Εδώ φαίνεται καθαρά το πώς καταφέρνουν οι τροχοί να παίρνουν κλίσεις στις αριστερές…
Τα πράγματα ήταν πολύ απλά στη θεωρία τους και έγιναν ακόμα απλούστερα στην πράξη, ακόμα και αν φαίνονται πολύπλοκα στην κατασκευή. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν δύο τροχοί μπροστά, οι οποίοι θα παίρνουν κλίσεις μαζί με το υπόλοιπο πλαίσιο της μοτοσικλέτας. Έτσι κι έγινε. Στην ουσία πρόκειται για δύο απλά μονόμπρατσα μπροστά, με τετραπλής άρθρωσης ανάρτηση, τα οποία συνδέονται με ένα σύστημα διεύθυνσης, το οποίο φυσικά συνδέεται με το τιμόνι. Στρίβοντας το τιμόνι στρίβουν και οι δύο τροχοί μαζί, ενώ γέρνοντας προς οποιαδήποτε πλευρά, γέρνουν και οι μπροστινοί τροχοί, αφού του εσωτερικού προς τη στροφή τροχού το αμορτισέρ συμπιέζεται και του εξωτερικού εκτείνεται. Έτσι επιτυγχάνεται συνεχής επαφή και των δύο τροχών με το οδόστρωμα, έως ότου βέβαια η κλίση του συνόλου περάσει ένα συγκεκριμένο όριο πάνω από το οποίο το αμορτισέρ του εξωτερικού τροχού θα επεκταθεί πλήρως, παρασύροντας μαζί του φυσικά και τον ίδιο το τροχό, ο οποίος θα ανασηκωθεί και θα χάσει την επαφή του με το δρόμο. Το ‘‘ασφαλές’’ όριο, σύμφωνα με τη Piaggio, οριοθετείται στις 40 μοίρες κλίσης, αλλά κάτι μας λέει ότι το MP3 θα πάει και λίγο παραπάνω αναλόγως…οδοστρώματος!
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Διαβάστηκε από 25209 αναγνώστες
