Γιατί οι δίχρονοι κινητήρες καπνίζουν και οι τετράχρονοι όχι;
Όποιος έχει οδηγήσει παλιά δίχρονη μοτοσυκλέτα θυμάται πολύ καλά τον χαρακτηριστικό μπλε καπνό που έβγαινε από την εξάτμιση, μαζί φυσικά με τη γνωστή μυρωδιά “καμένου λαδιού”.
Η απάντηση κρύβεται στον τρόπο λίπανσης του κινητήρα.
Οι παλιοί δίχρονοι κινητήρες κάπνιζαν πολύ περισσότερο.
Ο αυτόματος μίξερ έκανε τους δίχρονους ακόμα πιο “καθαρούς”.
Αν ένας σύγχρονος κινητήρας καπνίζει, πιθανόν υπάρχει πρόβλημα.
Η απάντηση κρύβεται στον τρόπο λίπανσης του κινητήρα
Όποιος έχει οδηγήσει παλιά δίχρονη μοτοσυκλέτα θυμάται πολύ καλά τον χαρακτηριστικό μπλε καπνό που έβγαινε από την εξάτμιση, μαζί φυσικά με τη γνωστή μυρωδιά “καμένου λαδιού”.
Στους τετράχρονους κινητήρες όμως αυτό το φαινόμενο πρακτικά δεν υπάρχει.
Ο λόγος βρίσκεται στον εντελώς διαφορετικό τρόπο λίπανσης που χρησιμοποιεί κάθε τύπος κινητήρα.
Στους δίχρονους κινητήρες (2Τ), το λάδι αναμειγνύεται με τη βενζίνη και καίγεται μαζί της μέσα στον θάλαμο καύσης. Αυτό σημαίνει πως μέρος του λαδιού καταλήγει αναπόφευκτα στην εξάτμιση, δημιουργώντας τον γνωστό καπνό.
Αντίθετα, στους τετράχρονους κινητήρες (4Τ) το λάδι κυκλοφορεί σε κλειστό κύκλωμα μέσα στον κινητήρα μέσω αντλίας λαδιού και θεωρητικά δεν καίγεται ποτέ.
Οι παλιοί δίχρονοι κινητήρες κάπνιζαν πολύ περισσότερο
Στις παλιότερες εποχές το φαινόμενο ήταν πολύ πιο έντονο.
Τα παλιά λιπαντικά απαιτούσαν μεγάλες αναλογίες μέσα στη βενζίνη, με αποτέλεσμα οι δίχρονοι κινητήρες να παράγουν μεγάλες ποσότητες καπνού, ειδικά σε δυνατή επιτάχυνση ή υψηλές στροφές.
Τα κλασικά καστορέλαια των παλιών δίχρονων μοτοσυκλετών μπορούσαν να φτάσουν ακόμα και σε αναλογία 5% μέσα στο καύσιμο.
Σήμερα όμως η τεχνολογία των λιπαντικών έχει εξελιχθεί σημαντικά.
Τα σύγχρονα ημισυνθετικά και πλήρως συνθετικά λάδια χρειάζονται πολύ μικρότερη ποσότητα, μειώνοντας αισθητά τον καπνό, τις επικαθίσεις και τους ρύπους.
ΓιΆ αυτό και οι σύγχρονοι δίχρονοι κινητήρες καπνίζουν πλέον πολύ λιγότερο σε σχέση με τα παλιά μοντέλα.
Ο αυτόματος μίξερ έκανε τους δίχρονους ακόμα πιο “καθαρούς”
Τεράστια διαφορά έφερε και η χρήση του αυτόματου μίξερ λαδιού.
Σε αυτή την περίπτωση ο κινητήρας δεν χρησιμοποιεί σταθερή αναλογία λαδιού, αλλά ρυθμίζει αυτόματα τη λίπανση ανάλογα με το άνοιγμα του γκαζιού, τις στροφές και το φορτίο του κινητήρα.
Έτσι, σε χαμηλό φορτίο χρησιμοποιείται πολύ μικρότερη ποσότητα λαδιού, μειώνοντας σημαντικά τον καπνό από την εξάτμιση.
Οι αγωνιστικοί δίχρονοι κινητήρες βέβαια συνεχίζουν να χρησιμοποιούν πλουσιότερη λίπανση ώστε να αποφεύγεται ο κίνδυνος καταστροφής ή κατάσχεσης του κινητήρα σε ακραία χρήση.
Αν ένας σύγχρονος κινητήρας καπνίζει, πιθανόν υπάρχει πρόβλημα
Σήμερα ένας σωστά ρυθμισμένος δίχρονος κινητήρας δεν θα πρέπει να παράγει μεγάλες ποσότητες καπνού.
Αν εμφανίζεται συνεχώς έντονος μπλε καπνός, συνήθως υπάρχει κάποιο πρόβλημα όπως πολύ πλούσιο μίγμα, κακή ρύθμιση της αντλίας λαδιού ή κακής ποιότητας λιπαντικό.
Στους τετράχρονους κινητήρες, τα πράγματα είναι ακόμα πιο σοβαρά.
Αν ένας τετράχρονος κινητήρας αρχίσει να καπνίζει μπλε, τότε συνήθως σημαίνει πως το λάδι περνά μέσα στον θάλαμο καύσης λόγω φθαρμένων ελατηρίων, προβληματικών τσιμουχών βαλβίδων ή φλάντζας κεφαλής.
Και εκεί πλέον απαιτείται άμεσα έλεγχος από μηχανικό.
Για αυτό και ο χαρακτηριστικός μπλε καπνός έχει συνδεθεί διαχρονικά κυρίως με τις παλιές δίχρονες μοτοσυκλέτες, οι οποίες λειτουργούσαν με εντελώς διαφορετική φιλοσοφία λίπανσης σε σχέση με τους σημερινούς τετράχρονους κινητήρες.
