Kawasaki KR 250: Η αγωνιστική ιδιοφυΐα που δεν έγινε ποτέ εμπορική «βόμβα»

Οκτώ παγκόσμιοι τίτλοι και μια ιδέα μπροστά από την εποχή της.
Δύο μονοκύλινδροι κινητήρες σε ένα σώμα.
Για τη μετάβαση στον δρόμο έπρεπε να γίνουν απαραίτητοι συμβιβασμοί.
Ένας κινητήρας-κόσμημα με 45 ίππους.

mototriti Team

Οκτώ παγκόσμιοι τίτλοι και μια ιδέα μπροστά από την εποχή της

Στα τέλη της δεκαετίας του 70 και στις αρχές του 80, η Kawasaki κυριαρχούσε στις μικρές κατηγορίες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας με μια δίχρονη δικύλινδρη μοτοσυκλέτα που έγραψε ιστορία. Το αγωνιστικό KR κατέκτησε τέσσερα πρωταθλήματα στα 250 κ.εκ. και τέσσερα στα 350 κ.εκ., βασισμένο σε μια αρχιτεκτονική τόσο πρωτότυπη που ακόμη και σήμερα μοιάζει πειραματική. Οι κύλινδροι δεν ήταν παράλληλοι, αλλά τοποθετημένοι σε διάταξη tandem, ο ένας πίσω από τον άλλον, μειώνοντας δραστικά το πλάτος και βελτιώνοντας την αεροδυναμική.
 

Δύο μονοκύλινδροι κινητήρες σε ένα σώμα

Η λογική πίσω από τον κινητήρα ήταν σχεδόν επαναστατική. Ουσιαστικά επρόκειτο για δύο μονοκύλινδρους κινητήρες ενωμένους, με ξεχωριστούς στροφαλοφόρους συνδεδεμένους με γρανάζια. Για να αντιμετωπιστεί το αυξημένο μήκος του συνόλου, οι Ιάπωνες μηχανικοί τοποθέτησαν τους άξονες των στροφαλοφόρων σε διαφορετικό ύψος και έγειραν τους κυλίνδρους 33° προς τα εμπρός. Η εισαγωγή ελεγχόταν από περιστροφικούς δίσκους, ενώ τα καρμπιρατέρ τοποθετήθηκαν πλευρικά, κάτι που σε συμβατικό δικύλινδρο θα ήταν αδύνατο χωρίς σοβαρό αεροδυναμικό τίμημα.
 

Για τη μετάβαση στον δρόμο έπρεπε να γίνουν απαραίτητοι συμβιβασμοί

Το 1984, η Kawasaki πήρε τη γενναία απόφαση να μεταφέρει αυτή την αγωνιστική φιλοσοφία στον δρόμο, παρουσιάζοντας το Kawasaki KR 250. Η μοτοσυκλέτα διατηρούσε τη βασική αρχιτεκτονική του GP, αλλά με πιο «πολιτισμένο» χαρακτήρα. Η σημαντικότερη αλλαγή ήταν στη σειρά ανάφλεξης: από 360° στο αγωνιστικό –με τα έμβολα να κινούνται ταυτόχρονα– σε 180° στη road έκδοση, ώστε να μειωθούν οι κραδασμοί και να γίνει η καθημερινή χρήση πιο υποφερτή. Τα καρμπιρατέρ απέκτησαν κλίση 15°, ενώ αργότερα και οι επίπεδες βαλβίδες εισαγωγής βελτιστοποιήθηκαν για καλύτερη ροή.
 

Ένας κινητήρας-κόσμημα με 45 ίππους

Ο δικύλινδρος δίχρονος κινητήρας των 249,3 κ.εκ. απέδιδε 45 ίππους στις 10.000 σ.α.λ., με ροπή 3,7 kgm στις 8.000 σ.α.λ., σε ένα σύνολο μόλις 133 κιλών στεγνό. Το αλουμινένιο πλαίσιο τριών τμημάτων, οι αναρτήσεις με anti-dive πιρούνι και πίσω Uni-Trak, αλλά και το σύστημα εξαγωγής KVSS στην έκδοση KR250 S, έδειχναν ξεκάθαρα ότι η Kawasaki δεν είχε κάνει εκπτώσεις στην τεχνολογία. Το KVSS δεν ρύθμιζε απλώς το άνοιγμα της εξαγωγής, αλλά εκμεταλλευόταν την πίεση μεταξύ των δύο θαλάμων, βελτιώνοντας την απόδοση στις χαμηλές και μεσαίες στροφές.

Γιατί δεν πέτυχε τελικά;
Κι όμως, παρά την τεχνική υπεροχή, το Kawasaki KR 250 δεν γνώρισε την εμπορική επιτυχία που άξιζε. Δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε μεγάλες ευρωπαϊκές αγορές, όπως η Ιταλία, ενώ ακόμη και στην Ιαπωνία έμεινε στη σκιά. Την ίδια εποχή, το κοινό στρεφόταν μαζικά προς τις μεγάλου κυβισμού μοτοσυκλέτες, αφήνοντας τις εξελιγμένες αλλά απαιτητικές δίχρονες 250άρες στο περιθώριο. Έτσι, μια μοτοσυκλέτα που γεννήθηκε για να είναι «βόμβα», έμεινε τελικά ως υποτιμημένος θρύλος.