Ferrari V8 custom

Ο ελληνικής καταγωγής Andreas Georgeades ήταν οδηγός μοτοσυκλετών τις οποίες κατασκεύαζε ο ίδιος τη δεκαετία του `60. Συνειδητοποιώντας πόσο καλός ήταν σε αυτό, πέρασε ένα μεγάλο μέρος της δεκαετίας προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα απόλυτο αγωνιστικό  μοντέλο. Η επιτυχία δεν άργησε να έρθει. Τερμάτισε πρώτος σε ένα grand prix με ένα Honda 600 με 4-κύλινδρο κινητήρα, που είχε δανειστεί από ένα αυτοκίνητο Honda.

Τέτοια ήταν η έκταση του πάθους του για τις μηχανές και τα αγωνιστικά, έτσι αγόρασε ένα Matchless 500 GP50 από τα χρήματα που κέρδισε μετά από χρόνια εργασίας σε εστιατόρια. Ο Georgeades κατάφερε να ανέβει στο βάθρο από την πρώτη χρονιά συμμετοχής του στο Isle of Man TT.

Με μια επιτυχημένη αγωνιστική καριέρα πίσω του, ο Andreas αποφάσισε να κρεμάσει τη δερμάτινη στολή του και να εκμεταλλευτεί την ιδέα του πώς θα στριμώξει μια μηχανή αυτοκινήτου σε μια custom μοτοσυκλέτα. Μεταξύ 1978 και 1998, ο Andreas κατασκεύασε τρεις Ferrari custom μοτοσυκλέτες. Δυο από αυτές είχαν κινητήρα Ferrari V6 και ονομάζονταν «Dino», ενώ η τρίτη με κινητήρα Ferrari 308 V8 ονομαζόταν «Andreas».

Η πρώτη του προσπάθεια να οδηγήσει μια μοτοσυκλέτα Ferrari V6 οδήγησε σε μια Honda CBX με κινητήρα 200 ίππων. Ο ίδιος κινητήρας ήταν, επίσης, γνωστός για αυτοκίνητα, όπως Lancia Stratos και Ferrari Dino, το οποίο αργότερα αναβαθμίστηκε από έναν V8. Κατά τη διάρκεια της κατασκευής, ο Andreas αντιμετώπισε πολλές προκλήσεις, για παράδειγμα, η Ferrari Dino είχε αρχικά έκκεντρα, τα οποία κινούνταν από αλυσίδα και ήθελε να τα μετατρέψει να κινούνται από ιμάντα. Και ο κινητήρας τροποποιήθηκε για να δεχτεί το κιβώτιο ταχυτήτων και το συμπλέκτη από μια Suzuki μοτοσυκλέτα.

Δεν ήταν ικανοποιημένος με το 6-κύλινδρο κινητήρα και αποφάσισε να προσθέσει δύο ακόμη ανάμεσα στα πόδια του. Δυστυχώς, όμως, ένας τετραξονικός, 8-κίλυνδρος, ιταλικός κινητήρας 250 ίππων θα του κόστιζε περίπου 52.000 ευρώ σημερινά λεφτά. Οι δύσκολοι καιροί απαιτούν απεγνωσμένα μέτρα, έτσι ο Andreas πούλησε ένα χάλκινο τρόπαιο, που είχε κερδίσει στο Isle of Man TT, για να αγοράσει το κινητήρα V8 Ferrari 308 του 1978.

Ο κινητήρας, τότε, ήταν βιδωμένος πάνω στο χειροποίητο αλουμινένιο πλαίσιο που χρησιμοποιούσε εξαρτήματα ανάρτησης από ένα Kawasaki 900 Ninja. Ο πίσω τροχός προήλθε από Yamaha V-Max και το διαφορικό αντικατέστησε μια συμβατική αλυσίδα.

Οι τροποποιήσεις στη μοτοσυκλέτα δε σταμάτησαν εδώ. Η μεταμόρφωση περιελάμβανε, επίσης, μετρατροπή του σαζμάν και ο ψεκασμός να γίνεται μέσω του καρμπυρατέρ.Τα ψυγεία προήλθαν από ένα Suzuki GT750, τοποθετημένα στο πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας για να κρατήσει το μεταξόνιο χαμηλά σε 59 ίντσες. Αυτό βέβαια εξηγεί και την ύπαρξη αυτών των μεγάλων ducts στο πίσω μέρος.

Ο Andreas προσπάθησε να δημιουργήσει μια τρίτη και εξίσου ριζοσπαστική μοτοσυκλέτα, η οποία να βασίζεται γύρω από τον ίδιο κινητήρα της Ferrari Dino V6, που χρησιμοποιήθηκε για το πρώτο του μοντέλο. Αλλά η νέα μοτοσυκλέτα έπρεπε να ξεχωρίζει αισθητά.

Έτσι, πρoσέθεσε ένα αυτοσχέδιο υπερπληρωτή για να στείλει τις επιδόσεις στο επόμενο επίπεδο. Ο υπερπληρωτής σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από τον Andrea, χρησιμοποιώντας μερικά μεγάλα κομμάτια αλουμινίου. Πριν από λίγο καιρό, ο Andreas είχε βάλει ένα από τα σπάνια και εντυπωσιακά έργα του προς πώληση σε τιμή 234.000 ευρώ. Αυτή τη φορά όμως, επέλεξε ένα αντισυμβατικό χώρο για να προσελκύσει αγοραστές και το όνομα του είναι Craigslist.