Με μια θλιβερή θέση στα στατιστικά νεκρών σε τροχαία ανά κατοίκους (6οι στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2022), σίγουρα κάτι πάει στραβά στην Ελλάδα. Οι κάμερες θα οδηγήσουν σε μείωση των παραβάσεων σε εκείνα τα σημεία, αλλά ποιά πιστεύετε ότι θα ήταν μια πιο συνολική λύση;
Είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα που απασχολεί ιδιαίτερα στην Ελλάδα και επανέρχεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα στην κουβέντα. Η παραβίαση του κόκκινου σηματοδότη. Η αλήθεια είναι ότι η οδηγική μας παιδεία είναι πολύ κακή σε σχέση με άλλους λαούς, λίγο καλύτερη από (λίγους) άλλους, αλλά ό,τι και να λέμε εμείς και όσο και αν ο μέσος Έλληνας οδηγός/αναβάτης θεωρεί τον εαυτό του άσο του βολάν, τα στατιστικά είναι αμείλικτα.
Το 2022 καταγράφηκαν 11.119 τροχαία ατυχήματα (σχεδόν 1.000 το μήνα), ενώ 635 συμπολίτες μας έχασαν τη ζωή τους κατά την ίδια περίοδο, 636 τραυματίστηκαν βαριά και 12.553 είχαν ελαφρείς τραυματισμούς.
Ένα σημείο…αγκάθι στο κομμάτι των παραβάσεων είναι ο κόκκινος σηματοδότης. Η παραβίασή του επιφέρει πρόστιμο 700 ευρώ, αφαίρεση διπλώματος για 60 μέρες και αφαίρεση πινακιδών του οχήματος για 20 μέρες. Παρόλα αυτά ο συνδυασμός έλλειψης παιδείας και ελλειπούς επιτήρησης των δρόμων επιτρέπει σε αυτό το φαινόμενο να συνεχίζει να υπάρχει, με ελάχιστους παραβάτες να πιάνονται.
Αυτό είναι κάτι που τώρα το κράτος προσπαθεί να αλλάξει. Ήδη το 2020 μπήκε πιλοτικά μια κάμερα στη διασταύρωση της Λεωφόρου Ποσειδώνος με τη Λεωφόρο Καλαμακίου, ένα σημείο που τα ατυχήματα «βαράγανε κόκκινο». Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά…και τραγικά. Πριν γίνει γνωστή η τοποθέτησή της, η κάμερα κατέγραφε μια παράβαση ανά 4 λεπτά!
Το νέο μέτρο
Πλέον η απόφαση έχει παρθεί για σχεδόν 400 κάμερες σε φανάρια του λεκανοπεδίου, στα σημεία που καταγράφονται τα περισσότερα ατυχήματα. Αυτή η κάμερα θα καταγράφει την παράβαση και αμέσως το «κλικ» θα στέλνεται στην τροχαία, η οποία θα αναλαμβάνει να αποστέλλεται η κλήση στον παραβάτη.
Είναι ένα μέτρο που σίγουρα θα βοηθήσει στη μείωση των παραβάσεων, τουλάχιστον σε εκείνα τα σημεία, καθώς είναι δεδομένο ότι οι τοποθεσίες των καμερών θα μαθευτούν αρκετά γρήγορα. Λιγότερες παραβάσεις σημαίνει και λιγότερα πιθανά ατυχήματα, οπότε εκ πρώτης όψεως είναι ένα καλό μέτρο. Δείχνει όμως την έκταση του προβλήματος και «πολεμάει» την απόληξή του και όχι την αιτία του. Είναι σαν να παίρνεις μόνο Depon για έναν χρόνιο πονοκέφαλο, χωρίς όμως να επισκέπτεσαι τον γιατρό για να μάθεις τι είναι. Καταπολεμάς το σύμπτωμα, χωρίς να αντιμετωπίζεις την πηγή του προβλήματος.
Η ρίζα του προβλήματος
Ποια είναι αυτή; Μα φυσικά η παιδεία μας. Όχι μόνο η οδηγική αλλά και η γενική μας παιδεία. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα και αυτό είναι που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Πριν όμως στραφούμε κατά της πολιτείας (που φέρει βεβαίως βαρύτατες ευθύνες) ας αναλογιστούμε και τις δικές μας. Πόσοι κυκλοφορούν εκεί έξω έχοντας λαδώσει για να πάρουν το δίπλωμα, χωρίς να ξέρουν να οδηγούν; Πόσοι οδηγούν μεθυσμένοι; Πόσοι στη βάση του «έλα μωρέ» περνάνε 2-3 κόκκινα ΤΗ ΜΕΡΑ, πάνε ανάποδα σε μονόδρομους, δεν σταματάνε στα STOP κ.ο.κ.;
Ας ελπίσουμε ότι οι κάμερες θα μειώσουν τα ατυχήματα, αλλά ας κρατάμε στο μυαλό μας ότι δεν είναι πανάκεια. Δεν θα έπρεπε να περιμένουμε το φόβο της τιμωρίας για να σεβόμαστε τη ζωή μας και τη ζωή των συνανθρώπων μας.