πάχος έχει πέσει κάτω από το ελάχιστο όριο, αν ο δίσκος έχει έντονες αυλακώσεις, αν εμφανίζει παραμόρφωση ή αν στο φρενάρισμα νιώθεις ξεκάθαρους κραδασμούς, τότε η αντικατάσταση είναι θέμα ασφάλειας και όχι κόστους.
Το κλειδί όμως είναι να μη φτάνεις εκεί άδικα. Με σωστή επιλογή τακακιών, τακτικό έλεγχο και σωστό στρώσιμο, ένας δίσκος μπορεί να αντέξει 30.000–40.000 χιλιόμετρα ή και παραπάνω, χωρίς να σου αδειάσει το πορτοφόλι.
