41 άτομα την ημέρα περνούν με κόκκινο. Και αυτοί είναι μόνο οι καταγεγραμμένοι! Ένα έγκλημα συντελείται κάθε μέρα στους δρόμους μας παραβιάζοντας κάθε λογική. Μήπως ήρθε η ώρα για κάμερες σε κάθε φανάρι; Και κάθε παραβάτης να μετανιώνει πικρά από τις συνέπειες;
Την σημασία του κόκκινου φαναριού, την ξέρουν ακόμα και παιδιά του νηπιαγωγείου. Στο κόκκινο σταματάμε, στο πράσινο περνάμε. Αλλιώς, έχει τσούγκρισμα! Και από ότι φαίνεται, μια τόσο απλή έννοια που κατανοούν παιδιά του νηπιαγωγείου, για κάποιο λόγο δεν μπορούν να την κατανοήσουν ενήλικες άνθρωποι, με δίπλωμα οδήγησης, που κυκλοφορούν κάθε μέρα, στην απίστευτα πιεσμένη οδηγική πραγματικότητα της Ελλάδας. Τι συμβαίνει πια με τα κόκκινα; Γιατί τόσοι πολλοί τα περνούν; Εθελοτυφλούμε σε ένα φαινόμενο επικίνδυνο για την ζωή; Και γιατί καμία μέθοδος πάταξης του φαινομένου, δεν φέρνει αποτελέσματα;
Η παραβίαση των ερυθρών σηματοδοτών σκοτώνει ανθρώπους
Δεν είναι πια μυστικό: Τα φανάρια ρυθμίζουν την κυκλοφορία και αποτρέπουν τα ατυχήματα. Είναι η απαραίτητη «σύμβαση» στην καθημερινή οδηγική πραγματικότητα, για να αποφευχθεί το χάος. Κι όμως, η τροχαία καταγράφει περίπου 15.000 παραβάσεις του τον χρόνο. Η παραβίαση του κόκκινου φέρνει νεκρούς: Είτε οδηγούς, είτε μοτοσυκλετιστές, είτε πεζούς. Σε κάθε περίπτωση, δε, το θύμα πιθανότατα δεν ευθύνεται κιόλας. Και αυτά γιατί; Για να «γλιτώσει» κανείς 2 λεπτά αναμονή ή να προλάβει το επόμενο φανάρι σε πράσινο. Για άλλη μια φορά, οι Έλληνες χρήστες των οδών βάζουν το προσωπικό τους βόλεμα, πάνω από την ασφάλεια τους και την ασφάλεια των άλλων;
Η παραβίαση κόκκινου είναι απόπειρα δολοφονίας
Αυτό μας λένε οι θυμωμένοι αναγνώστες μας και πως κανείς να μην καταλάβει την οργή τους, για την επικράτηση των άδικων πρακτικών. Αφού επιβεβαιωμένα, δεν αμφισβητείται η επικινδυνότητα της παράβασης, αφού επιβεβαιωμένα όλοι ξέρουν τι σημαίνει κόκκινο φανάρι… τότε γιατί η παραβίαση του, να μην διώκεται ως απόπειρα δολοφονίας εκ προμελέτης; Σκεφτείτε και το άλλο. Αν ένας κατά συρροήν παραβάτης βρεθεί στην θέση του θύματος, τι θα κάνει; Γιατί εμείς είμαστε βέβαιοι, ότι οι πάλαι ποτέ «πιστολέρο» των κόκκινων θα ήθελαν την παραδειγματική τιμωρία του υπεύθυνου, αν βρίσκονταν για οποιονδήποτε λόγο στην άλλη άκρη της τραμπάλας…
Οι μοτοσυκλετιστές πεθαίνουν, αλλά και αυτοί περνάνε τα κόκκινα...
Δυστυχώς, αξιοσημείωτο είναι το μερίδιο που καταλαμβάνουν οι μοτοσυκλετιστές και οι οδηγοί δικύκλων εν γένει, στην παραβίαση ερυθρού σηματοδότη – η αλήθεια πρέπει να λέγεται. Δεν φτάνει που πολλοί παραβατικοί δικυκλιστές οδηγούν ανεύθυνα προκαλώντας την αρνητική προσοχή από τους άλλους χρήστες του δρόμου, βγάζοντας το κακό όνομα στην υπεύθυνη πλειοψηφία... «κλέβουν» και τα κόκκινα φανάρια περνώντας τα ασύστολα. Φαίνεται ότι αυτοί οι λόγοι λοιπόν, δεν υπολογίζουν ότι, σε περίπτωση ατυχήματος, θα είναι πιθανότατα αυτοί που θα υποστούν τους σοβαρότερους τραυματισμούς, αν συγκρουστούν με αυτοκίνητο ή φορτηγό…
Λάθος ρυθμίσεις στα φανάρια οδηγούν σε εκνευρισμό οδηγών
Τα ίδια τα φανάρια, λειτουργούν σωστά; Πολλοί οδηγοί κάνουν λόγο για λάθος ρυθμίσεις φαναριών, που οδηγούν σε τσάμπα ταλαιπωρία τους οδηγούς και απλά δίνουν «πάσα» για παραβιάσεις. Πολλοί θα έχουν προσέξει ότι, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, ένα πράσινο φανάρι δεν σου ανοίγει τον δρόμο, αλλά σε οδηγεί απευθείας σε ένα άλλο… κόκκινο, με την απορία να πλανάται στον αέρα. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες της ύπαρξης τροχονόμων στο κέντρο της Αθήνας, όταν γίνεται το αδιαχώρητο σε συγκεκριμένες αρτηρίες, που φυσικά υπερβαίνουν τον ρόλο των φωτεινών σηματοδοτών. Για να μην αναφερθούμε σε «ξεχασμένα» φανάρια κατά καιρούς και σημεία, που λειτουργούν ακόμα σε παλαβές ρυθμίσεις, που δεν ανταποκρίνονται στα ισχύοντα δεδομένα…
Καμία ποινή δεν θα φέρει πίσω μια ανθρώπινη ζωή…
… και δυστυχώς, αυτός είναι και ο λόγος που, στα μάτια ορισμένων, τα πρόστιμα και οποιαδήποτε άλλη κύρωση δεν επιφέρουν αποτελέσματα στις πράξεις των παραβατών. Σου λέει, αφού δεν σκότωσα κάποιον, θα φάω μια καμπάνα και τι έγινε; Η οδηγική παιδεία και πάλι εμφανίζεται, αναπόφευκτα, στην συζήτηση, υπενθυμίζοντας μας τον ρόλο της στην διασταύρωση οδήγησης και κοινωνίας. Και ας μην ξεχνάμε, ότι δεν θα θέλαμε κανένας παραβάτης να μας σκοτώσει.
Ποια είναι η άποψη σας; Πως θα παταχθεί αυτό το επικίνδυνο φαινόμενο; Τα ισχυρά πρόστιμα και οι «κάμερες παντού» θα επιφέρουν αποτέλεσμα; Το μάθημα της οδηγικής παιδείας στα σχολεία θα αλλάξει τίποτα προς το καλύτερο;
