Μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου, να εξωτερικεύει αισθήματα ζήλιας και κακίας προς τους σημερινούς πιτσιρικάδες. "Τους τυχερούς…", είναι πάντα μια από τις φράσεις που έρχονται στο μυαλό μου όταν τυχαίνω μπροστά σε σημερινά 50άρια, έστω και scooter, σαν αυτό της Derbi, το GP1.
Οι καιροί έχουν αλλάξει πάρα πολύ. Έχει περάσει ανεπιστρεπτί η εποχή, που ένα μηχανάκι ήταν όλο κι όλο ένας κινητήρας, και γύρω του βρίσκονταν σκορπισμένα ένα σωρό μέτρια περιφερειακά, που υπήρχαν εκεί απλώς για να υπάρχουν. Οι καιροί αλλάζουν, ο τρόπος σκέψης αλλάζει, η νοοτροπία αλλάζει, η νομοθεσία γίνεται πιο αυστηρή, και στην τελική, όλοι εμείς γινόμαστε πιο απαιτητικοί. Μας καλομαθαίνουν, με όλα αυτά που βλέπουν τα μάτια μας, ή μάλλον τους καλομαθαίνουν, στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ποιους; Μα τους πιτσιρικάδες βέβαια.
Το GP1 αποτελεί στην ουσία μια μικρή μοτοσικλέτα. Όχι μόνο δεν έχει να ζηλέψει πραγματικά τίποτα από μεγαλύτερα μοντέλα, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις που τους "πετάει το γάντι", κανονικά! Πρώτα-πρώτα, δείτε αυτό το πλαίσιο. Τι πράμα είναι τούτο; Αλουμινένιο περιμετρικό τύπου Deltabox, τεραστίων διαστάσεων, από το λαιμό μέχρι και την έδραση του ψαλιδιού, καλύπτοντας όχι απλώς στο 100% τον κινητήρα του GP1, αλλά βάζοντας και θεμέλια και για πιο γρήγορες και δυνατές καταστάσεις. Μήπως η Derbi έχει κι άλλα σχέδια, πιο μεγάλα για το GP1. Ναι, κάτι πήρε το αυτάκι μας για δύο νέες τετράχρονες εκδόσεις του GP1, στα 125 και 250κ.εκ.
“Και περάσαμε όμορφα...
Η οργάνωση της παρουσίασης του GP1, από τη Derbi, ήταν καθ' όλα άψογη. Το πρόγραμμα περιελάμβανε γρήγορους γύρους σε πίστα kart (όπου η ελληνική αποστολή διέπρεψε), βόλτα στην παλιά και νέα πόλη της Palma, οδήγηση έξω από την πόλη στην περιοχή της Calvia, εξερεύνηση του μεσαιωνικού κάστρου του Bellver, ανεύρεση του κ. Buena-suerte (Goodluck) στο σταθμό του τραίνου Soller, εξάσκηση στην τοξοβολία και ποδοσφαιρικό σημάδι μέσα από μια ρόδα αυτοκινήτου. Μα τι είναι όλα αυτά; Απλά, αποτελούν μέρος του παιχνιδιού που οργάνωσε για μας η Derbi, αλά "κυνήγι του χαμένου θησαυρού", στα έσω και στα πέριξ της Palma, της πρωτεύουσας της Μαγιόρκας.
Το βραβείο στο νικητή, όπως μας είπαν, θα είναι κάτι που ζυγίζει περισσότερα από 20 κιλά, δε χωράει στη βαλίτσα σας, και βρίσκεται στην αίθουσα αυτή τη στιγμή που μιλάμε.
Ποιος μπορούσε να φανταστεί ότι το βραβείο ήταν ένα GP1, και όχι ο προτζέκτορας της παρουσίασης! Και με την ευκαιρία, συγχαρητήρια στην ιταλική ομάδα Νο 2, που κέρδισε το τρόπαιο.
Μα είναι scooter αυτό
Πρώτες εντυπώσεις; Καλό ζύγισμα, σωστή κατανομή βάρους (50-50), σφιχτές αναρτήσεις, και πολύ καλή επαφή με το οδόστρωμα. Ειδικά, εκείνο το παγωμένο πρωινό που καλούμασταν να κάνουμε τους γρήγορους γύρους για το παιχνίδι του "θησαυρού", η πίστα ήταν σχεδόν βρεγμένη από την υγρασία, και η εικόνα της "αγοράς οικοπέδου" στην εξωτική Μαγιόρκα (όχι ότι δε θα' θελα, αν ήταν πραγματικό οικόπεδο), είχε αρχίσει να τριγυρνάει συνεχώς στο μυαλό μου. Λίγα δευτερόλεπτα μετά είχα ξεχάσει τα πάντα, καθώς το GP1 κέρδιζε όλο και περισσότερο την εμπιστοσύνη μου.
Το GP1 "έμπαινε" όπως του πρόσταζες και κρατούσε σταθερή τροχιά, λες και το μπροστινό του ελαστικό ήταν κολλημένο στην άσφαλτο. Μπορεί στο μπροστινό σύστημα να υπάρχει, όπως εξάλλου συνηθίζεται σήμερα, μονή τιμονόπλακα, αλλά το πάχος της, όπως και το πάχος των καλαμιών είναι τόσο μεγάλο, που εξαλείφονται όλες οι στρεβλώσεις και οι ασάφειες που λογικά θα έπρεπε να περιμένουμε. Μόνο σε μεγάλη πίεση, προσπαθώντας να κάνω endo, μπόρεσα να αντιληφθώ ότι το μπροστινό σύστημα του GP1 άρχιζε να δυσανασχετεί, και μάλιστα πολύ διακριτικά.
Σύμφωνα με τη Derbi τα όρια πλαγιάσματος του GP1 εξαντλούνται στις 45 μοίρες. Ομολογώ ότι γέρνοντας το GP1, στο πλάι, εν στάση, οι 45 μοίρες μου φάνηκαν πολύ περισσότερες, και σχεδόν απλησίαστες. Ήμουν σίγουρος ότι το GP1 σε καμία περίπτωση δε θα βρει κάτω. Κι όμως! Από τους πρώτους κιόλας γύρους, το πλαϊνό τμήμα της καρίνας άφηνε το πλαστικό της στη βρεγμένη άσφαλτο της πίστας. Αρκετά εύκολα, και αρκετά σύντομα.
Scooter που ξεχωρίζει
Το GP1 είναι ένα scooter που προσανατολίζεται αποκλειστικά και μόνο σε νεαρούς και ένθερμους αναβάτες, και έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που χρειάζεται για να μπορεί να θεωρηθεί εντυπωσιακό και ανταγωνιστικό. Από την εκτεταμένη χρήση αλουμινίου σε πλαίσιο και ψαλίδι, μέχρι το ταμπλό των ηλεκτρονικών ενδείξεων, και από τα ακτινικά φρένα, μέχρι και το μοντέρνο σχεδιασμό του, το GP1 καταφέρνει να σε κερδίσει από την πρώτη κιόλας στιγμή.
Ανεβαίνοντας στο GP1, η πρώτη εντύπωση που σου δίνεται είναι αυτή της συμπαγούς και ανθεκτικής κατασκευής. Η ευρύχωρη σέλα βρίσκεται ψηλά, ο χώρος για τα πόδια είναι αρκετός, και τα χέρια βολεύονται αμέσως στο εργονομικό τιμόνι, με τις αγωνιστικής αίσθησης μανέτες των φρένων. Ο κινητήρας παίρνει μπροστά αμέσως (υπάρχει μόνο μίζα), και μετά από λίγες στιγμές το GP1 είναι έτοιμο να ριχτεί στην πίστα.
Απίστευτα εξοπλισμένο!
Το GP1 είναι ένα scooter που προσανατολίζεται αποκλειστικά και μόνο σε νεαρούς και ένθερμους αναβάτες, και έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που χρειάζεται για να μπορεί να θεωρηθεί εντυπωσιακό και ανταγωνιστικό. Από την εκτεταμένη χρήση αλουμινίου σε πλαίσιο και ψαλίδι, μέχρι το ταμπλό των ηλεκτρονικών ενδείξεων, και από τα ακτινικά φρένα, μέχρι και το μοντέρνο σχεδιασμό του, το GP1 καταφέρνει να σε κερδίσει από την πρώτη κιόλας στιγμή.
Ανεβαίνοντας στο GP1, η πρώτη εντύπωση που σου δίνεται είναι αυτή της συμπαγούς και ανθεκτικής κατασκευής. Η ευρύχωρη σέλα βρίσκεται ψηλά, ο χώρος για τα πόδια είναι αρκετός, και τα χέρια βολεύονται αμέσως στο εργονομικό τιμόνι, με τις αγωνιστικής αίσθησης μανέτες των φρένων. Ο κινητήρας παίρνει μπροστά αμέσως (υπάρχει μόνο μίζα), και μετά από λίγες στιγμές το GP1 είναι έτοιμο να ριχτεί στην πίστα.
Η Μαγιόρκα και η ιστορία της
Η νήσος Μαγιόρκα βρίσκεται στη Μεσόγειο, νότια της Ισπανίας, σε μια απόσταση από την πόλη της Βαρκελώνης, όσο περίπου είναι και η απόσταση της Κρήτης από την Αθήνα. Η ιστορία της Μαγιόρκας (Mallorca), ξεκινά κάπου στο 1000π.Χ., όπου χρονολογούνται και πρώτα αρχαιολογικά ευρήματά της, εργαλεία από κέρατα και οστά ζώων, πήλινα σκεύη και αραιοί οικισμοί, στα νοτιότερα άκρα του νησιού. Οι επόμενοι κάτοικοι του νησιού, όπως εικάζεται πρέπει να ήταν Έλληνες και Φοίνικες έμποροι. Από εκείνους τους Έλληνες μέτοικους, πιστεύεται ότι προέρχεται και το όνομα του συμπλέγματος των Βαλεαρίδων νήσων (Ballearic Islands), κάτι που έχει σχέση με τη ρίψη με σφεντόνα! (σ.σ: Η ρίψη με τη σφεντόνα ήταν το κυριότερο όπλο κατά της επέλασης των Ρωμαίων κατακτητών). Γύρω στο 123π.Χ. όμως, ο έλεγχος του νησιού πέρασε σταδιακά στους τελευταίους. (Παρ' όλ' αυτά, οι Ρωμαίοι ήταν αυτοί που δημιούργησαν τις πρώτες πόλεις και δρόμους του νησιού, καθώς και αυτοί που έφεραν το Χριστιανισμό). Στις αρχές του 10ο αι. μ.Χ. η Μαγιόρκα βρίσκεται υπό την κυριαρχία του Εμιράτου της Κόρντομπας. Ακολουθεί μια άστατη περίοδος 300 χρόνων απόλυτης υποταγής, με συνεχείς διαμάχες μεταξύ Μουσουλμάνων και Χριστιανών, αλλά και ευημερίας του εμπορίου και της γεωργίας. Αυτή η ευημερία της Μαγιόρκας, προκάλεσε τον βασιλιά της Αραγονίας και της Καταλονίας , Jaime Ι, να εισβάλει και να αποκτήσει τον έλεγχο του νησιού, το 1229μ.Χ. Σε αυτόν οφείλεται και η ανέγερση του καθεδρικού ναού της Palma (βλ. φωτό). Μετά το θάνατό του, η διοίκηση του νησιού πέρασε στο γιο του Jaime II, μέχρι και το 1349μ.Χ. όπου δέχτηκε και πάλι εισβολή από τον Αραγονία, με επικεφαλή αυτή τη φορά τον Pedro IV, απόγονο του αδερφού του. Ακολουθεί μια περίοδος σκοτεινή για τη Μαγιόρκα, με εκτελέσεις Εβραίων, απαγόρευση του ελεύθερου εμπορίου, και απειλών από τους Οθωμανούς, μέχρι και τα τέλη του 17ο αι. Η ίδια κατάσταση συνεχίστηκε και το 18αι. αλλά και τον 19ο αι., με σημαντικότερα γεγονότα τις τεράστιες μάζες μεταναστών, λόγω των Ναπολεόντειων πολέμων, αλλά της εγκατάλειψης του νησιού, για μια καλύτερη ζωή στην Αμερική. Η ανάκαμψη της Μαγιόρκας έρχεται πολύ αργά, μόλις το 1950, με εντυπωσιακό τρόπο όμως, και με ραγδαία αύξηση του τουρισμού (9 εκατ. μόνο το 1999), και το 1983 γίνεται αυτόνομη επαρχία της Ισπανίας. Σήμερα η Μαγιόρκα αποτελεί ένα πόλο έλξης μεγάλου μεριδίου του παγκόσμιου τουρισμού, και οι κάτοικοι της θεωρούνται από τους πιο υγιείς σε ολόκληρη την Ισπανία. Παράλληλα το ένα πέμπτο του νησιού ανήκει ήδη σε ξένα χέρια, η φυσική ομορφιά του νησιού απειλείται από τα συμφέροντα, και το κόστος γης έχει γίνει εξωπραγματικό.
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
