…και εκεί που όλα έδειχναν ότι πλησίαζε η ώρα του αποχαιρετισμού (με τα δίχρονα), ένα μικρό αλλά σίγουρα αξιοπρόσεκτο 50άρι αποφάσισε να αντισταθεί…
Πριν λίγες μέρες και συγκεκριμένα από τις 2 μέχρι και τις 6 Νοεμβρίου, η πανέμορφη πρωτεύουσα της ισπανικής Καταλανίας άνοιξε την "ανάγλυφη" αγκαλιά της και μας υποδέχτηκε στη Βαρκελώνη του 21ου αιώνα.
Σε μια πόλη μεταμορφωμένη από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του '92, σε μια πόλη με το βλέμμα της στραμμένο στη "δική μας" Μεσόγειο. Αφορμή, η παρουσίαση της τρίτης γενιάς του SR 50, της ιταλικής "γείτονος" Aprilia. Ενός scooter που κατάφερε να μας αποδείξει μέσα σε λίγες μόνο ώρες ότι οι δίχρονοι κινητήρες μπορούν τελικά να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις του αύριο, αναιρώντας όλα τα κακεντρεχή προγνωστικά που προδιαγράφουν το μέλλον των "μελωδικών" και "αρωματικών" δίχρονων, ως δυσοίωνο και άκρως σκοτεινό…
Η αλήθεια είναι ότι και να θέλεις να αντιμετωπίσεις το SR ως ένα κοινό scooter, δεν μπορείς. Απλά, δεν γίνεται να παραβλέψεις τα περί τρομακτικά χαμηλής κατανάλωσης, περί άμεσου και ηλεκτρονικά ελεγχόμενου ψεκασμού, περί σεβασμού στις προδιαγραφές, ακόμη και του Euro 3, και όλα αυτά από ένα δίχρονο κινητήρα μόλις 50 κ.εκ. Εκστασιάζεσαι, εντυπωσιάζεσαι και παράλληλα θαυμάζεις μια εταιρεία σαν την Aprilia, που τόλμησε και μπλέχτηκε σε μια τόσο πρωτότυπη περιπέτεια, με ήρωα ένα μικρό, ψεκαστό και θαυματουργό πενηντάρι.
Απίστευτο; Αλήθεια, πόσοι άλλοι κατασκευαστές θα τολμούσαν το ίδιο;
Μετά το press conference της Aprilia, αυτό που με χώριζε από την πρώτη επαφή με το SR, ήταν λίγες μόνο ώρες. Το επόμενο πρωί, το τιγρέ, μικρό και "μαγικό" Factory -μαζί με καμιά 30αριά πολύχρωμα SR- με περίμενε στο Olympic Port της Βαρκελώνης, σε ένα χώρο κατάλληλα διαμορφωμένο από τους ανθρώπους της Aprilia. Πρώτη εντύπωση; Μικρό, πανέμορφο scooter, με εντυπωσιακό σχεδιασμό και εκπληκτική σημασία στη λεπτομέρεια. Ζωντανά χρώματα, έντονες γραμμές, επιθετικό στήσιμο…
Συμπαγές σύνολο, σχεδιαστική αρμονία, εικόνα που προδιαθέτει… Ειλικρινά, δεν μπορώ να θυμηθώ άλλο 50άρι scooter που να με έχει κρατήσει τόση ώρα κοντά του, μόνο και μόνο χαζεύοντάς το.
Περπατάω δίπλα του και το βλέμμα μου τρέχει πάνω του. Φώτα εμπνευσμένα από το Mille, εισαγωγή αέρα (αλά ram-air), όμορφο ταμπλό, μεγάλη οθόνη LCD, ωραίο υλικό σέλας, πανέμορφες ζάντες και ουρά επίσης από Mille… Οχι, παίζουμε (μάλλον, το "Factory" δεν είναι τυχαίο)! Και εκεί, πίσω, κάτω από την αεροδυναμική απόληξη του SR, κάπου ανάμεσα στο φιλτροκούτι και το αμορτισέρ, στριμωγμένος ανάμεσα σε καλώδια και πλαστικά, βρίσκεται κρυμμένος ο ψεκασμός. Ο περίφημος ψεκασμός της Aprilia, το μικρό "θαύμα" της Orbital.
ΕΚΤΥΠΩΣΗ
