Και τα δύο μοντέλα, αν και προέρχονται απο διαφορετικές κατηγορίες, φέρουν την εξέλιξη των “ειδών” τους στα μπροστινά τους συστήματα. Αυτό αποτελεί σημείο αναφοράς για την καλύτερη παρουσία τους στο δρόμο σε σχέση με παρόμοια μοντέλα του παρελθόντος.
Η αχίλλειος πτέρνα στα μικρά δίκυκλα πόλης ήταν ανέκαθεν το πλαίσιο και οι αναρτήσεις. Βέβαια αυτό ίσχυε κάποτε, μιας και τα τελευταία χρόνια και με την εξέλιξη της μεταλλουργίας θετικά χαρακτηριστικά και ποιοτική λειτουργία δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο μονάχα των μεγάλων μοτοσικλετών. Στις μέρες μας μία ανάρτηση με χαμηλές τριβές και ένα σωληνωτό πλαίσιο με ιδιαίτερα συμπυκνωμένη μοριακή δομή είναι προσιτό οικονομικά ακόμα και στα συγκεκριμένα δίκυκλα που το κόστος τους πρέπει να κρατηθεί χαμηλά. Τα πρώτα παπιά και scooter χρησιμοποιούσαν βραχίονα για την ανάρτηση του εμπρός τροχού, μια οικονομική λύση που όμως είχε αρνητικές επιπτώσεις κατά τη διάρκεια του φρεναρίσματος, μιας και το σύστημα είχε την τάση αντί να συμπιέζει τον εμπρός τροχό να τον αποσυμπιέζει. Αργότερα οι πρώτες μπουκάλες μπαίνουν σε εφαρμογή, μα και πάλι η λειτουργία τους βρίσκει μελανά σημεία, μιας και για λόγους κόστους στο εσωτερικό τους δεν υπάρχει λάδι ώστε να έχουν ομαλή συμπίεση και εκτόνωση. Όπως ήταν φυσικό όμως το τηλεσκοπικό πιρούνι θα γίνει καθεστώς εκτινάσσοντας την οδική συμπεριφορά των συγκεκριμένων δικύκλων.
Oι “αποσβεστήρες”...
Στην περίπτωσή μας τώρα, το Innova εμπρός αναρτάται από τηλεσκοπικό πιρούνι 26 χιλ. και παρέχει διαδρομή 80,5 χιλ. Στην άλλη άκρη οι Ιταλοί αντιπαρατίθενται με ίδιων στοιχείων ανάρτηση αλλά με 9 χιλ. μεγαλύτερης διαμέτρου καλάμια (35 χιλ.) και αυξημένη διαδρομή κατά 23,5 χιλ (104). Τα παραπάνω διαφορετικά γεωμετρικά δεδομένα δικαιολογούνται από το μεγαλύτερο βάρος και τα περισσότερα κυβικά του Beverly σε σχέση με το Innova. Την πίσω ανάρτηση και στα δύο δίκυκλα έχουν αναλάβει διπλά αμορτισέρ με διαδρομή 81,6 και 90 χιλ. για Innova και Beverly αντίστοιχα, που και πάλι θα βρουν λογική στο γεγονός του μεγαλύτερου απόβαρου που διαθέτει το ιταλικό σκούτερ. Στον τομέα της λειτουργίας το ιταλικό scooter έχει ένα μικρό προβάδισμα, μιας και συνολικά οι αναρτήσεις του δουλεύουν περισσότερο προοδευτικά, κάτι που γίνεται καλύτερα φανερό κατά την επαναφορά.
Περί πλαισίων ο λόγος...
Το πλαίσιο και στις δύο μοτοσικλέτες είναι σωληνωτό και ατσάλινο. Τα scooter, για να εκμεταλλευτούν πλήρως τον αποθηκευτικό χώρο στην ποδιά, ανάγκαζαν τους σωλήνες του πλαισίου να περάσουν χαμηλά και κάτω από την ποδιά για να καταλήξουν ψηλά στο λαιμό. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το πλαίσιο να δημιουργεί U, με αποτέλεσμα τις ταλαντώσεις στο λαιμό και την ασταθή συμπεριφορά μόλις ασκηθούν μεγάλα φορτία.
Η Gilera πρώτη ήρθε να δώσει τη λύση με το Runner όπου οι σωλήνες του πλαισίου περνούσαν ψηλότερα, στο χώρο της ποδιάς, δημιουργώντας ένα τρίγωνο που έδινε στιβαρότητα αλλά στερούσε μέρος του ελεύθερου χώρου στην ποδιά. Από την άλλη, τα παπιά μέχρι και εκείνη την εποχή διέθεταν στιβαρότερο πλαίσιο, μιας και ο μονής ραχοκοκαλιάς σωλήνας μπροστά εδραζόταν ακριβώς στο λαιμό. Στη λογική του Runner είναι σχεδιασμένο και το πλαίσιο του Beverly, ενώ στη συνήθη των παπιών το Innova.
Στη μεταξύ τους κόντρα τώρα το Innova κερδίζει στα σημεία, μιας και τα λιγότερα κιλά του ταλαιπωρούν λιγότερο το πλαίσιο και συνολικά δείχνει στιβαρότερο, δίχως να είναι όμως άκαμπτο, διατηρώντας το φιλικό του προφίλ.
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Διαβάστηκε από 37736 αναγνώστες
