| Παρουσίαση Aprilia RSV4R |
| Ιταλικό όνειρο |
Διαβάστηκε από 2823 αναγνώστες
|
|
|
|
| Βγαίνεις από την Bucine στην ευθεία του τερματισμού και το RSV4R είναι βράχος. Έχοντας φιλήσει το ρεζερβουάρ, βάζεις τετάρτη, πέμπτη και έκτη. Το κοντέρ δείχνει 280 και ένα ύψωμα στην ευθεία κρύβει εντελώς τη στροφή που έρχεται. Μην κλείσεις το γκάζι. Είσαι στο Mugello με το νέο Aprilia. Έχεις χρόνο για να φρενάρεις πριν τη San Donato. Κράτα το γκάζι ανοιχτό. Λίγο ακόμα… |
|
|
|
Αποτελεί όνειρο για κάθε αναβάτη με σπορ ανησυχίες. Μία ηλιόλουστη μέρα στο ναό της μοτοσικλέτας στην Ιταλία. Στην ιστορική, μοναδική, πανέμορφη, τεχνική, δύσκολη, τρομακτική, αλλά και γοητευτική, πίστα του Mugello, κοντά στη Φλωρεντία. Με δερμάτινη φόρμα, χέρι-χέρι με την ιέρεια της Aprilia, το RSV4R. Μια βέρα σπορ Ιταλίδα superbike -σε πολύ καλή τιμή. Το πανέμορφο Aprilia RSV4R αποτελεί την οικονομική έκδοση της exclusive RSV4 Factory που σας έχουμε παρουσιάσει σε προηγούμενα τεύχη του Μoto Τρίτη. Απευθύνεται στους ιδιώτες που θέλουν να συμμετάσχουν στην εμπειρία και να γευτούν ένα κομμάτι της απόλαυσης που ακούει στο όνομα RSV4, χωρίς να πρέπει να πληρώσουν μια περιουσία για τα κορυφαία αξεσουάρ εξαρτήματα της Factory.
|
| Il Paradiso |
|
|
Υποτίθεται πως πρέπει τώρα να απομονώσω κάποιες από τις συνιστώσες της παρουσίασης, διαλέγοντας μία-μία εκείνες που αφορούν στη μηχανική συμπεριφορά της μοτοσικλέτας, ώστε να βγουν τα πολύτιμα συμπεράσματα για το RSV4R. Αυτή τη φορά, κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου εύκολο. Φανταστείτε τις συνθήκες. Είναι πρωί. Όχι πολύ νωρίς, ώστε να σου λείπει το κρεβάτι σου. Εννέα και μισή. Έχεις φάει ένα δυναμωτικό, νόστιμο, ιταλικό πρωινό. Βρίσκεσαι θρονιασμένος στην πολυθρόνα του πούλμαν, με τον οδηγό σε χαλαρή διάθεση, και χαζεύεις με την ησυχία σου την ιταλική εξοχή. Καταπράσινα λιβάδια, ακόμα πιο πράσινοι λόφοι, δρόμοι που κουλουριάζονται σαν φίδια εν κινήσει, χωράφια, γραφικά χωριά. Τίποτα δεν προμηνύει ένταση. Και μετά, φτάνεις στην πίστα.
Με την πρώτη ματιά, το στομάχι σφίγγεται, οι παλμοί αρχίζουν το δικό τους χορό, νιώθεις ξαφνικά το κεφάλι λίγο ελαφρύ. Φοβάσαι. Σίγουρα φοβάσαι, νιώθεις δέος -και λίγο σοκ- όταν βλέπεις το γιγάντιο ανθρώπινο κατασκεύασμα της πίστας του Mugello. Εσύ, πρέπει να μπεις μέσα σε αυτό; Πρέπει; Θέλεις; Φυσικά και θέλεις! Ελέγχοντας τις ανασφάλειές σου, ισορροπώντας τες με τη βοήθεια της επιθυμίας σου να οδηγήσεις μέσα σε αυτό το ρινγκ, αφήνεις το μάτι να περιπλανηθεί στις τυφλές στροφές, στις εμφανέστατες υψομετρικές διαφορές που κόβουν την ανάσα, στα χτυπητού κόκκινου και κίτρινου χρώματος βιράζ. Ο οδηγός του πούλμαν σταματά στην είσοδο της πίστας. Το κουβούκλιο της υποδοχής είναι ένα τεράστιο κράνος. Όχι, δεν κάνουν πουλάκια τα μάτια σου. Πρόκειται για ένα full face κράνος, σε μέγεθος μικρού σπιτιού. Βαμμένο κατακόκκινο, με ζελατίνα καθρέπτη. Τι να πεις, τι να σκεφτείς και τι να γράψεις. Το λεωφορείο σε ξεφορτώνει στα pits, φοράς τη φόρμα σου, δεν σε στενεύει, νιώθεις άνετα. Οι 19 μοτοσικλέτες είναι παραταγμένες μπροστά σου, όλες λευκές, με ένα πανέμορφο, ελαφρά «βρώμικο» λευκό, λίγο κρεμ, λίγο κάπως. Τα ελαστικά τους είναι όλα κουκουλωμένα με μαύρες κουβέρτες, με τον αριθμό 80 να διακρίνεται στις ψηφιακές τους οθόνες. Ζεστά «πισταδόρικα» Metzeler Racetec K2 (ειδικά για την παρουσίαση, στην παραγωγή θα φοράει τα ελαστικά δρόμου Κ3), σαν φρεσκοψημένα φραντζολάκια στους 80 βαθμούς Κελσίου. Κάθε μοτοσικλέτα με τον μηχανικό της, έτοιμο να αλλάξει τις ρυθμίσεις στις αναρτήσεις, ώστε να βολέψουν απόλυτα τον κάθε αναβάτη. Ο καιρός, ηλιόλουστος, ζεστός όσο πρέπει, δροσερός όσο πρέπει. Η πίστα, χωρίς υγρασία, για την ώρα άδεια, σιωπηλή, περιμένει. Τα πρώτα μπουμπουνητά σημαίνουν πως η καταιγίδα RSV4R είναι έτοιμη να αρχίσει. Οι μηχανικοί αφαιρούν τις κουβέρτες, επιλέγουν το πρόγραμμα T (Track) στην ανάφλεξη και σου παραδίδουν τη μοτοσικλέτα. Φύγαμε. Κάνε το καλύτερο δυνατό, γιε μου. Περιμένουμε πολλά από εσένα. Η καρδιά χτυπάει δυνατά, προσπαθείς να ελέγξεις την αναπνοή σου, προσπαθείς να χαλαρώσεις και να κάνεις με ασφάλεια τους πρώτους αναγνωριστικούς γύρους. Σε αρκετές από τις ευθείες ή και τα εσάκια, η έξοδος δεν φαίνεται και οι σφυγμοί χτυπάνε κόκκινα, μέχρι να μάθεις πού πρέπει να σημαδέψεις. Ευτυχώς, πριν από τις στροφές, τοποθετημένα σε ψηλά σημεία υπάρχουν βέλη, που δείχνουν την πορεία της επερχόμενης τυφλής στροφής. Κι όσο μαθαίνεις τα πατήματα τόσο ανακαλύπτεις με μεγάλη έκπληξη πόσο αργά πηγαίνεις. Για να πας γρήγορα στο Mugello πρέπει να εμπιστευτείς τη μνήμη σου, πρέπει να πετάξεις βίαια κάτω τη μοτοσικλέτα στα S, πρέπει να μην κλείσεις το γκάζι στο τυφλό τέλος της μεγαλύτερης ευθείας στο πρωτάθλημα MotoGP, πρέπει να έχεις cojones, balls, να το λέει η ψυχή σου, να έχεις εμπειρία, να μπορείς να ζήσεις τη στιγμή, να μη σκέφτεσαι το αύριο, πρέπει να ξεχάσεις τους φόβους σου, τους φόβους των άλλων, το φόβο γενικότερα ως συναίσθημα. Εύκολο να το λες.
|
| …κι η μοτοσικλέτα |
|
|
Στις παραπάνω συνθήκες, το RSV4R λάμπει, χωρίς να απέχει πολύ από την υπέροχη Factory που είχαμε οδηγήσει στην πίστα του Misano στην πίστα των Σερρών αλλά και στο δρόμο. Συμβιβασμοί δεν έχουν γίνει στην ποιότητα κατασκευής και κανένα εξωτερικό ψεγάδι δεν εμφανίζεται ακόμα και κάτω από λεπτομερέστερη εξέταση. Άριστη ποιότητα πλαστικών, υποδειγματική διαρρύθμιση, ακόμα και χωρίς πλαστικά. Ο ήχος είναι ο ίδιος με της Factory και παραπέμπει ευθέως στις εξατμίσεις-πυροβόλα των αγωνιστικών MotoGP. Με κάθε δραματικό άνοιγμα του γκαζιού, σηκώνει την τρίχα του αναβάτη, αλλά και των παρευρισκομένων. Ωμός κι ανεπεξέργαστος. Ο κινητήρας, ακόμα και με τους σταθερούς αυλούς εισαγωγής, συνεχίζει να «σκοτώνει» -αν και ο κόφτης έρχεται αρκετά γρήγορα- ενώ τα φρένα της Brembo έχουν όση δύναμη και αίσθηση απαιτείς και μάλιστα λίγη περισσότερη. Η ευελιξία της μοτοσικλέτας είναι ελάχιστα μειωμένη, λόγω του μεγαλύτερου μη αναρτώμενου βάρους (ζάντες σφυρήλατες αντί για χυτές) και μεταφράζεται σε μια απειροελάχιστη απροθυμία στις πολύ γρήγορες εναλλαγές κλίσεων. Το κοντέρ δείχνει εύκολα 280 στην ανηφορική ευθεία του τερματισμού και έχει κι άλλο. Στην ανεπανάληπτη κατηφορική Correntaio, με τη φρέσκια άσφαλτο που γραπώνει τη μοτοσικλέτα, εκτοξεύοντάς την στη μικρή ευθεία πριν το σπάσιμο Biondetti (1&2), το RSV4 θυμίζει βεντούζα εντόμου που τρέφεται με άσφαλτο. Η αίσθηση από το μπροστινό είναι πολύ καλή, ίσως όχι τόσο όσο στην εξοπλισμένη με τα Ohlins, Factory, συνεχίζοντας όμως να εμπνέει άπλετη εμπιστοσύνη, χωρίς να προδίδει ποτέ την αίσθηση που παίρνει ο αναβάτης. Μικρά κουνήματα κάνουν την εμφάνισή τους σε άγριες επιταχύνσεις στην αγριεμένη και γεμάτη σαμαράκια arrabiata και γενικότερα στις εξόδους των στροφών. Κανένα τους όμως δεν φτάνει στο επίπεδο να γίνεται ανησυχητικό, ενώ το σταμπιλιζατέρ κάνει καλή δουλειά. Κάποιοι πιο γρήγοροι αναβάτες, αγωνιζόμενοι ως επί το πλείστον, μπόρεσαν να διακρίνουν καλύτερα τις όποιες αδυναμίες του συνόλου Showa-Sachs σε σχέση με τα Ohlins, στο δικό μου όμως ρυθμό έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος.
Το RSV4R απέδειξε την αξία του σε περιβάλλον πίστας σε όλη τη διάρκεια της δοκιμής και οι επεμβάσεις που έκανε η Aprilia κρίνονται άψογες, μιας και με αναμενόμενη τιμή κάτω από τα 16.000 ευρώ, το RSV4R έχει χάσει ένα μικρό μόνο κομμάτι τελειότητας από τη σχεδόν αλάνθαστη Factory, ενώ είναι το ίδιο εθιστικό στην οδήγηση, προκαλώντας τον ίδιο άγριο ενθουσιασμό.
|
| Παρένθεση |
|
|
Δυστυχώς, δεν είχαμε την ευκαιρία να οδηγήσουμε και για τρίτο εικοσάλεπτο στην πίστα, μιας και η παρουσίαση διακόπηκε πρόωρα λόγω τεχνικού προβλήματος. Συγκεκριμένα, σε πέντε από τις 19 διαθέσιμες μοτοσικλέτες έσπασε η μπιέλα του τρίτου κυλίνδρου. Σύμφωνα με τους παρόντες τεχνικούς της Aprilia, που άνοιξαν και έλεγξαν επιτόπου τους κινητήρες, αυτό οφείλεται σε ελαττωματική παρτίδα ενός προμηθευτή και περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στις μοτοσικλέτες που οδήγησαν οι δημοσιογράφοι. Χαρακτηριστικά ανέφεραν πως επρόκειτο για μοτοσικλέτες «προ-παραγωγής». Πρέπει να τονίσουμε εδώ πως κανένα απολύτως τεχνικό πρόβλημα δεν έχει αναφερθεί στις εκατοντάδες Factory που κυκλοφορούν εδώ και καιρό σε πίστες και στο δρόμο. Αναμένουμε σύντομα να οδηγήσουμε το R παραγωγής και στη χώρα μας.
|
|
|
Διαφορές Factory με R
Πρόκειται για μια πανέξυπνη κίνηση-άσκηση στη μείωση της τελικής τιμής μιας μοτοσικλέτας (R), χωρίς αυτή να χάσει την ουσία και την αίγλη της… μεγάλης «αδερφής» Factory. Έτσι, το R δεν διαθέτει τις πανάκριβες αναρτήσεις της Ohlins, αλλά ένα αξιόμαχο πιρούνι της Showa (1) και ένα πίσω αμορτισέρ της Sachs (2). Απουσιάζουν επίσης οι μοναδικές δυνατότητες ρυθμίσεων του πλαισίου (3) της έκδοσης Factory -που όμως κανένας ιδιώτης δεν χρειάζεται. Οι ζάντες της Marchesini (4), αντί για σφυρήλατες (Factory), είναι χυτές, πιο φθηνές, ανθεκτικές, αλλά και πιο βαριές. Τα καπάκια (5) στα κάρτερ του R δεν διαθέτουν το μαγνήσιο του Factory ούτε και οι αυλοί εισαγωγής (6) είναι μεταβλητού μήκους -μικρό το κακό. Τέλος, ορισμένα περιφερειακά (φτερά, πλαϊνά μέρη του φέρινγκ, κ.λπ.) στο R δεν είναι από ανθρακόνημα, με αποτέλεσμα το συνολικό του βάρος να είναι 5 κιλά μεγαλύτερο από του Factory (184 κιλά αντί για 179 κιλά, χωρίς καύσιμο). Όλα αυτά έχουν σκοπό να κρατήσουν την τιμή του R στα επίπεδα του ιαπωνικού ανταγωνισμού. Ευτυχώς, απαράλλαχτη με το Factory έμεινε η εξωφρενική απόδοση των 180 ίππων, το πανεύκολα συντηρούμενο κιβώτιο τύπου κασέτας, αλλά και οι 3 χάρτες ανάφλεξης και το ride by wire γκάζι. |
|
| Στις αλλαγές κλίσεων στα απαιτητικά «s» της ιταλικής πίστας, το RSV4R ήταν ουδέτερο και προβλέψιμο |
|
| Ακρίβεια στην αίσθηση, που υπολείπεται ελαφρώς από την Factory, δεν παύει όμως να είναι κορυφαία. |
|
| Πλήρως ρυθμιζόμενο (προφόρτιση, απόσβεση συμπίεσης και επαναφοράς) το αμορτισέρ της Sachs. |
|
| Δεν χορταίνω να βλέπω την ουρά αυτής της μοτοσικλέτας. Αιχμηρή σαν μαχαίρι, αγωνιστική, πολεμική. |
|
| Ποιός θα πίστευε πως στους καταπράσινους αυτούς λόφους, θα μπορούσε να χτιστεί μία πίστα όνειρο, που θα ακολουθεί τη μορφολογία του εδάφους. |
|
|
|
|
|
|
| H Πίστα του Mugello Το καμάρι των MotoGP |
|
|
| Στην πρώτη της μορφή, η πίστα του Mugello δεν είχε καμία σχέση με τη σημερινή. Επρόκειτο για ένα δύσκολο σιρκουί δρόμου 66 χιλιομέτρων και όχι για μια κλειστή πίστα! Ο πρώτος αγώνας σε εκείνη τη μορφή είχε λάβει χώρα το… 1914, ενώ οι αγώνες σταμάτησαν με τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, για να συνεχιστούν μετά. Το 1921 ο θρυλικός Enzo Ferrari πήρε τη νίκη με μια Alfa Romeo. Μετά το 1929, η αίγλη του αγώνα «Mille Miglia» επισκίασε το σιρκουί του Mugello, ενώ μετά το 1955 η διαδρομή μειώθηκε στα 19 χιλιόμετρα. Το 1960, με την απαγόρευση του «Mille Miglia» μετά το ατύχημα που στοίχισε τη ζωή σε 2 οδηγούς και 13 θεατές, η διαδρομή των 66 χιλιομέτρων του Mugello πήρε νέα ζωή. Η κλειστή πίστα του Mugello σχεδιάστηκε τη δεκαετία του 1970, ενώ λίγο αργότερα η Ferrari της έδωσε την τελική της μορφή. Σήμερα, είναι μια πανέμορφη, τεχνική πίστα, χαμένη στις καταπράσινες κοιλάδες και τους λόφους του Mugello, με συνολικό μήκος 5.245 μέτρα, 15 ιδιαίτερες στροφές και υψομετρικές διαφορές 41,19 μέτρων. Αποτελεί την επίσημη πίστα δοκιμών της ομάδας F1 της Ferrari, αλλά και το χώρο δοκιμών για πολλές ομάδες του MotoGP και του WSBK. Είναι μία από τις πιο γρήγορες πίστες στα παγκόσμια πρωταθλήματα, τεχνική, δύσκολη και με στροφές που έχουν γράψει ιστορία. Το ρεκόρ γύρου στις μοτοσικλέτες κατέχει ο Casey Stoner με Ducati, με 1’50’’003 και μέση ωριαία 171,649 χλμ./ώρα, ενώ στη F1 ο Rubens Barrichello με… 1’18’’704 και μέση ωριαία 239,911 χλμ./ώρα. |
|
|
|
|
|
| Επίσημα αξεσουάρ RSV4R |
|
|
Όπως και με τη Factory, μαζί με την RSV4R η Aprilia παρουσίασε μια εκτενή σειρά με επίσημα αξεσουάρ:
Αγωνιστική ολόσωμη εξάτμιση της Akrapovic βάρους 5 κιλών, με +9hp.
Road Legal τελικό εξάτμισης της Akrapovic -με αφαιρούμενη τάπα για αγωνιστική οδήγηση.
Το πιρούνι FG616 της Ohlins, κατευθείαν από το Factory.
Το πίσω αμορτισέρ Ohlins του Factory.
Το κορυφαίο (και πολύ πιο ακριβό) πίσω αμορτισέρ Öhlins TTX36.
Το σταμπιλιζατέρ της Ohlins από το Factory.
Ελαφρύτερες σφυρήλατες ζάντες αλουμινίου (-1,7 κιλά η μπροστινή, -2,4 κιλά η πίσω) για μικρότερο μη αναρτώμενο βάρος.
Ρυθμιζόμενα μαρσπιέ. Αγωνιστικά, χαμηλότερα, πανέμορφα κλιπόν από CNC αλουμίνιο, που ρυθμίζονται σε 9 θέσεις, ενώ εύκολα αλλάζουν για αγωνιστική ανάποδη διάταξη κιβωτίου.
Ρυθμιζόμενα κλιπόν.
Στιλάτα, αλουμινένια προστατευτικά «μανιτάρια» για το φέρινγκ.
Ψηλότερη κατά 2mm ζελατίνα για το φέρινγκ, που προσφέρει καλύτερη προστασία από τον αέρα.
Μπροστινό φτερό, λασπωτήρας πίσω και πλαϊνά κομμάτια από ανθρακονήματα.
Καλύμματα για τις τρύπες στο φέρινγκ όταν αφαιρείς τους καθρέπτες.
Αγωνιστική αλυσίδα ORNV6 της Regina.
Βάσεις για αγωνιστικό σταντ.
Κουκούλα για φύλαξη με το logo της μοτοσικλέτας.
Αγωνιστικό σταντ.
Προστατευτικά για τις φτέρνες από ανθρακόνημα.
Φυσικά και μπορείτε να φέρετε το R σας πολύ κοντά στο Factory (αν και το πλαίσιο παραμένει διαφορετικό -πολυρυθμιζόμενο στο Factory, σταθερό στο R), αλλά το κόστος θα εκτοξευτεί στα ύψη. Πιο λογικό είναι να επιλέξετε επιμέρους βελτιώσεις, ανάλογα με τις απαιτήσεις σας. Επίσης, μην ξεχνάτε πως αρκετά από τα αξεσουάρ του… Factory, ταιριάζουν και στο R. Όρεξη να έχετε να ψάχνετε τους καταλόγους και ευρώ να έχετε να ξοδεύετε.
|
|
|
|
|
|
|
|
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
