Όχι ακριβώς βέβαια, αφού πρόκειται για μία πιστή αντιγραφή του αγωνιστικού μονοκύλινδρου που παρουσίασε η Ducati το 1993, κατασκευασμένη από το Βρετανό μηχανικό Alistair Wager. Σε αντίθεση όμως με το original Supermono, η μοτοσικλέτα του Wager μπορεί να κυκλοφορήσει νόμιμα στο δρόμο!
O Wager είχε εργαστεί στο παρελθόν ως αρχιμηχανικός στην ομάδα HMC της Ducati ,που συμμετείχε στα ΑΜΑ Superbike. Όπως δηλώνει, από το πάγκο εργασίας του είχαν περάσει επίσης πολλά από τα 67 Supermono που έχουν κατασκευαστεί και πάντα ήθελε να αποκτήσει ένα από αυτά, αλλά ποτέ το όνειρο του δεν έγινε πραγματικότητα.
Έτσι αποφάσισε να κατασκευάσει ο ίδιος ένα Supermono και λόγω των πολύ καλών του σχέσεων με τη Ducati, εξασφάλισε σημαντική βοήθεια και τo «ελεύθερο» σε παραγγελίες ανταλλακτικών. Το Supermono Strada όπως είναι ή ονομασία του, χρειάστηκε περισσότερο από 6 χρόνια για να ολοκληρωθεί και το συνολικό κόστος ανήλθε στις 50.000 λίρες.
Χρησιμοποιώντας την κεφαλή από τον δικύλινδρο Testastretta του 999R και με μεγαλύτερη στα 595 κ.εκ. χωρητικότητα, ο Wager κατάφερε να «βγάλει» 8 περισσότερους ίππους σε σχέση με το original Supermono, φθάνοντας τους 88 (!) Το πλαίσιο είναι μια πιστή αντιγραφή του πρωτότυπου, μόνο που το υλικό κατασκευής του είναι το πολύ ελαφρύτερο κράμα χρωμιομόλυβδου, 4130, ενώ το ψαλίδι προέρχεται από το SS1000 και έχει υποστεί φυσικά εκτενείς μετατροπές προκειμένου να ταιριάξει στο σύνολο.
Οι αναρτήσεις προέρχονται από την Ohlins, τα φρένα της brembo «δανείστηκαν» από ένα 1098R kai οι ζάντες μαγνησίου φέρουν την υπογραφή της Marchesini. Όπως έχει αναφερθεί, το Supermono Strada μπορεί να έκδοση άδειας κυκλοφορίας και για αυτό το λόγο φέρει πλήρη εξοπλισμό δρόμου, όπως μίζα, φώτα, φλας, κόρνα κ.τ.λ.
Β«ΞολοΟΟΞ½ΞΏΟΒ» ΟΟΞΏ ΟΞ―ΟΟ ΞΊΞ¬ΞΈΞΉΟΞΌΞ±! ΞΞ¬Ξ½Ξ΅ΞΉΟ ΟΞΏ αμάξι ΟΞΏΟ
Β«Οαγίδα ΞΈΞ±Ξ½Ξ¬ΟΞΏΟ
Β»;