Από το 1998, όπου και παρουσιάστηκε το πρώτο R1, η κατηγορία των Supersport του λίτρου αναδομείται και μπαίνει σε άλλη τροχιά. Αν και αγωνιστικά ήταν αδιάφορο, μιας και δεν υπήρχε κάποια κατηγορία που θα μπορούσε να συμμετάσχει, το R1 ήταν καλύτερο στημένο για πίστα από τα Supersport και Superbike της εποχής. Η αλήθεια είναι ότι 9 χρόνια μετά την παρουσίασή του, κάνοντας αναδρομή στο παρελθόν, για τη Yamaha το R1 ήταν μια ζαριά που έφερε εξάρες. Οι μοτοσικλέτες της εποχής είχαν τελείως διαφορετική φιλοσοφία και όμως το YZF 1000 έκανε με μιας τη μεταστροφή του μοτοσικλετιστικού κοινού. Σε μια μέρα έκανε την κοινωνικοπολιτισμική του επανάσταση και καθιερώθηκε στέλνοντας τα πάντα στο περιθώριο. Ο κανόνας μέχρι και σήμερα έχει δείξει πως το R1 ανανεώνεται κάθε δύο χρόνια. Η εξέλιξη του μοντέλου έχει δείξει πως η Yamaha σε κάθε εξέλιξή του μοντέλου κάνει τη μοτοσικλέτα της περισσότερο φιλική. Ένα από τα μοντέλα που έμεινε ιδιαίτερα χαραγμένο στη μνήμη μας μετά από το πρώτο μοντέλο είναι αυτό του 2002. Αρχικά η αισθητική του, ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα, κρίνεται μοντέρνα και φουτουριστική. Η λεπτή, στον οριζόντιο άξονα, ουρά και η γραμμή led σε ρόλο πίσω φωτιστικού σώματος έκανε για άλλη μια φορά το μοτοσικλετιστικό γίγνεσθαι να παραμιλά. Το κοφτερό υπόλοιπο σύνολο με τα αλεπουδίσια μάτια έμελλε να στοιχειώσει τα όνειρα και φρόντισε να αφαιρέσει πολλούς τραπεζικούς λογαριασμούς από περιττά χαρτονομίσματα. Το μοντέλο ήταν βασισμένο, παραδοσιακά, πλέον, στον τομέα ελαχιστοποίησης του βάρους και της καλύτερης απόδοσης του κινητήρα. Η Yamaha επέμεινε και σε αυτό το μοντέλο και δεν αξιοποίησε τη χρήση του Ram air. To R1 του 2002 ήταν λιγότερο νευρικό από τα προηγούμενα μοντέλα, δίχως όμως να χάσει μέρος της σπιρτάδας του. Η μοτοσικλέτα είχε καινούργιο πλαίσιο (Deltabox 3), που ήταν κατά 30% στιβαρότερο. Το ίχνος είχε αυξηθεί στα 103 χιλ., ενώ και η έδραση του ψαλιδιού στο πλαίσιο βρισκόταν κατά 17,5 ψιλότερα από του προκατόχου του. Οι αναρτήσεις διέθεταν άλλα σέτινγκ και το εμπρός πιρούνι είχε μεγαλώσει τη διάμετρό του στα 43 χιλ. από τα 41 χιλ. Οι επόμενες τροποποιήσεις αφορούσαν στον κινητήρα, όπου είχε αρχικά τοποθετηθεί 20 χιλ. ψηλότερα. Την τροφοδοσία του, για πρώτη φορά, είχε αναλάβει ένα προηγμένο σύστημα ψεκασμού με δύο πεταλούδες. Η μία ελεγχόταν από την ντίζα της γκαζιέρας και η δεύτερη ηλεκτρονικά. Ο ηλεκτρονικός ψεκασμός και οι πεταλούδες του Exup, που πλέον είχαν γίνει δύο, ενδυνάμωσαν την απόδοση του κινητήρα στις χαμηλομεσαίες σ.α.λ. αλλά και τη γραμμική λειτουργία του. Η εξάτμιση, τέλος, ήταν εξολοκλήρου κατασκευασμένη από τιτάνιο. Αυτό που χαρακτήρισε οδηγικά το R1 του 2002 ήταν ότι είχε απαλλαγεί από τη νευρική συμπεριφορά των προηγούμενων μοντέλων. Ο κινητήρας είχε μεν μεγαλύτερο νούμερο απόδοσης, αλλά η δύναμη πέρναγε στο δρόμο περισσότερο γλυκά.
Ένα από τα μοντέλα που έμεινε ιδιαίτερα χαραγμένο στη μνήμη μας μετά από το πρώτο μοντέλο είναι αυτό του 2002. Αρχικά η αισθητική του, ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα, κρίνεται μοντέρνα και φουτουριστική.
Η λεπτή, στον οριζόντιο άξονα, ουρά και η γραμμή led σε ρόλο πίσω φωτιστικού σώματος έκανε για άλλη μια φορά το μοτοσικλετιστικό γίγνεσθαι να παραμιλά.
Το κοφτερό υπόλοιπο σύνολο με τα αλεπουδίσια μάτια έμελλε να στοιχειώσει τα όνειρα και φρόντισε να αφαιρέσει πολλούς τραπεζικούς λογαριασμούς από περιττά χαρτονομίσματα.
Το μοντέλο ήταν βασισμένο, παραδοσιακά, πλέον, στον τομέα ελαχιστοποίησης του βάρους και της καλύτερης απόδοσης του κινητήρα. Η Yamaha επέμεινε και σε αυτό το μοντέλο και δεν αξιοποίησε τη χρήση του Ram air.
To R1 του 2002 ήταν λιγότερο νευρικό από τα προηγούμενα μοντέλα, δίχως όμως να χάσει μέρος της σπιρτάδας του.
Η μοτοσικλέτα είχε καινούργιο πλαίσιο (Deltabox 3), που ήταν κατά 30% στιβαρότερο. Το ίχνος είχε αυξηθεί στα 103 χιλ., ενώ και η έδραση του ψαλιδιού στο πλαίσιο βρισκόταν κατά 17,5 ψιλότερα από του προκατόχου του.
Οι αναρτήσεις διέθεταν άλλα σέτινγκ και το εμπρός πιρούνι είχε μεγαλώσει τη διάμετρό του στα 43 χιλ. από τα 41 χιλ.
Η εξάτμιση, τέλος, ήταν εξολοκλήρου κατασκευασμένη από τιτάνιο. Αυτό που χαρακτήρισε οδηγικά το R1 του 2002 ήταν ότι είχε απαλλαγεί από τη νευρική συμπεριφορά των προηγούμενων μοντέλων.
Ο κινητήρας είχε μεν μεγαλύτερο νούμερο απόδοσης, αλλά η δύναμη πέρναγε στο δρόμο περισσότερο γλυκά.
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Διαβάστηκε από 34235 αναγνώστες
