MotoGP: Γιατί «τελειώνει» τους αναβάτες πιο γρήγορα από κάθε άλλο άθλημα

Ακραίες συνθήκες: Ζέστη, υγρασία και ένταση στο 100%.
Τραυματισμοί που δεν φεύγουν ποτέ.
Τρέχουν… τραυματισμένοι και με ενέσεις.
Jet lag, ταξίδια και εξάντληση χωρίς τέλος.

mototriti Team

Ακραίες συνθήκες: Ζέστη, υγρασία και ένταση στο 100%

Στον κόσμο του MotoGP, το να «οδηγείς» δεν έχει καμία σχέση με αυτό που φαντάζεται ο μέσος θεατής. Οι αναβάτες λειτουργούν συνεχώς στο 90-100% των δυνατοτήτων τους, ακόμη και σε δοκιμές, με γύρους που φτάνουν τους 100 την ημέρα.
Σε πίστες όπως η Μαλαισία, με θερμοκρασίες κοντά στους 40°C και υγρασία που αγγίζει το 100%, η καταπόνηση είναι ακραία. Η φυσική ένταση θυμίζει μαραθώνιο υψηλής έντασης, με τη διαφορά ότι ο αναβάτης πρέπει ταυτόχρονα να ελέγχει μια μοτοσυκλέτα σχεδόν 300 ίππων.

Επίσης αν θες να μπεις στην κλήρωση για να κερδίσεις ένα Zontes 368G πάτα εδώ!
 

Τραυματισμοί που δεν φεύγουν ποτέ

Στο MotoGP, ο τραυματισμός δεν είναι η εξαίρεση — είναι ο κανόνας. Οι αναβάτες ζουν με χρόνιο πόνο, που γίνεται μέρος της καθημερινότητάς τους.
Χαρακτηριστική περίπτωση ο Marc Márquez, ο οποίος έχει περάσει από πολλαπλά χειρουργεία, ακόμη και επεμβάσεις που άλλαξαν τη δομή του σώματός του για να μπορέσει να συνεχίσει να αγωνίζεται. Όμως δεν είναι μόνο αυτός. Κάθε πτώση αφήνει μικροτραυματισμούς που δεν αποκαθίστανται ποτέ πλήρως.
Στην πραγματικότητα, ένας 30χρονος αναβάτης συχνά έχει σώμα που θυμίζει πολύ μεγαλύτερη ηλικία.
 

Τρέχουν… τραυματισμένοι και με ενέσεις

Σε αντίθεση με άλλα motorsport όπως η Formula 1, στο MotoGP το σώμα είναι «εκτεθειμένο». Δεν υπάρχει κλωβός ασφαλείας — το σώμα είναι το «αμάξωμα».
Δεν είναι σπάνιο να βλέπουμε αναβάτες να αγωνίζονται με σπασμένα κόκαλα, βασιζόμενοι σε ενέσεις κορτιζόνης για να αντέξουν τον πόνο. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο σωματικό, αλλά και ψυχολογικό: όσο περνούν τα χρόνια, ο φόβος της επόμενης πτώσης αρχίζει να βαραίνει περισσότερο από τη δίψα για νίκη.

Ο διαγωνισμός δεν σταματά στη μοτοσυκλέτα έχει δώρο 50 μπουφάν και 50 κράνη! Για να τα διεκδικήσεις πάτα εδώ!
 

Jet lag, ταξίδια και εξάντληση χωρίς τέλος

Πέρα από την πίστα, υπάρχει και η «αόρατη» φθορά: το logistical stress. Ένας αναβάτης MotoGP μπορεί να κάνει πάνω από 60 πτήσεις τον χρόνο, αλλάζοντας συνεχώς ζώνες ώρας.
Στις λεγόμενες flyaway races, ο ύπνος πέφτει δραματικά, φτάνοντας ακόμη και τις 3-4 ώρες τη νύχτα. Αυτό σημαίνει λιγότερη αποκατάσταση, πιο αργά αντανακλαστικά και αυξημένος κίνδυνος λάθους — κάτι κρίσιμο όταν κινείσαι με πάνω από 350 km/h.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, η προπόνηση περιλαμβάνει επικίνδυνες δραστηριότητες όπως motocross, όπου οι τραυματισμοί συνεχίζονται ακόμα και εκτός αγώνων.