Να σκοτωνόμαστε για μια θέση πάρκινγκ; Εκεί φτάσαμε στην Αθήνα
Σκοτωνόμαστε για μια θέση πάρκινγκ - Ποιο είναι το επόμενο βήμα δηλαδή;
Η καθημερινότητα στους δρόμους έχει γίνει εκρηκτική.
Η Αθήνα βράζει καθημερινά στους δρόμους.
Μηδενική ανοχή στις παραβάσεις, αλλά το κράτος τι προσφέρει;
Τα ΜΜΜ δεν αποσυμφορούν την κατάσταση γιατί υπολειτουργούν.
Η καθημερινότητα στους δρόμους έχει γίνει εκρηκτική
Το περιστατικό στο Παγκράτι, όπου μια 23χρονη τραυματίστηκε σοβαρά και υπέστη κάταγμα στο πόδι μετά από καβγά για μια θέση στάθμευσης, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν ένα απλό συμβάν της καθημερινότητας. Είναι μια εικόνα της πίεσης που ζουν πλέον χιλιάδες πολίτες στους δρόμους της Αθήνας.
Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, η νεαρή είχε ζητήσει από φίλη της να της κρατήσει θέση πάρκινγκ. Ένας 59χρονος οδηγός μοτοσυκλέτας αντέδρασε θεωρώντας τη διαδικασία λανθασμένη και ακολούθησε έντονη λεκτική αντιπαράθεση. Η κατάσταση ξέφυγε όταν και οι δύο προσπάθησαν να σταθμεύσουν στο ίδιο σημείο. Ο άνδρας φέρεται να τη γρονθοκόπησε και να την έσπρωξε στο έδαφος, με αποτέλεσμα να σπάσει το πόδι της. Στη συνέχεια αποχώρησε και αναζητείται από τις Αρχές.
Το θέμα εδώ δεν είναι μόνο ποιος είχε δίκιο ή άδικο για τη θέση. Το πραγματικό θέμα είναι πως μια θέση πάρκινγκ μετατράπηκε σε αιτία σωματικής βίας. Αυτό δείχνει πόσο φορτισμένο έχει γίνει το κλίμα στους δρόμους.
Η Αθήνα βράζει καθημερινά στους δρόμους
Η καθημερινότητα στην πόλη έχει γίνει εξαντλητική. Μποτιλιάρισμα, έλλειψη πάρκινγκ, καθυστερήσεις, νεύρα και πίεση δημιουργούν μια μόνιμη κατάσταση εκνευρισμού. Ο οδηγός ξεκινά ήδη φορτισμένος και μέσα σε λίγα λεπτά μπορεί να βρεθεί μπροστά σε διπλοπαρκαρισμένα οχήματα, παράνομες στάσεις, κλεισμένους δρόμους και ατελείωτη αναμονή.
Το πρόβλημα της στάθμευσης ειδικά σε περιοχές όπως Παγκράτι, Κουκάκι, Κυψέλη, Αμπελόκηποι ή κέντρο Αθήνας έχει ξεφύγει. Για πολλούς κατοίκους, η αναζήτηση θέσης το βράδυ μετατρέπεται σε καθημερινή δοκιμασία. Χάνονται 20 και 30 λεπτά μόνο για να βρεθεί ένα κενό σημείο.
Οι αναβάτες μοτοσυκλέτας και scooter συχνά κινούνται πιο εύκολα, όμως ούτε εκείνοι μένουν έξω από την πίεση. Οι διαθέσιμοι χώροι μειώνονται, τα πεζοδρόμια γεμίζουν, οι έλεγχοι αυξάνονται και η νευρικότητα χτυπά όλους.
Μηδενική ανοχή στις παραβάσεις, αλλά το κράτος τι προσφέρει;
Το τελευταίο διάστημα κυριαρχεί το μήνυμα της μηδενικής ανοχής στις παραβάσεις. Αυστηρότερα πρόστιμα, περισσότερες κάμερες, περισσότεροι έλεγχοι και διαρκής επίκληση της οδικής ασφάλειας. Η εφαρμογή του νόμου είναι απαραίτητη. Κανείς δεν διαφωνεί με αυτό.
Όμως την ίδια στιγμή οι πολίτες βλέπουν δρόμους προβληματικούς, έργα που καθυστερούν, έλλειψη χώρων στάθμευσης και υποδομές που δεν αντέχουν τον όγκο μετακινήσεων. Και φυσικά δημιουργούνται ερωτήματα όταν βλέπουν περιστατικά όπως το θανατηφόρο τροχαίο έξω από τη Βουλή στις 12 Μαρτίου, όπου υπηρεσιακή μοτοσυκλέτα αστυνομικού, σύμφωνα με όσα προβλήθηκαν τηλεοπτικά, κινήθηκε αντίθετα στο ρεύμα, παραβίασε κόκκινο και συγκρούστηκε με πολίτη που έχασε τη ζωή του.
Όταν ζητείται αυστηρότητα από όλους, η κοινωνία απαιτεί ίδια μέτρα και ίδιους κανόνες για όλους. Αλλιώς το μήνυμα χάνει την αξιοπιστία του.
Τα ΜΜΜ δεν αποσυμφορούν την κατάσταση γιατί υπολειτουργούν
Σε μια φυσιολογική πόλη, η λύση θα ήταν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Στην πράξη όμως πολλοί πολίτες απογοητεύονται. Συνωστισμός, καθυστερήσεις, προβλήματα γραμμών και ταλαιπωρία οδηγούν ξανά αρκετούς στο αυτοκίνητο ή στη μοτοσυκλέτα.
Όταν για μια διαδρομή χρειάζονται αλλαγές συρμών, λεωφορεία αντικατάστασης ή μεγάλες αναμονές, η επιλογή του ιδιωτικού οχήματος μοιάζει μονόδρομος. Πρόσφατο παράδειγμα η κόκκινη γραμμή από το Περιστέρι για να πας Ελληνικό κάνει στάση στο σταθμό Σεπόλια μετά τις 21:20 το βράδυ και πρέπει να πάρεις λεωφορείο να πας Σύνταγμα και μετά πάλι μέτρο.
Αυτό σημαίνει ακόμη περισσότερα οχήματα στους δρόμους και ακόμη μεγαλύτερη μάχη για μια θέση στάθμευσης γιατί τα ΜΜΜ αντί να κάνουν τη ζωή μας πιο εύκολη πλέον την κάνουν ακόμα δυσκολότερη!
Η λύση σίγουρα δεν είναι να τσακωνόμαστε μεταξύ μας
Το περιστατικό στο Παγκράτι δείχνει κάτι απλό: οι πολίτες έχουν στραφεί ο ένας απέναντι στον άλλο για προβλήματα που θα έπρεπε να λύνει μια οργανωμένη πόλη.
Η λύση δεν είναι γροθιές για μια θέση πάρκινγκ. Είναι περισσότεροι χώροι στάθμευσης, καλύτερα ΜΜΜ, σωστή κυκλοφοριακή οργάνωση, ίση εφαρμογή του νόμου και λιγότερη καθημερινή πίεση.
Γιατί όταν φτάνουμε να σακατευόμαστε για λίγα μέτρα ασφάλτου, τότε δεν φταίει μόνο ο θυμός. Φταίει ότι η πόλη έχει φτάσει στα όριά της και το κράτος δεν έχει κάνει τίποτα μέχρι στιγμής για να λυθεί το θέμα…
Μπορείτε να μας επικοινωνήσετε τις δικές σας καθημερινές εμπειρίες από τον δρόμο στο info@mototriti.gr
