?? ?????????? ??? ??? ?????? ???????

Η Honda έδωσε την ευκαιρία σε λίγους τυχερούς δημοσιογράφους, να πάρουν μια πρώτη γεύση από την νέα VFR 1200F. Σταχυολογούμε τα πιο ενδιαφέροντα τμήματα από τις εντυπώσεις τους, που αποκαλύπτουν πολλά για τo πολυαναμενόμενο sport-touring.

Visordown (Mark Forsyth):

Το VFR 1200F είναι κλασσικό «Honda» σε κάθε τετραγωνικό εκατοστό της επιφάνειας του και σε κάθε γραμμάριο του βάρους του. Τίποτε δεν σε ξενίζει, τίποτε δεν χρειάζεται περίοδο προσαρμογής, τίποτα δεν πρόκειται να σε ξαφνιάσει δυσάρεστα. Ευχάριστα είναι τα νέα για τους «οπαδούς» του V4 κινητήρα. Παρά την ασυνήθιστη σειρά ανάφλεξης των κυλίνδρων, το μοτέρ παραμένει ένα κλασσικό V4 σε αίσθηση, τουλάχιστον σε ότι αφορά στη ισχύ που είναι διαθέσιμη στην χαμηλομεσαία περιοχή λειτουργίας. Αυτό που διαφέρει είναι ο ήχος που δεν μοιάζει με οτιδήποτε άλλο, ακούγεται περίπου σαν ένα μεγάλο δικύλινδρο σε σειρά μοτέρ. Αποδίδει την δύναμη του με ένα smooth τρόπο, χωρίς ίχνος από «τρύπες» αλλά και κορυφώσεις και το ride-by-wire γκάζι προσφέρει ακρίβεια στην απόκριση. Κατά την παρουσίαση πριν την δοκιμή, οι άνθρωπο της Honda τόνιζαν συνεχώς πως ο άξονας στη τελική μετάδοση προσδίδει αίσθηση αντίστοιχη μιας αλυσίδας. Οφείλω να ομολογήσω ότι ήμουν λίγο επιφυλακτικός, αλλά τελικά αποδείχτηκε πως είχαν απόλυτο δίκιο! Καμία από τις συνηθισμένες αντιδράσεις των αξόνων δεν πρόκειται να κάνει την εμφάνιση της στο VFR 1200F, οπότε έχουμε ξεκάθαρα μια περίπτωση οπού το πλεονέκτημα της μηδενικής συντήρησης δεν συνεπάγεται άλλου είδους παραχωρήσεις. Σε ότι αφορά στο φινίρισμα και στη ποιότητα κατασκευής είναι στη κορυφή, με το Candy Red χρώμα να έχει απίστευτο «βάθος» και στιλπνή αίσθηση.

MCN (Andy Downes):

Μετά από ένα 25 λέπτο στη πίστα του Sugo (Ιαπωνία) με το νέο VFR 1200F, μπορώ να πω πως η μοτοσικλέτα είναι απίστευτα ευκολοδήγητη! Χρειάστηκα λιγότερο από ένα γύρο για να την συνηθίσω και να αισθανθώ άνετα επάνω της και παρά τα 267 κιλά της, δεν αισθάνθηκα σε καμία περίπτωση το βάρος της. Είναι τόσο ελαφριά η αίσθηση της μοτοσικλέτας, που στα πρώτα λεπτά στη πίστα χρειάστηκε να διορθώνω τη πορεία μου, γιατί κατευθυνόμουν προς το εσωτερικό των στροφών. Δεν θα πρέπει όμως να συγχέουμε το «εύκολη στην οδήγηση» με το «βαρετή»! O κινητήρας έχει «πυγμή» και προσφέρει μια μοναδική αίσθηση ανεβάζοντας γρήγορα στροφές μέχρι τα κόκκινα στις 10.500 σ.α.λ. Η ισχύς είναι κατανεμημένη σε όλο το εύρος των στρροφων και η απόκριση πολύ καλή, ενώ τα συνδυασμένα φρένα με το ABS προσφέρουν αίσθηση και δύναμη και η προστασία από τον αέρα είναι εξαιρετική. Τέλος, περίμενα έναν κλασσικό V4 ήχο, αλλά τελικά οι συχνότητες που παράγει το μοτέρ είναι πιο μπάσες. Ακούγεταί μια χαρά ωστόσο, πολύ κοντά στον ήχο ένος ακτινικού κινητήρα αεροπλάνου.

Canadian Motorcycle Guide (Costas Mouzouris…προφανώς ομογενής):

To VFR 1200F δεν έχει ακριβώς άμεσο ανταγωνισμό, αλλά σε σχέση με τα περισσότερα GT είναι στα χαρτιά, αλλά και στη πράξη, ελαφρύτερο. Η θέση οδήγησης τοποθετεί το σώμα σε μια sport στάση, η οποία ωστόσο χαρακτηρίζεται άνετη. Η σέλα είναι εργονομική και πλατιά, ενώ τα πόδια φθάνουν εύκολα στο έδαφος. Φυσικά το ενδιαφέρον των περισσότερων εστιάζεται στο νέο V4 κινητήρα. Προσφέρει μεγάλα αποθέματα ροπής και είναι πολύ ισχυρός, ενώ η απόκριση είναι άμεση, αλλά σε καμία περίπτωση «απότομη». Ωστόσο, σε απότομο άνοιγμα του γκαζιού με 2η ταχύτητα από τις 2.000 σ.α.λ. περίμενα το VFR 1200F να επιταχύνει βίαια, αλλά με έκπληξη διαπίστωσα πως η επιτάχυνση δεν ήταν η αναμενόμενη. Σε ότι αφορά στον άξονα, η Honda έχει κάνει εκπληκτική δουλειά, αφού ανοιγοκλείνοντας το γκάζι δεν παρατηρείται η παραμικρή αντίδραση από τη μετάδοση. Στο ίδιο κλίμα είναι και το κιβώτιο, που αποδείχτηκε μαλακό και απόλυτα ακριβές στις αλλαγές των ταχυτήτων. Ο ήχος του κινητήρα στο ρελαντί δεν ενθουσιάζει ούτε προϊδεάζει για κάτι καλύτερο, αλλά στις υψηλότερες στροφές αποκτά…ενδιαφέρον.