Δεν θέλετε διήθηση; Βάλτε 70.000 μοτοσυκλέτες στην ουρά και δείτε τι θα γίνει
Τι θα γινόταν αν κάθε μοτοσυκλέτα έπρεπε να πιάνει κανονικά θέση στη λωρίδα
Τι θα γινόταν αν κάθε μοτοσυκλέτα έπρεπε να πιάνει κανονικά θέση στη λωρίδα;
Με συντηρητικό σενάριο μιλάμε για 70.000 δίκυκλα την ημέρα.
Στην πρωινή αιχμή το ισοδύναμο μπορεί να φτάσει τα 56 χιλιόμετρα.
Η διήθηση δεν κερδίζει χώρο μόνο για τον μοτοσυκλετιστή.
Τι θα γινόταν αν κάθε μοτοσυκλέτα έπρεπε να πιάνει κανονικά θέση στη λωρίδα;
Μήπως όσοι υποστηρίζουν ότι οι μοτοσυκλέτες δεν πρέπει να κάνουν διήθηση πρέπει να το ξανασκεφτούν; Μια εντυπωσιακή δράση που πραγματοποιήθηκε στη Ρίγα της Λετονίας το 2014 δίνει μια καλή αφορμή για να δούμε το ζήτημα από μια εντελώς διαφορετική πλευρά: όχι από αυτή του μοτοσυκλετιστή, αλλά από εκείνη της κυκλοφοριακής συμφόρησης που θα δημιουργούνταν αν όλα τα δίκυκλα έπιαναν κανονικά θέση στις λωρίδες.
Κατά τη διάρκεια της δράσης, ποδηλάτες κυκλοφόρησαν έχοντας τοποθετήσει γύρω από τα ποδήλατά τους ελαφριές κατασκευές με περίπου το αποτύπωμα ενός αυτοκινήτου. Με αυτόν τον απλό τρόπο έδειξαν πόσο περισσότερο οδικό χώρο απαιτείται όταν ένας άνθρωπος μετακινείται μόνος του με ΙΧ.
Ας μεταφέρουμε τώρα τη λογική στην Αθήνα, αλλά με μοτοσυκλέτες και scooter. Δεν χρειάζεται φυσικά ένα μηχανάκι να αποκτήσει τις διαστάσεις αυτοκινήτου για να επιβαρύνει την ουρά. Αρκεί να μην μπορεί να αξιοποιήσει τον χώρο ανάμεσα στις σειρές των αυτοκινήτων και να πρέπει να περιμένει ένα πίσω από το άλλο μέσα στη λωρίδα.
Με συντηρητικό σενάριο μιλάμε για 70.000 δίκυκλα την ημέρα
Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την ΕΛ.ΑΣ., περίπου 700.000 οχήματα εισέρχονται καθημερινά στο κέντρο της Αθήνας. Αν χρησιμοποιήσουμε μια συντηρητική παραδοχή ότι μόλις το 10% αυτών είναι μοτοσυκλέτες και scooter, προκύπτουν περίπου 70.000 δίκυκλα ημερησίως.
Τα 70.000 αυτά δίκυκλα δεν θα ήταν φυσικά επιπλέον οχήματα στους δρόμους – κυκλοφορούν ήδη. Η μεγάλη διαφορά είναι ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούν τον διαθέσιμο χώρο.
Αν υποθέσουμε ότι κάθε μοτοσυκλέτα που περιμένει κανονικά μέσα στη λωρίδα απαιτεί περίπου 4 μέτρα, μαζί με μια μικρή απόσταση από το προπορευόμενο όχημα, τότε έχουμε:
70.000 x 4 μέτρα = 280 χιλιόμετρα.
Πρόκειται για 280 χιλιόμετρα ισοδύναμης ημερήσιας απαίτησης χώρου λωρίδας. Δεν σημαίνει ότι θα δημιουργούνταν μία ενιαία ουρά 280 χιλιομέτρων, αλλά ότι αυτός ο πρόσθετος χώρος θα έπρεπε να απορροφηθεί από διαφορετικούς δρόμους και διαφορετικές ώρες μέσα σε ένα ήδη επιβαρυμένο οδικό δίκτυο.
Πατήσαμε τα 30 και γιορτάζουμε! – Σας κάνουμε δώρο ένα Honda NX500 E-Clutch
Πατήστε εδώ για να μπείτε στην κλήρωση!
Με συντηρητικό σενάριο μιλάμε για 70.000 δίκυκλα την ημέρα.
Σύμφωνα με στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την ΕΛ.ΑΣ., περίπου 700.000 οχήματα εισέρχονται καθημερινά στο κέντρο της Αθήνας. Αν χρησιμοποιήσουμε μια συντηρητική παραδοχή ότι μόλις το 10% αυτών είναι μοτοσυκλέτες και scooter, προκύπτουν περίπου 70.000 δίκυκλα ημερησίως.
Τα 70.000 αυτά δίκυκλα δεν θα ήταν φυσικά επιπλέον οχήματα στους δρόμους – κυκλοφορούν ήδη. Η μεγάλη διαφορά είναι ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούν τον διαθέσιμο χώρο.
Αν υποθέσουμε ότι κάθε μοτοσυκλέτα που περιμένει κανονικά μέσα στη λωρίδα απαιτεί περίπου 4 μέτρα, μαζί με μια μικρή απόσταση από το προπορευόμενο όχημα, τότε έχουμε:
70.000 x 4 μέτρα = 280 χιλιόμετρα.
Πρόκειται για 280 χιλιόμετρα ισοδύναμης ημερήσιας απαίτησης χώρου λωρίδας. Δεν σημαίνει ότι θα δημιουργούνταν μία ενιαία ουρά 280 χιλιομέτρων, αλλά ότι αυτός ο πρόσθετος χώρος θα έπρεπε να απορροφηθεί από διαφορετικούς δρόμους και διαφορετικές ώρες μέσα σε ένα ήδη επιβαρυμένο οδικό δίκτυο.
Στην πρωινή αιχμή το ισοδύναμο μπορεί να φτάσει τα 56 χιλιόμετρα.
Το πραγματικά ενδιαφέρον σενάριο εμφανίζεται όταν περιορίσουμε τον υπολογισμό στις ώρες που η Αθήνα βρίσκεται ήδη στα όρια της κυκλοφοριακής της ικανότητας.
Αν δεχτούμε ως δεύτερη παραδοχή ότι το 20% αυτών των 70.000 δικύκλων βρίσκεται στο δίκτυο κατά την έντονη πρωινή περίοδο αιχμής, έχουμε περίπου 14.000 μοτοσυκλέτες και scooter.
Αν κάθε μία από αυτές απαιτούσε τα 4 μέτρα της μέσα στη σειρά των υπόλοιπων οχημάτων, το αποτέλεσμα θα ήταν:
14.000 x 4 μέτρα = 56 χιλιόμετρα χώρου λωρίδας.
Και μιλάμε για το συντηρητικό σενάριο του 10%. Αν τα δίκυκλα αποτελούσαν το 15% της συγκεκριμένης κυκλοφορίας, το αντίστοιχο ημερήσιο ισοδύναμο θα έφτανε τα 420 χιλιόμετρα χώρου λωρίδας, ενώ με μερίδιο 20% θα ανέβαινε στα 560 χιλιόμετρα.
Τα παραπάνω δεν αποτελούν πρόβλεψη ότι η ουρά της Κηφισίας ή της Συγγρού θα μεγάλωνε κυριολεκτικά κατά 56 χιλιόμετρα. Είναι ένα υπολογιστικό σενάριο ισοδύναμου χώρου, το οποίο δείχνει πόσο διαφορετικά αξιοποιείται η ίδια άσφαλτος όταν ένα δίκυκλο μπορεί να κινείται ανάμεσα στις σειρές των ΙΧ αντί να καταλαμβάνει αυτόνομη θέση μέσα σε αυτές.
Τα δώρα δεν σταματάνε εδώ συνεχίζουμε με 2 μοτοσυκλέτες της ASUS:
Ένα ASUS CROSS X 125 & ένα ASUS ADV 125
Πατήστε εδώ για να μπείτε στην κλήρωση!
Η διήθηση δεν κερδίζει χώρο μόνο για τον μοτοσυκλετιστή
Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημείο που χάνεται συχνότερα στη συζήτηση γύρω από τη διήθηση. Η δυνατότητα μιας μοτοσυκλέτας να προχωρά μέσα από σταματημένη ή πολύ αργή κυκλοφορία δεν σημαίνει απλώς ότι ο αναβάτης φτάνει γρηγορότερα στον προορισμό του. Σημαίνει επίσης ότι το δίκυκλο δεν προσθέτει το πλήρες μήκος μιας ακόμη θέσης στη συγκεκριμένη ουρά.
Υπάρχουν μάλιστα ευρωπαϊκές προσομοιώσεις που δείχνουν πόσο σημαντική μπορεί να είναι η παρουσία των μοτοσυκλετών στη συμφόρηση. Μελέτη της Transport & Mobility Leuven στον άξονα Λέουβεν–Βρυξέλλες εξέτασε σενάριο στο οποίο 10% των αυτοκινήτων αντικαθίσταντο από μοτοσυκλέτες και υπολόγισε, με συνυπολογισμό των επιδράσεων στη ζήτηση, μείωση των χαμένων ωρών λόγω συμφόρησης κατά 40%. Το ποσοστό αυτό δεν μπορεί να μεταφερθεί αυτούσιο στην Αθήνα ούτε σημαίνει ότι η απαγόρευση της διήθησης θα αύξανε εδώ την κίνηση κατά 40%. Δείχνει όμως πόσο μεγάλη επίδραση μπορεί να έχει η διαφορετική χρήση του διαθέσιμου οδικού χώρου.
Ειδικά σε μια πόλη όπως η Αθήνα, όπου μοτοσυκλέτες και scooter αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής μετακίνησης, το ερώτημα επομένως δεν είναι μόνο αν «πρέπει να περνάνε τα μηχανάκια ανάμεσα από τα αυτοκίνητα».
Υπάρχει και το αντίστροφο ερώτημα: αν δεν περνούν από ανάμεσα, πού ακριβώς θα χωρέσουν;
